Kâbus

Efe'nin gözünden:

Okul yılı başlayalı tam üç hafta olmuştu.

Bu yıl Efe, on ikinci sınıf olmuş ve üniversiteyi kazandığında alışması zor olmasın diye şimdiden ayrı eve çıkmıştı.

1+1 küçük ama kullanışlı olan, yalnız yaşadığı öğrenci evinde, kişiliğini tam anlamıyla yansıttığını düşündüğü posterler, figürler, yapay yapraklar, loş ışıklandırmalar ve yaptığı çizimlerle dolu bir odası vardı. Çizim yapmayı severdi, ayrıca bu konuda yeteneksiz olduğu da söylenemezdi.

Yine çoğu gece olduğu gibi, terler içinde uyanmıştı. Ama bu seferki gördüğü kâbus, diğerleri gibi "sadece bir rüyaydı" deyip geçiştirebileceği türden değildi.

Tam 6 yıl önce bugün, amansız bir hastalık yüzünden kaybettiği, canından bile çok sevdiği abisini görmüştü.

Giydiği oversize tişörtü terden dolayı yapış yapış bir hâl almıştı.

Kendisi ise soluk soluğaydı. Nefesi daralıyor, kalbi deli gibi çarpıyordu ve alnından soğuk terler akıyordu.

Sakinleşmek için hemen yanı başındaki küçük çekmecenin üzerinde duran suya uzandı ama elleri o kadar titriyordu ki şişeyi yere düşürdü.

Şişeyi düştüğü yerden aldı, kapağını hızlıca açtı ve içmeye başladı.

İçmeyi bıraktığında elinin tersiyle ıslanmış dudaklarını sildi, derin bir nefes aldı. Kalbi yavaş yavaş normal ritmine dönüyordu şimdi.

Şişenin kapağını kapatıp yerine bıraktığında başının zonkladığını hissetti. Bu durumdan hoşnut olmadığını belirtircesine kaşlarını çattı ve elleriyle şakaklarını ovuşturdu. Sonunda biraz da olsa rahatladığını hissettiğinde ovuşturmayı bıraktı.

Aralık olan perdesinden dışarı baktı ve etrafın zifiri karanlık olduğunu gördü. Merakla saatin kaç olduğunu kontrol etmek için uyurken yastığının altına koyduğu telefonuna uzandı. Orada olmadığını görünce kaşları çatıldı.

"Hay sikeyim ya, nerede lan bu telefon?"

diye kendi kendine söyleniyordu şimdi.

Yastığını kaldırıp altına baktı ve bulamayınca anlamsız gözlerle etrafına bakınmaya başladı.

Tam o sırada yerde bir şey gözüne çarptı.

Ters dönmüş bir şekilde öylece duran telefonu... Yatağı ile cam arasındaki kalorifer yüzünden oluşan küçük boşluğa düşmüştü.

Hemen uzandı ve olduğu yerden hızlıca çekip aldı.

Ekranı açtığı gibi gözlerini kapatması bir oldu. Işığı kıstıktan sonra nihayet saati görebilmişti. Hâlihazırda aralık olan perdesini biraz daha araladı, içeriye hava girmesi için camı açtı ve ayağa kalkıp yatağının karşısında duran gardırobuna doğru yürümeye başladı. Rastgele seçtiği bir tişörtü kaptı.

Üstünde yapış yapış olmuş tişörtü tek bir el hamlesiyle ense kısmından tutup çıkardı, sonra seçtiği tişörtün omuzlarından aşağı süzülmesine izin verdi.

Giyindikten sonra yatağının üzerinde biraz oturdu ve derin nefesler aldı. Orada ne kadar oturduğunu bilmiyordu fakat karnından gelen guruldama sesiyle aniden irkildi. Bu duruma küçük bir küfür savurduktan sonra ayağa kalktı ve mutfağa yöneldi.

"Bir insan kendi karnının guruldamasından nasıl korkar amına koyayım?"

Normalde çok fazla küfür kullanan bir insan değildi Efe, ancak sinirlendiği zaman işler değişiyordu. Ama şu anda sinirlenecek bir şey yoktu, değil mi? Belki de yoktu.

Ama Efe'nin kendinde nefret ettiği bir özelliği vardı.

Üzüldüğü, fazla kırıldığı zamanlarda bu hisleri dışarıya öfke olarak kusardı.

Yani anlayacağınız, Efe her üzüldüğünde kimse fark etmesin diye sinirliymiş gibi davranırdı ve bu artık ister istemez kalıcı bir özelliğe dönüşmüştü.

Evet, en küçük şeylere bile kırılabilen bir insandı Efe fakat karşısındaki kişi hak ediyorsa onu da kırmayı bilirdi.

Sürekli sinirlenen, bağırıp çağıran, bomboş sebeplerden dolayı kalp kıran ya da önüne gelene atarlanan bir tip değildi tabii ki. Ama herkesin de bir sınırı vardır, değil mi?

