Uzaq Ölkəyə Səfər

2000-ci il iyun ayının 3-ü mən Səyahət etməyə qərar vermişdim. Lakin mən bir az daha uzaq yerlərə getmək istəyirdim və bu fikirlə mənim ağlıma Amerika gəldi. Amerikaya getmək arzusuna düşdüm. Bu fikiri dostlarım ilə paylaşdım onlarda qəbul etdilər. Beləliklə biz gəmi kiraladıq çünki, təyyarə ilə getmək o qədər də maraqlı olmazdı.Biz evdən çıxmazdan əvvəl əlimizdə bir xəritə almışdıq və biz xəritədən Amerikaya çatmağa çalışırdıq. Deyəsən biz yolumuzu itirmişdik çünki heç bir zaman belə qorxulu yerlərə getməmişdik. Biz axşamı gəmidə keçirdik əslində gəminin içində qalmaq daha gözəldir lakin əgər külək möhkəm əssə gəmi suya bata bilərdi. Artıq bir həftə idi və bizim ərzaqımız tükənirdi. Nəhayət biz Amerikaya çata bilmişdik. Oralarda tanıdığımız bir insan belə yox idi. Biz bu tanımadığımız yerdə İnci, Zeynəb, Nərgiz və Lalə qalmışdıq. Biz bilmirdik nə edək. Biz yenədə xəritəyə baxmağa qərar verdik. Beləliklə Amerikanı bir azda olsun gəzə bildik. Quldurların əlinə düşmək:Yolları bilmədiyimiz üçün tanımadığımız bir insandan kömək istəmək məcburiyyətində qaldıq.O bizi bilmədiyimiz bir yerə apardı. Biz elə başa düşdük ki, bizi polisin yanına aparır ki, polislər bizə yol göstərsin, bizə kömək etsin.Lakin elə deyildi. Onun məqsədi başqa idi.Bizi quldurların arasına apardı. Biz sonradan bildik ki, bizi bura gətirən də məhz quldurların başı imiş.
Onlar bizi bir neçə dəfə ac qalmağa möhtac etdilər. Lakin biz artıq üçüncü gün dözə bilmədik. Onlara dedik ki, biz artıq ac qala bilmirik! Onlar artıq bizə və başqa əsirlərə yemək vermək durumunda qaldılar biz doyunca yemək yedik gecəni yaxşı yata bilmişdik. Sabah olduqda biz artıq onların əlində xilas olmaq üçün fikirləşməyə başlamalı idik. Sabah oldu və biz bir şeylər fikirləşirdik lakin heç bir şey tapa bilmirdik. Quldurlar başqa əsirləri tək-tək aparıb öldürməyə başlayırdılar. Artıq biz əvvəlkindən daha çox qorxmağa başlayırdıq. Quldurlar bugün mənim təzə dostumu götürdülər. Mən artıq buna dözə bilmirdim mən qışqırmağa başladım ki, bəlkə səsimi eşidən olar lakin heç kəs səsimi eşitmirdi biz qalmışdıq burda. Quldurlar təzə dostumu öldürdülər Mən bir azda qışqırsaydım məni də öldürəcəkdilər. Biz nə edəcəyimizi bilmirdik. Artıq 1 həftədən artıq olardı ki biz quldurların əlində idik. Mən indi başa düşürəm ki, Amerika hamını dediyi kimi o qədər də gözəl bir yer deyilmiş.
