4-kalbimde yara

-Kalp bu ne badireler atlatır-

Kafede biraz oturduktan sonra yağız'ın ailesinin evine gidiyorduk. Babam ve Yağız bey holdinge gittikleri için benle Arzu'yu korumalar götürüyor...

Kapıda iki güvenliğin bahçede de 10 15 takım elbiseli korumalar duruyordu
Kapının girişinde ise bir hanımefendi duruyordu
"Merhaba efendim ben Sude sizler için görevlendirildim"Sude 1.65 boylarınla topuklu ayakkabı giydiginden dolayı benim boyuma yetişiyordu. Çekik gözlü,koyu kahve saçlari omzunun bir tık yukarısında bitiyordu üzerine siyah kalem etek ve beyaz gömlek giymişti.

"Teşekkürler Sude önce bize kalacağımız odaları gosteririmisin"

"Tabii Efendim, buyrun."
Eli ile kapıyı gösterip içeriye davet etti .kapıdan içeri girdiğim gibi salonunun en sonundaki kapıya asilmiş patlıcan gördüm.
"Bu taraftan"
Sudenin yönlendirdiği yer oturma odası gibi bir yerdi. hafif kahve rengi tonlarındaydi oturma odası.
"Hoş geldiniz kızlar"hafif kırlaşmiş saçlari ile çok tatlı görünen bir kadın. Büyük ihtimalle Yağız Bey'in annesi olduğunu düşünüyorum
"Merhaba efendim"
Arzu bazı zamanlarda cıvıklasirken
Yeri geldiginde ondan ciddisi olmazdı
"Ne efendimi bana Esra teyze diyin"
Hoş bulduk Esra teyze " dedim bende
"Yorgunsunuzdur şimdi. Size misafir odasını hazırlattım oraya gidin dinlenin aç iseniz size yemek hazırlayalım”
Esra teyzenin bizi düşünmesi içimi kıpır kıpır etti.
"Teşekkür ederiz biz biraz dinlenelim akşam yemek yeriz"
Dinlenmeye ihtiyacım vardı.
Sude bizi üst kata çıkarttı karşılıklı iki oda vardı. Arzu karşıdaki odaya geçmek istedi...

Odanın içi; krem rengi perdeler ile krem rengi halıya uymuştu
Yatağa doğru ilerledim. Yatakta beyaz ve krem renginin karışımıydı

Çantamdan telefonumu alıp yatağa uzandım
"Oha yatağa bak çok rahat"benim yatağım da yumuşak ama bu çok güzeldi. Telefonuma tutmadığından çıkarttığım gibi bildirim yağmuruna tutuldu telefon. Saate baktığımız saat 16.27 geçiyordu.
İlaçlarım
Kalp hastasıyım ben saat 17:00de ilaçlarımı içmem gerekiyor. Hemen çantamın içine baktım bildiğin çantayı ikiye ayırarak baktım ama yoktu...
Unuttum mu? Hayır yaa.
Telefonumu alıp Fidan ablayı aradım
Alo Fidan abla acilen odama gidebilir misin?
"Açelya kızım birşey mi unuttun"

"Abla odama gidip ilaçlarıma bakar mısın?"

"Kızım ben şimdi odana geldim ama ilaçların nerede bilmiyorum"

"Abla makyaj aynasının en alt çekmecesine bak orada olmalı"

Umarım unutmamışımdır ya
Bir yandan valizine bakıyordum Bir yandan da kulağım Fidan abla'daydı
kızım ilaçlar-
bir hıçkırık sesi koptu
- burada
"Tamam sakin ol ben babamı arayip haber verecem " hemen telefonu kapatıp babamı aradım
Bir yandan da Arzu'nun odasına doğru ilerliyordum
Arzu'nun odasına girdiğimde babamda telefonu açtı
Arzu müsait misin
"Gel gel canım bende senin yanı- Açelya ne olduu? Dedi Arzu
Babamda
"Kızım önemli değil ise sonra ararım seni"
Babam büyük ihtimalle toplantıya girecekti
"Ba-baba ilaçlarim y-yok"
Sesim boğuk ve titrek çıkmıştı
"Kızım ne demek ilaçların yok"babamın yüksek sesi ile irkilirken Arzu 'nunda gözleri doldu
"Bilmiyorum getirdim sandım "
Arzu yanımdan bir hışımla odadan çıkınca ona baktım
" Kızım saat kaç ki?
Babamın sorusu üzerine saate baktım
"16:36 geçiyor... Baba saatinde içmem gerekiyor yoksa bir anlamı kalmıyor"
"Kızım 5 dakikaya yanındayım sakın kal tamam mı"