Kalbi normalden daha hızlı atıyordu, tam anlamıyla sakinleşmiş değildi.

Bazen sakinleşmek ve biraz da olsa kafasını dağıtmak için sosyal medyada takılır, ya bir arkadaşını arayıp olanları anlatır, dertleşirdi ya da Akut'u yanına çağırırdı.

Akut, onun bu hayatta şüphesiz güvendiği insanlardan biri, belki de birincisiydi.

Fakat saatin bu kadar geç olmasından dolayı ne birini arayabilirdi ne de Akut'u yanına çağırabilirdi. Belki dikkati dağılır diye aklına ilk gelen şeyi, sakinleşmek için yemek yemeyi düşündü.

Saçma bir fikirdi, biliyordu ama gecenin bir yarısında aklına yapabileceği başka hiçbir şey gelmiyordu. Hem internette bunu öneren, uygulayan insanlar da vardı. Yani işe yaramayacak bir şey yaptığı söylenemezdi fakat saçma olduğu konusunda çoğu insanla hemfikirdi.

Mutfağa vardığında hemen buzdolabını açtı. İçinde annesinin gönderdiği sarmalar olan mor kapaklı saklama kabı dikkatini çekmişti. Küçüklüğünden beri annesinin yaptığı yemeklere bayılırdı.

Ayrı eve çıkınca annesinin yemeklerine hasret kalmıştı. 2 gün önce telefonda konuşurlarken özellikle belirtmişti bunu. Annesi de ona kıyamamış, onun için özel yapmıştı bu sarmaları.

Sarmaların yanına biraz börek, kek ve yaptığı ev yemeklerinden de göndermişti tabii.

Biricik oğlunun aç kalmasını istemezdi.

Önce, saat çok geç olduğu için yemek yememeyi düşündü Efe.

Bir kahve yapıp balkonda oturmayı, telefonundan rastgele bir uygulamaya girip dikkatini dağıtmayı planladı. Ya da televizyonu açıp karşısına çıkan ilk programı da izleyebilirdi.

Her türlü çözüm yolunu arıyordu.

Çünkü biliyordu.

Eğer bir şeyler yapmayıp kafasını dağıtmayı başaramazsa o kâbustan aklında kalan görüntüler tekrar gözünün önüne gelecek, onu daha da daraltacaktı.

Ama eninde sonunda bütün düşüncelerinden vazgeçti ve kabı açıp yemeye başladı.

Ağzına birkaç sarma atıp kapağı kapattı ve dolaba geri koydu.

Mutfak lavabosunda ellerini yıkadıktan sonra odasına geri döndü ve yatağına oturup telefonuna gelen bildirimleri kontrol etmeye başladı.

O gün normalden fazla yorgun olduğu için erkenden uyumuştu. Bu yüzden telefonuna bakamamıştı.

Makarayız dimi abi😂
Ozi🫰🏻, Turuncum🧡, Egem❤️‍🔥, Barisim💞, Ahmos😛😂

Turuncum🧡
yarin bi topluca kafe isi akar mi he ne dersiniz

Barisim💞
agalarla her is akar

Egem❤️‍🔥
mesut gelemeyebilirim

Turuncum🧡
gelmeyen apocuymus oyle diyolar

Egem❤️‍🔥
eger hoca gecen seferki gibi konusuyoruz diye ceza olarak tuvalette duvara efenin numarasını yazan kisiyi okuldan sonra bulmasina yardım etmemizi istemezse gelirim (hala bulamadi enayi bendim)

Barisim💞
oha bune izafiyet teorisi mi asla okumam

Ozi🫰🏻
Onu sen mi yap mıştın?

Egem❤️‍🔥
evt

Turuncum🧡
nasil yani arda donsoyan ay pardon soydogan yapmamis miydi of ya iddiaya girmistim

Barisim💞
lan napmis biri bana da aciklasin

Ahmos😛😂
pice bak kolesi var sanki siktir git oku kodumun evladi

Barisim💞



Ozi🫰🏻
Kiminle iddiaya girdin yine.

Turuncum🧡
b sinifindan miracla

Ozi🫰🏻
Şu geçen sene kantinci Yusif ile tostuna az sucuk koydu diye kavga eden çocuk mu yoksa?

Turuncum🧡
ya niye herkes hala hatirliyo o olayi cocugun kendisi bile unutmus bitmis gitmis

Ozi🫰🏻
Tamam sakin ol.

Egem❤️‍🔥



Turuncum🧡
onun orjinali bu yanlız



Ahmos 😛😂
btw dabulyusu efe nerde???

Turuncum🧡
harbi su an egenin agzina siciyo olmasi lazimdi????