2 həftədən sonra buranın Amerika deyil Afrika olduğunu öyrəndik. Artıq buna inanacaq gücüm qalmamışdı. 1 aydan sonra biz nəsə fikirləşirdik birdən afrika quldurlarından biri gəldi və Zeynəb, İnci və Laləni məndən ayırdılar. İndi əsl fəlakətimiz başlamışdı çünki biz bir birimizdən ayrılmışdıq və bu yolların heç birini bilmirdik yəni birimiz çıxış yolunu tapsaq başqa dostumuza deyə bilməyəcəkdik. Bu fikir ağlıma gəldikdə özümü pis hiss edirdim. İndi dostlarımın nə etdiklərini bilmirəm bu fikir məni qorxudurdu ya onlardan birini öldürdülərsə? Yox... Yox... Mən bunu düşünmək istəmirəm. Mən burda təkəm bir dənə belə dostum yoxdur. İndi bilmirəm sabaha qalacam ya öləcəm? Dostlarımın indi nə fikirləşdiklərini bilmirəm bəlkə..onlar çıxış yolunu tapıblar? Əgər belə olsa məni burda tək qoyub gedərlər? Yox onlar belə şey heç bir zaman etməzlər. Axı onlar mənim ən yaxın dostlarımdırlar. Artıq 3 aydan artıq idi ki dostlar bir birilərindən. Ayrı qalmışdılar və artıq onların ailələri onlardan heç bir xəbər ala bilməmişdilər. Onlar narahat olmuşdular neçə dəfə anası Nərgizə zəng edirdi lakin onun telefonu açmırdı. Sonunda Nərgizin anası dayana bilməyib polisə xəbər verir. Nərgizin anası onların yığışıb Amerikaya gedəcəklərini bilirdi. Lakin Nərgizdən xəbər gəlmədikdə polisə xəbər verməyə başlamışdı. Polislər nə edəcəklərini bilmirdilər. Nərgiz gil isə quldurların əllərində qalmışdılar. Nərgizin anası neçə gün idi ki, yata bilmirdi elə beləcədə İnci, Zeynəb, və Lalənin anasıda. Bir neçə gün keçdi. Artıq polislərdən də xəbər gəlmirdi. Nərgiz isə qaçmağı planlaşdırırdı. Sonunda quldurlar dostları bir araya gətirdilər. Onlar qucaqlaşdılar və söhbət etməyə başladılar. Nərgiz dedi:Qızlar biriniz olsun çıxış yolunu tapa bildiniz? Qızlar isə bir ağızdan:Xeyir biz çıxış yolunu tapa bilməmişik dedilər. Onlar məyuz olmuşdular. Qızlar bilirdilər ki ailələri onlardan xəbər almadıqları üçün narahatdırlar. Lakin onların əlləri bağlı idi. Heç bir şey edə bilməzdilər. Quldurlar yenə də dayanmır başqa əsirlər gətirirdilər və bu əsirləri öldürməyi planlaşdırırdılar. Çünki, mən quldurların nə danışdıqlarını başa düşə bilirdim. Lakin heç bir şey edə bilmirdim. Nəhayət biz özümüzə dost tapa bildik bu dostumuzun adı Tom idi. O, Amerikalı idi. Bir dəfə də buraya səyahətə gəlmişdi lakin yenə də quldurların əlinə düşmüşdü. O hamını quldurların əlindən xilas edə bilmişdi. Biz ondan başına gələnləri soruşduq o dedi: bizi də öldürəcəklərdi lakin biz orada xilas ola bilmişdik. Biz ondan necə xilas olduğunu soruçduq lakin o heç bir şey demədi. Onun heç bir şey deməməsi bizim marağımızı daha çox oyatırdı.
Artıq 4 ayımız tamam olurdu. Biz Tom ilə söhbət edirdik. Tomun nə işlə məşğul olduğunu öyrənmək istəyirdim. Nəhayət cəsarətini toplayıb Tomdan soruçdum. Sən nə işlə məşğul olursan?
Tom:Mən Aliməm
Nərgiz:Alim? Sənin Alim olacağın heç ağlımın ucundan belə keçməzdi!
Tom:Axı niyə? Mənim Alim olmağım səni niyə bu qədər təəccübləndirir? Mən Afrikaya məhz bu səbəbdən gəlmişəm.
Nərgiz: Mən heç belə düşünməmişdim.
Ətrafa sükut düşdü. Quldurlar ətrafda gəzinirdilər. Onlar sanki bizə nəsə demək istəyirdilər. Bir neçə gün sonra biz xilas olmağın yolunu tapdıq. Mən buna çox sevinmişdim. Bir gün quldurların başı əməlli başlı qarışmışdı. Mən dostlarıma bunu dedim və biz qaçmağa çalışdıq bizdən başqa əsir yox idi. Çünki, quldurlar onları çoxdan öldürmüşdülər biz isə qalmışdıq. Biz çıxış yolunu tapıb tez ordan qaçdıq. Onlar bizim qaçdığımızı belə görmədilər. Biz qaçdıq. Yaxşı ki, Tomda bizimlə gəlmişdi. Əgər Tom bizimlə gəlməsəydi biz qaça bilməzdik. Biz Afrikadan öz ölkəmizə getməyə qərar verdik. Lakin Tom başqa ölkəyə gedəcəyi üçün biz başqa təyyarə ilə yola çıxdıq Tom isə başqa təyyarə ilə.
Biz evimizə çatmışdıq dostlarımla Mən çox sevinirdik. Biz valdeyinlərimizlə görüşdük. Bizim gözlərimiz dolmuşdu.
1 həftədən sonra Tomdan xəbər gəldi. Tomda yaxşı olduğunu və bizim dostumuz olduğu üçün özünü şanslı hiss etdiyini bildirdi. Biz Toma təşəkkür etdik və birdə heç bir zaman çox uzaq Ölkəyə getməyəcəyimizi bildirdik. Bir gün biz qaet oxuduqda Tomun yazısısını gördük orada Afrikadan başımıza gələnlər yazılmışdı. Biz təəccübləndik. Əslində Tomun işi bu idi. Alimlik və Jurnalistlik.