Ta -tamam. Baba lütfen hemen gel
"
Çok korkuyorum

Aşağı kattan arzu'nun sesi geliyordu bağırarak ilacimin adını soruyordu
Stresten elim ayağım titriyor du
Arzu hanım sakin olun
Sude arzuyu sakinleştirmeye çalışıyordu
İçeriye iki koruma geldi
"Açelya hanım, Yağız bey in talimatı ile sizi hastahane ye götürmemiz gerekiyor buyrun"
Kafamla onaylayıp yanıma hiç birşey almadan sadece elimde tuttuğum telefonum ile dışarı çıktım Arzu da peşimden geliyordu
(Yazar notu: bahsedeceğim hastalık uydurmadır gerçeklikle alakasızdir)

Benim hastalığım kalp damar gevşekliği içtiğim ilaçlar sayesinde fenalık geçirmiyorum bu hastalığımi bilen kişiler ilaç konusunda çok dikkatlidirler
Arabanın kapısını açtığında teşekkür edip arkaya oturdum diğer kapidanda Arzu yanıma oturdu
Şoför arabayı çok hızlı sürüyordu

Hastanenin önünde babam ve Yağız bey duruyordu
"Hadi kızım içeriye geçelim biz doktorla konuştuk"
Babam koluma girirek bana yardımcı
Oldu
Hastahanenin içine girdik
Hemen bir doktor yanıma gelip damar yolu açtı
Serumu bağlarken telefonumdan saate baktım 16:55
Doktor ilaçları yanıma bırakıp gitti
Arzu pür dikkatli beni izliyordu
babam ise Bir koltukta oturmuş saate bakıp duruyordu. Yağız bey ise kaşlarını çatarak elimdeki serum iğnesinin değdiği yere bakiyordu

Alarmımın sesi ile herkes bana döndü. Arzu ayağa kalkıp bana şu getirdi. İlacımı alıp yuttum.
"Başka hangi saatte içiyorsun ilaçlarını?"
Yağız beyin sesindeki merak ile ona döndüm. Sert ifadesi değişmemişti.
"Saat 17.00 ve 10.00'da içiyorum"sesim yorgunluktan kısık çıkmıştı acilen eve gidip yatmam gerekiyor
ve acıktım.
Babama dönüp"eve gidelim artık acıktım."
Hastaneye oldum olalı sevmezdim
Babam kaşlarını çatarak"şimdi mi söylüyorsun acıktığını kızım"odadan çıktı
Arzu serumun bittiğini haber vermek için odadan o da çıktı.
Yağız beyle yalnız kalmak istemsizce beni gerdi uzandığım yerden oturur pozisyona geçtim
Yağız bey ise elindeki telefonu odaklanmıştı
Belki de biriyle mesajlaşıyor??
"Tedavi Alman gerekmiyor mu"
Birden soru sorması ile irkildim
"Efendim?

"Kalbin için tedavi olman gerekmiyor mu diyorum"
Taktı resmen kalbime
"Evet olmam gerekir ama okulumu bitirmem gerekiyor"
"Anladım"
Doktorun içeri gelmesi ile Yağız ve yönüne benim telefonla tekrardan odaklandı
"Evet şimdi çıkış işlemlerinden sonra sizi taburcu edebiliriz ama lütfen ilaçlarınızı aksatmayınız"

Peki aksatmam
Doktor eğilip elimdeki serumu çıkartırken"nereden ameliyat olacaksınız"diye sordu
Aslında bunun cevabını Arzu da bilmiyordu
"Kanada'da olmayı düşünüyorum"
Bunu söylerken yağız'a bakmak ihtiyacı duydum. Telefonu bir şey kaydırıyordu ama"KANADA "dediğimde eli duraksadı sanki....

Devam edecek...
Bölüm biraz geç geldi farkındayım önümüzdeki sınavsız geçtiğinde 2 bölüm art arda atmayı düşünüyorum
Yazım yanlışları için özür dilerim