Egem❤️‍🔥:
kim gelirse gelsin benim agzima sicar sicamaz diyemeyecegim bu bir
ikincisi he sey o cok yorgundu bugun otobusu kacirdi ya gelirken cocugum yarim saatlik yolu kosa kosa tam 7 dakikada geldi gec kalma korkusundan💔

Ahmos😛😂
ona got korkusu deniyo yanlız

Turuncum🧡
he hatirladim simdi soylemisti dimi

Ozi🫰🏻
Eee ne var bunda sabah koşusu işte?
Herkes zaten sabahları koşuya çıkmıyor mu?

Barisim💞
yoo bi sen yapiyon o manyakligi bu grupta AQQQ

Ahmos😛😂
onu da genclesmek icin yapiyo zaten de pek bi geregi yok gibi sanki

Egem❤️‍🔥
tas gibi adam valla beton yetmez simdi yalan soylemeyelim

Barisim💞
OGUZHAN CİFCİ DAHA BÜYÜK YAZ KLAVYE OĞUZHAN CİFCİ

Turuncum🧡
dedem sen aliskinsin zaten ama bu safaloz efe dönerken de yolda egeyle dedikodu yapicam diye 3 durak ötede inmiş

Egem❤️‍🔥
sonra o yolu da arkasindan köpek kovaladigi icin kosa kosa gitmis yine 💔💔💔

Turuncum🧡
+ hava sabah 7 dereceydi bu eve dönerken de 13 falandi
VE BİLİN BAKALİM KİM JUST TİSORTLE GELMİSTİ BUGUN

Ahmos 😛😂
AKQNSWOBQDOWBQKSB

Ozi🫰🏻
😂😂

Barisim💞
Eûzu billahi mineş-şeytânirracîm. Bismillahirrahmanirrahîm.

Ahmos😛😂
BARİS BİLE İMANA GELDİ KORKUDAN AQQQQQ

Turuncum🧡
AHAHGAİWBAODBWKQBD

Barisim💞
PARDON.??????? baris BİLE DERKEN????

Ahmos😛😂
kendi ismini kucuk harflerle yazdıran sey neydi amk

Barisim💞
idk daha o kadar buyuk bir insan degilim glb 🥀💔

Turuncum🧡
biz buna random atmayi ogretmemis miydik amk

Egem❤️‍🔥
KENDİ ÖZ dedem bile artık ahahhaha yazıyo bu adam baska bı boyuttan falan geliyo herhalde

Barisim💞
o adam nokiadan sana ahahaha mi yaziyo amk

Egem❤️‍🔥
ne nokiasi oglm adamin iPhone 18 pro max buz mavisi rengi var

Barisim💞
sahip olmayi gectim ruyamda bile goremem su telefonu aq

Ozi🫰🏻
Neyse o zaman her zamanki kafede buluşuyoruz yarın.

Ahmos😛😂
kacta

Turuncum🧡
6 gibi bulusuruz ya
22:59
(Ahmos😛😂, Barisim💞 ve Ozi🫰🏼
👍🏼 ifadesini bırakı.

...

Efe mesajları okuduktan sonra yatağa uzandı ve kendi kendine "Arda Soydoğan da kim acaba?" diye sorgulamaya başladı. Bu kadar mesajı okuduktan sonra aklına takılan tek şey, bu muydu gerçekten?

Ama... Gecenin ilerleyen saatlerinde tanışacağı kişinin, kim olduğunu sorguladığı çocuğun ta kendisi olacağını bilmiyordu ki...

Telefonunu kapatıp kenara koydu ve tekrar uyumayı denedi.

Ama ne tarafa dönerse dönsün, bir türlü çıkaramıyordu aklından o rüyayı. Her bir detayını hatırladıkça kalbi göğüs kafesini yırtacakmış gibi çarpıyordu.

En sonunda o kadar bunalmıştı ki üzerinde duran battaniyeyi kenara fırlatıp bir anda ayağa kalktı.

Nereye gittiğini kendisi de bilmiyordu. Sadece bir an önce kendini dışarı atmak istiyordu.

Çünkü anlamıştı. Bu odada kaldığı her dakika, ona cehennem azabını yaşatacaktı.

Anahtarlarını ve telefonunu aldığı gibi evden çıktı. Bir ceket veya cüzdanını almak aklından tamamen uçup gitmişti. O an bunları düşünecek durumda değildi.

Apartman merdivenlerini hızlı adımlarla inip hemen dışarı attı kendini.

Kapıdan çıktığı anda derin bir nefes aldı ve sokağın sonundaki tanıdık parka doğru adımlamaya başladı.

Biraz oturur, hava alır ve sakinleştikten sonra eve geri döner diye düşünüyordu. Fakat öyle olmayacaktı.

Çünkü tam o anda, sigarası bittiği için evinin iki apartman ötesindeki tekele doğru yavaş adımlarla gelen biri vardı. Sahiden, kimdi bu yabancı?

Yani gecenin bir yarısında, bu ıssız sokaklarda yürüyen tek kişi Efe değildi...