Müəllif:Məmmədzadə Aylin(^_-) 2000-ci il iyun ayının 3-ü mən Səyahət etməyə qərar vermişdim. Lakin mən bir az daha uzaq yerlərə getmək istəyirdim və bu fikirlə mənim ağlıma Amerika gəldi. Amerikaya getmək arzusuna düşdüm. Bu fikiri dostlarım ilə paylaşdım onlarda qəbul etdilər. Beləliklə biz gəmi kiraladıq çünki, təyyarə ilə getmək o qədər də maraqlı olmazdı.Biz evdən çıxmazdan əvvəl əlimizdə bir xəritə almışdıq və biz xəritədən Amerikaya çatmağa çalışırdıq. Deyəsən biz yolumuzu itirmişdik çünki heç bir zaman belə qorxulu yerlərə getməmişdik. Biz axşamı gəmidə keçirdik əslində gəminin içində qalmaq daha gözəldir lakin əgər külək möhkəm əssə gəmi suya bata bilərdi. Artıq bir həftə idi və bizim ərzaqımız tükənirdi. Nəhayət biz Amerikaya çata bilmişdik. Oralarda tanıdığımız bir insan belə yox idi. Biz bu tanımadığımız yerdə İnci, Zeynəb, Nərgiz və Lalə qalmışdıq. Biz bilmirdik nə edək. Biz yenədə xəritəyə baxmağa qərar verdik. Beləliklə Amerikanı bir azda olsun gəzə bildik. Quldurların əlinə düşmək:Yolları bilmədiyimiz üçün tanımadığımız bir insandan kömək istəmək məcburiyyətində qaldıq.O bizi bilmədiyimiz bir yerə apardı. Biz elə başa düşdük ki, bizi polisin yanına aparır ki, polislər bizə yol göstərsin, bizə kömək etsin.Lakin elə deyildi. Onun məqsədi başqa idi.Bizi quldurların arasına apardı. Biz sonradan bildik ki, bizi bura gətirən də məhz quldurların başı imiş.
Onlar bizi bir neçə dəfə ac qalmağa möhtac etdilər. Lakin biz artıq üçüncü gün dözə bilmədik. Onlara dedik ki, biz artıq ac qala bilmirik! Onlar artıq bizə və başqa əsirlərə yemək vermək durumunda qaldılar biz doyunca yemək yedik gecəni yaxşı yata bilmişdik. Sabah olduqda biz artıq onların əlində xilas olmaq üçün fikirləşməyə başlamalı idik. Sabah oldu və biz bir şeylər fikirləşirdik lakin heç bir şey tapa bilmirdik. Quldurlar başqa əsirləri tək-tək aparıb öldürməyə başlayırdılar. Artıq biz əvvəlkindən daha çox qorxmağa başlayırdıq. Quldurlar bugün mənim təzə dostumu götürdülər. Mən artıq buna dözə bilmirdim mən qışqırmağa başladım ki, bəlkə səsimi eşidən olar lakin heç kəs səsimi eşitmirdi biz qalmışdıq burda. Quldurlar təzə dostumu öldürdülər Mən bir azda qışqırsaydım məni də öldürəcəkdilər. Biz nə edəcəyimizi bilmirdik. Artıq 1 həftədən artıq olardı ki biz quldurların əlində idik. Mən indi başa düşürəm ki, Amerika hamını dediyi kimi o qədər də gözəl bir yer deyilmiş.
2 həftədən sonra buranın Amerika deyil Afrika olduğunu öyrəndik. Artıq buna inanacaq gücüm qalmamışdı. 1 aydan sonra biz nəsə fikirləşirdik birdən afrika quldurlarından biri gəldi və Zeynəb, İnci və Laləni məndən ayırdılar. İndi əsl fəlakətimiz başlamışdı çünki biz bir birimizdən ayrılmışdıq və bu yolların heç birini bilmirdik yəni birimiz çıxış yolunu tapsaq başqa dostumuza deyə bilməyəcəkdik. Bu fikir ağlıma gəldikdə özümü pis hiss edirdim. İndi dostlarımın nə etdiklərini bilmirəm bu fikir məni qorxudurdu ya onlardan birini öldürdülərsə? Yox... Yox... Mən bunu düşünmək istəmirəm. Mən burda təkəm bir dənə belə dostum yoxdur. İndi bilmirəm sabaha qalacam ya öləcəm? Dostlarımın indi nə fikirləşdiklərini bilmirəm bəlkə..onlar çıxış yolunu tapıblar? Əgər belə olsa məni burda tək qoyub gedərlər? Yox onlar belə şey heç bir zaman etməzlər. Axı onlar mənim ən yaxın dostlarımdırlar. Artıq 3 aydan artıq idi ki dostlar bir birilərindən. Ayrı qalmışdılar və artıq onların ailələri onlardan heç bir xəbər ala bilməmişdilər. Onlar narahat olmuşdular neçə dəfə anası Nərgizə zəng edirdi lakin onun telefonu açmırdı. Sonunda Nərgizin anası dayana bilməyib polisə xəbər verir. Nərgizin anası onların yığışıb Amerikaya gedəcəklərini bilirdi. Lakin Nərgizdən xəbər gəlmədikdə polisə xəbər verməyə başlamışdı. Polislər nə edəcəklərini bilmirdilər. Nərgiz gil isə quldurların əllərində qalmışdılar. Nərgizin anası neçə gün idi ki, yata bilmirdi elə beləcədə İnci, Zeynəb, və Lalənin anasıda. Bir neçə gün keçdi. Artıq polislərdən də xəbər gəlmirdi. Nərgiz isə qaçmağı planlaşdırırdı. Sonunda quldurlar dostları bir araya gətirdilər. Onlar qucaqlaşdılar və söhbət etməyə başladılar. Nərgiz dedi:Qızlar biriniz olsun çıxış yolunu tapa bildiniz? Qızlar isə bir ağızdan:Xeyir biz çıxış yolunu tapa bilməmişik dedilər. Onlar məyuz olmuşdular. Qızlar bilirdilər ki ailələri onlardan xəbər almadıqları üçün narahatdırlar. Lakin onların əlləri bağlı idi. Heç bir şey edə bilməzdilər. Quldurlar yenə də dayanmır başqa əsirlər gətirirdilər və bu əsirləri öldürməyi planlaşdırırdılar. Çünki, mən quldurların nə danışdıqlarını başa düşə bilirdim. Lakin heç bir şey edə bilmirdim. Nəhayət biz özümüzə dost tapa bildik bu dostumuzun adı Tom idi. O, Amerikalı idi. Bir dəfə də buraya səyahətə gəlmişdi lakin yenə də quldurların əlinə düşmüşdü. O hamını quldurların əlindən xilas edə bilmişdi. Biz ondan başına gələnləri soruşduq o dedi: bizi də öldürəcəklərdi lakin biz orada xilas ola bilmişdik. Biz ondan necə xilas olduğunu soruçduq lakin o heç bir şey demədi. Onun heç bir şey deməməsi bizim marağımızı daha çox oyatırdı.
Artıq 4 ayımız tamam olurdu. Biz Tom ilə söhbət edirdik. Tomun nə işlə məşğul olduğunu öyrənmək istəyirdim. Nəhayət cəsarətini toplayıb Tomdan soruçdum. Sən nə işlə məşğul olursan?
Tom:Mən Aliməm
Nərgiz:Alim? Sənin Alim olacağın heç ağlımın ucundan belə keçməzdi!
Tom:Axı niyə? Mənim Alim olmağım səni niyə bu qədər təəccübləndirir? Mən Afrikaya məhz bu səbəbdən gəlmişəm.
Nərgiz: Mən heç belə düşünməmişdim.
Ətrafa sükut düşdü. Quldurlar ətrafda gəzinirdilər. Onlar sanki bizə nəsə demək istəyirdilər. Bir neçə gün sonra biz xilas olmağın yolunu tapdıq. Mən buna çox sevinmişdim. Bir gün quldurların başı əməlli başlı qarışmışdı. Mən dostlarıma bunu dedim və biz qaçmağa çalışdıq bizdən başqa əsir yox idi. Çünki, quldurlar onları çoxdan öldürmüşdülər biz isə qalmışdıq. Biz çıxış yolunu tapıb tez ordan qaçdıq. Onlar bizim qaçdığımızı belə görmədilər. Biz qaçdıq. Yaxşı ki, Tomda bizimlə gəlmişdi. Əgər Tom bizimlə gəlməsəydi biz qaça bilməzdik. Biz Afrikadan öz ölkəmizə getməyə qərar verdik. Lakin Tom başqa ölkəyə gedəcəyi üçün biz başqa təyyarə ilə yola çıxdıq Tom isə başqa təyyarə ilə.
Biz evimizə çatmışdıq dostlarımla Mən çox sevinirdik. Biz valdeyinlərimizlə görüşdük. Bizim gözlərimiz dolmuşdu.
1 həftədən sonra Tomdan xəbər gəldi. Tomda yaxşı olduğunu və bizim dostumuz olduğu üçün özünü şanslı hiss etdiyini bildirdi. Biz Toma təşəkkür etdik və birdə heç bir zaman çox uzaq Ölkəyə getməyəcəyimizi bildirdik. Bir gün biz qaet oxuduqda Tomun yazısısını gördük orada Afrikadan başımıza gələnlər yazılmışdı. Biz təəccübləndik. Əslində Tomun işi bu idi. Alimlik və Jurnalistlik.
Müəllif:Məmmədzadə Aylin(^_-) 2000-ci il iyun ayının 3-ü mən Səyahət etməyə qərar vermişdim. Lakin mən bir az daha uzaq yerlərə getmək istəyirdim və bu fikirlə mənim ağlıma Amerika gəldi. Amerikaya getmək arzusuna düşdüm. Bu fikiri dostlarım ilə paylaşdım onlarda qəbul etdilər. Beləliklə biz gəmi kiraladıq çünki, təyyarə ilə getmək o qədər də maraqlı olmazdı.Biz evdən çıxmazdan əvvəl əlimizdə bir xəritə almışdıq və biz xəritədən Amerikaya çatmağa çalışırdıq. Deyəsən biz yolumuzu itirmişdik çünki heç bir zaman belə qorxulu yerlərə getməmişdik. Biz axşamı gəmidə keçirdik əslində gəminin içində qalmaq daha gözəldir lakin əgər külək möhkəm əssə gəmi suya bata bilərdi. Artıq bir həftə idi və bizim ərzaqımız tükənirdi. Nəhayət biz Amerikaya çata bilmişdik. Oralarda tanıdığımız bir insan belə yox idi. Biz bu tanımadığımız yerdə İnci, Zeynəb, Nərgiz və Lalə qalmışdıq. Biz bilmirdik nə edək. Biz yenədə xəritəyə baxmağa qərar verdik. Beləliklə Amerikanı bir azda olsun gəzə bildik. Quldurların əlinə düşmək:Yolları bilmədiyimiz üçün tanımadığımız bir insandan kömək istəmək məcburiyyətində qaldıq.O bizi bilmədiyimiz bir yerə apardı. Biz elə başa düşdük ki, bizi polisin yanına aparır ki, polislər bizə yol göstərsin, bizə kömək etsin.Lakin elə deyildi. Onun məqsədi başqa idi.Bizi quldurların arasına apardı. Biz sonradan bildik ki, bizi bura gətirən də məhz quldurların başı imiş.
Onlar bizi bir neçə dəfə ac qalmağa möhtac etdilər. Lakin biz artıq üçüncü gün dözə bilmədik. Onlara dedik ki, biz artıq ac qala bilmirik! Onlar artıq bizə və başqa əsirlərə yemək vermək durumunda qaldılar biz doyunca yemək yedik gecəni yaxşı yata bilmişdik. Sabah olduqda biz artıq onların əlində xilas olmaq üçün fikirləşməyə başlamalı idik. Sabah oldu və biz bir şeylər fikirləşirdik lakin heç bir şey tapa bilmirdik. Quldurlar başqa əsirləri tək-tək aparıb öldürməyə başlayırdılar. Artıq biz əvvəlkindən daha çox qorxmağa başlayırdıq. Quldurlar bugün mənim təzə dostumu götürdülər. Mən artıq buna dözə bilmirdim mən qışqırmağa başladım ki, bəlkə səsimi eşidən olar lakin heç kəs səsimi eşitmirdi biz qalmışdıq burda. Quldurlar təzə dostumu öldürdülər Mən bir azda qışqırsaydım məni də öldürəcəkdilər. Biz nə edəcəyimizi bilmirdik. Artıq 1 həftədən artıq olardı ki biz quldurların əlində idik. Mən indi başa düşürəm ki, Amerika hamını dediyi kimi o qədər də gözəl bir yer deyilmiş.
2 həftədən sonra buranın Amerika deyil Afrika olduğunu öyrəndik. Artıq buna inanacaq gücüm qalmamışdı. 1 aydan sonra biz nəsə fikirləşirdik birdən afrika quldurlarından biri gəldi və Zeynəb, İnci və Laləni məndən ayırdılar. İndi əsl fəlakətimiz başlamışdı çünki biz bir birimizdən ayrılmışdıq və bu yolların heç birini bilmirdik yəni birimiz çıxış yolunu tapsaq başqa dostumuza deyə bilməyəcəkdik. Bu fikir ağlıma gəldikdə özümü pis hiss edirdim. İndi dostlarımın nə etdiklərini bilmirəm bu fikir məni qorxudurdu ya onlardan birini öldürdülərsə? Yox... Yox... Mən bunu düşünmək istəmirəm. Mən burda təkəm bir dənə belə dostum yoxdur. İndi bilmirəm sabaha qalacam ya öləcəm? Dostlarımın indi nə fikirləşdiklərini bilmirəm bəlkə..onlar çıxış yolunu tapıblar? Əgər belə olsa məni burda tək qoyub gedərlər? Yox onlar belə şey heç bir zaman etməzlər. Axı onlar mənim ən yaxın dostlarımdırlar. Artıq 3 aydan artıq idi ki dostlar bir birilərindən. Ayrı qalmışdılar və artıq onların ailələri onlardan heç bir xəbər ala bilməmişdilər. Onlar narahat olmuşdular neçə dəfə anası Nərgizə zəng edirdi lakin onun telefonu açmırdı. Sonunda Nərgizin anası dayana bilməyib polisə xəbər verir. Nərgizin anası onların yığışıb Amerikaya gedəcəklərini bilirdi. Lakin Nərgizdən xəbər gəlmədikdə polisə xəbər verməyə başlamışdı. Polislər nə edəcəklərini bilmirdilər. Nərgiz gil isə quldurların əllərində qalmışdılar. Nərgizin anası neçə gün idi ki, yata bilmirdi elə beləcədə İnci, Zeynəb, və Lalənin anasıda. Bir neçə gün keçdi. Artıq polislərdən də xəbər gəlmirdi. Nərgiz isə qaçmağı planlaşdırırdı. Sonunda quldurlar dostları bir araya gətirdilər. Onlar qucaqlaşdılar və söhbət etməyə başladılar. Nərgiz dedi:Qızlar biriniz olsun çıxış yolunu tapa bildiniz? Qızlar isə bir ağızdan:Xeyir biz çıxış yolunu tapa bilməmişik dedilər. Onlar məyuz olmuşdular. Qızlar bilirdilər ki ailələri onlardan xəbər almadıqları üçün narahatdırlar. Lakin onların əlləri bağlı idi. Heç bir şey edə bilməzdilər. Quldurlar yenə də dayanmır başqa əsirlər gətirirdilər və bu əsirləri öldürməyi planlaşdırırdılar. Çünki, mən quldurların nə danışdıqlarını başa düşə bilirdim. Lakin heç bir şey edə bilmirdim. Nəhayət biz özümüzə dost tapa bildik bu dostumuzun adı Tom idi. O, Amerikalı idi. Bir dəfə də buraya səyahətə gəlmişdi lakin yenə də quldurların əlinə düşmüşdü. O hamını quldurların əlindən xilas edə bilmişdi. Biz ondan başına gələnləri soruşduq o dedi: bizi də öldürəcəklərdi lakin biz orada xilas ola bilmişdik. Biz ondan necə xilas olduğunu soruçduq lakin o heç bir şey demədi. Onun heç bir şey deməməsi bizim marağımızı daha çox oyatırdı.
Artıq 4 ayımız tamam olurdu. Biz Tom ilə söhbət edirdik. Tomun nə işlə məşğul olduğunu öyrənmək istəyirdim. Nəhayət cəsarətini toplayıb Tomdan soruçdum. Sən nə işlə məşğul olursan?
Tom:Mən Aliməm
Nərgiz:Alim? Sənin Alim olacağın heç ağlımın ucundan belə keçməzdi!
Tom:Axı niyə? Mənim Alim olmağım səni niyə bu qədər təəccübləndirir? Mən Afrikaya məhz bu səbəbdən gəlmişəm.
Nərgiz: Mən heç belə düşünməmişdim.
Ətrafa sükut düşdü. Quldurlar ətrafda gəzinirdilər. Onlar sanki bizə nəsə demək istəyirdilər. Bir neçə gün sonra biz xilas olmağın yolunu tapdıq. Mən buna çox sevinmişdim. Bir gün quldurların başı əməlli başlı qarışmışdı. Mən dostlarıma bunu dedim və biz qaçmağa çalışdıq bizdən başqa əsir yox idi. Çünki, quldurlar onları çoxdan öldürmüşdülər biz isə qalmışdıq. Biz çıxış yolunu tapıb tez ordan qaçdıq. Onlar bizim qaçdığımızı belə görmədilər. Biz qaçdıq. Yaxşı ki, Tomda bizimlə gəlmişdi. Əgər Tom bizimlə gəlməsəydi biz qaça bilməzdik. Biz Afrikadan öz ölkəmizə getməyə qərar verdik. Lakin Tom başqa ölkəyə gedəcəyi üçün biz başqa təyyarə ilə yola çıxdıq Tom isə başqa təyyarə ilə.
Biz evimizə çatmışdıq dostlarımla Mən çox sevinirdik. Biz valdeyinlərimizlə görüşdük. Bizim gözlərimiz dolmuşdu.
1 həftədən sonra Tomdan xəbər gəldi. Tomda yaxşı olduğunu və bizim dostumuz olduğu üçün özünü şanslı hiss etdiyini bildirdi. Biz Toma təşəkkür etdik və birdə heç bir zaman çox uzaq Ölkəyə getməyəcəyimizi bildirdik. Bir gün biz qaet oxuduqda Tomun yazısısını gördük orada Afrikadan başımıza gələnlər yazılmışdı. Biz təəccübləndik. Əslində Tomun işi bu idi. Alimlik və Jurnalistlik.
Müəllif:Məmmədzadə Aylin(^_-) 2000-ci il iyun ayının 3-ü mən Səyahət etməyə qərar vermişdim. Lakin mən bir az daha uzaq yerlərə getmək istəyirdim və bu fikirlə mənim ağlıma Amerika gəldi. Amerikaya getmək arzusuna düşdüm. Bu fikiri dostlarım ilə paylaşdım onlarda qəbul etdilər. Beləliklə biz gəmi kiraladıq çünki, təyyarə ilə getmək o qədər də maraqlı olmazdı.Biz evdən çıxmazdan əvvəl əlimizdə bir xəritə almışdıq və biz xəritədən Amerikaya çatmağa çalışırdıq. Deyəsən biz yolumuzu itirmişdik çünki heç bir zaman belə qorxulu yerlərə getməmişdik. Biz axşamı gəmidə keçirdik əslində gəminin içində qalmaq daha gözəldir lakin əgər külək möhkəm əssə gəmi suya bata bilərdi. Artıq bir həftə idi və bizim ərzaqımız tükənirdi. Nəhayət biz Amerikaya çata bilmişdik. Oralarda tanıdığımız bir insan belə yox idi. Biz bu tanımadığımız yerdə İnci, Zeynəb, Nərgiz və Lalə qalmışdıq. Biz bilmirdik nə edək. Biz yenədə xəritəyə baxmağa qərar verdik. Beləliklə Amerikanı bir azda olsun gəzə bildik. Quldurların əlinə düşmək:Yolları bilmədiyimiz üçün tanımadığımız bir insandan kömək istəmək məcburiyyətində qaldıq.O bizi bilmədiyimiz bir yerə apardı. Biz elə başa düşdük ki, bizi polisin yanına aparır ki, polislər bizə yol göstərsin, bizə kömək etsin.Lakin elə deyildi. Onun məqsədi başqa idi.Bizi quldurların arasına apardı. Biz sonradan bildik ki, bizi bura gətirən də məhz quldurların başı imiş.
Onlar bizi bir neçə dəfə ac qalmağa möhtac etdilər. Lakin biz artıq üçüncü gün dözə bilmədik. Onlara dedik ki, biz artıq ac qala bilmirik! Onlar artıq bizə və başqa əsirlərə yemək vermək durumunda qaldılar biz doyunca yemək yedik gecəni yaxşı yata bilmişdik. Sabah olduqda biz artıq onların əlində xilas olmaq üçün fikirləşməyə başlamalı idik. Sabah oldu və biz bir şeylər fikirləşirdik lakin heç bir şey tapa bilmirdik. Quldurlar başqa əsirləri tək-tək aparıb öldürməyə başlayırdılar. Artıq biz əvvəlkindən daha çox qorxmağa başlayırdıq. Quldurlar bugün mənim təzə dostumu götürdülər. Mən artıq buna dözə bilmirdim mən qışqırmağa başladım ki, bəlkə səsimi eşidən olar lakin heç kəs səsimi eşitmirdi biz qalmışdıq burda. Quldurlar təzə dostumu öldürdülər Mən bir azda qışqırsaydım məni də öldürəcəkdilər. Biz nə edəcəyimizi bilmirdik. Artıq 1 həftədən artıq olardı ki biz quldurların əlində idik. Mən indi başa düşürəm ki, Amerika hamını dediyi kimi o qədər də gözəl bir yer deyilmiş.
2 həftədən sonra buranın Amerika deyil Afrika olduğunu öyrəndik. Artıq buna inanacaq gücüm qalmamışdı. 1 aydan sonra biz nəsə fikirləşirdik birdən afrika quldurlarından biri gəldi və Zeynəb, İnci və Laləni məndən ayırdılar. İndi əsl fəlakətimiz başlamışdı çünki biz bir birimizdən ayrılmışdıq və bu yolların heç birini bilmirdik yəni birimiz çıxış yolunu tapsaq başqa dostumuza deyə bilməyəcəkdik. Bu fikir ağlıma gəldikdə özümü pis hiss edirdim. İndi dostlarımın nə etdiklərini bilmirəm bu fikir məni qorxudurdu ya onlardan birini öldürdülərsə? Yox... Yox... Mən bunu düşünmək istəmirəm. Mən burda təkəm bir dənə belə dostum yoxdur. İndi bilmirəm sabaha qalacam ya öləcəm? Dostlarımın indi nə fikirləşdiklərini bilmirəm bəlkə..onlar çıxış yolunu tapıblar? Əgər belə olsa məni burda tək qoyub gedərlər? Yox onlar belə şey heç bir zaman etməzlər. Axı onlar mənim ən yaxın dostlarımdırlar. Artıq 3 aydan artıq idi ki dostlar bir birilərindən. Ayrı qalmışdılar və artıq onların ailələri onlardan heç bir xəbər ala bilməmişdilər. Onlar narahat olmuşdular neçə dəfə anası Nərgizə zəng edirdi lakin onun telefonu açmırdı. Sonunda Nərgizin anası dayana bilməyib polisə xəbər verir. Nərgizin anası onların yığışıb Amerikaya gedəcəklərini bilirdi. Lakin Nərgizdən xəbər gəlmədikdə polisə xəbər verməyə başlamışdı. Polislər nə edəcəklərini bilmirdilər. Nərgiz gil isə quldurların əllərində qalmışdılar. Nərgizin anası neçə gün idi ki, yata bilmirdi elə beləcədə İnci, Zeynəb, və Lalənin anasıda. Bir neçə gün keçdi. Artıq polislərdən də xəbər gəlmirdi. Nərgiz isə qaçmağı planlaşdırırdı. Sonunda quldurlar dostları bir araya gətirdilər. Onlar qucaqlaşdılar və söhbət etməyə başladılar. Nərgiz dedi:Qızlar biriniz olsun çıxış yolunu tapa bildiniz? Qızlar isə bir ağızdan:Xeyir biz çıxış yolunu tapa bilməmişik dedilər. Onlar məyuz olmuşdular. Qızlar bilirdilər ki ailələri onlardan xəbər almadıqları üçün narahatdırlar. Lakin onların əlləri bağlı idi. Heç bir şey edə bilməzdilər. Quldurlar yenə də dayanmır başqa əsirlər gətirirdilər və bu əsirləri öldürməyi planlaşdırırdılar. Çünki, mən quldurların nə danışdıqlarını başa düşə bilirdim. Lakin heç bir şey edə bilmirdim. Nəhayət biz özümüzə dost tapa bildik bu dostumuzun adı Tom idi. O, Amerikalı idi. Bir dəfə də buraya səyahətə gəlmişdi lakin yenə də quldurların əlinə düşmüşdü. O hamını quldurların əlindən xilas edə bilmişdi. Biz ondan başına gələnləri soruşduq o dedi: bizi də öldürəcəklərdi lakin biz orada xilas ola bilmişdik. Biz ondan necə xilas olduğunu soruçduq lakin o heç bir şey demədi. Onun heç bir şey deməməsi bizim marağımızı daha çox oyatırdı.
Artıq 4 ayımız tamam olurdu. Biz Tom ilə söhbət edirdik. Tomun nə işlə məşğul olduğunu öyrənmək istəyirdim. Nəhayət cəsarətini toplayıb Tomdan soruçdum. Sən nə işlə məşğul olursan?
Tom:Mən Aliməm
Nərgiz:Alim? Sənin Alim olacağın heç ağlımın ucundan belə keçməzdi!
Tom:Axı niyə? Mənim Alim olmağım səni niyə bu qədər təəccübləndirir? Mən Afrikaya məhz bu səbəbdən gəlmişəm.
Nərgiz: Mən heç belə düşünməmişdim.
Ətrafa sükut düşdü. Quldurlar ətrafda gəzinirdilər. Onlar sanki bizə nəsə demək istəyirdilər. Bir neçə gün sonra biz xilas olmağın yolunu tapdıq. Mən buna çox sevinmişdim. Bir gün quldurların başı əməlli başlı qarışmışdı. Mən dostlarıma bunu dedim və biz qaçmağa çalışdıq bizdən başqa əsir yox idi. Çünki, quldurlar onları çoxdan öldürmüşdülər biz isə qalmışdıq. Biz çıxış yolunu tapıb tez ordan qaçdıq. Onlar bizim qaçdığımızı belə görmədilər. Biz qaçdıq. Yaxşı ki, Tomda bizimlə gəlmişdi. Əgər Tom bizimlə gəlməsəydi biz qaça bilməzdik. Biz Afrikadan öz ölkəmizə getməyə qərar verdik. Lakin Tom başqa ölkəyə gedəcəyi üçün biz başqa təyyarə ilə yola çıxdıq Tom isə başqa təyyarə ilə.
Biz evimizə çatmışdıq dostlarımla Mən çox sevinirdik. Biz valdeyinlərimizlə görüşdük. Bizim gözlərimiz dolmuşdu.
1 həftədən sonra Tomdan xəbər gəldi. Tomda yaxşı olduğunu və bizim dostumuz olduğu üçün özünü şanslı hiss etdiyini bildirdi. Biz Toma təşəkkür etdik və birdə heç bir zaman çox uzaq Ölkəyə getməyəcəyimizi bildirdik. Bir gün biz qaet oxuduqda Tomun yazısısını gördük orada Afrikadan başımıza gələnlər yazılmışdı. Biz təəccübləndik. Əslində Tomun işi bu idi. Alimlik və Jurnalistlik.
Müəllif:Məmmədzadə Aylin(^_-)