Ölümün ucunda

Rüzgar kayığı yaptığında herkes kayığa bindi ve diğer adaya gittiler adaya vardıklarında çalılıkların arasından birisinin kaçtığını gördüler ama korkmadılar çünkü o şeyin kedi olduğunu düşündüler.
Duru
- o da ne
Ateş
- kedi dir korkmayın
Biraz ilerlediler fakat yanardağına dahi bir ipucu iz bile yoktu
Sahra
- eeee burada yanardağı falan gözükmüyor
Dedi. Arkalarına baktıklarında kayıkları yoktu. Koşarak denize baktılar. Ortada ne kayık vardı ne de kayığın parçaları. Hiç kimse daha olan biteni anlamamıştı. Ateş bunun karanlığın bir oyunu olduğunu anladı ama geç anladı artık geri dönüş yoktu. Ama yanardağına dair bir iz buldular kül. Ormanda bir tabela vardı tabelada, ölüler adası ve ölüler kabilesi yazıyordu. Birden bire hepside boyunlarına saplanımış sapan oku gördüler. Toplamda 5 saniyede herkes bayıldı çünkü o ok gerçektende kabilede yaşayan birilerine aitti ve zehirli oklardı. Herkes uyandığında kendilerini bir kafeste buldular elleri bağlı bir şekilde.
Ateş
- korkmayın benim cebimde hançer var onu alabilirsem kurtuluruz.
Ateş çok zorlansada hançeri almayı başardı.
Ellerini açtı sonrada diğerlerinin ellerini açtı.
Şimdi kafesten kurtulmak kalmıştı. Kafes odunlarla bağlanmış bir kafesti yani iple falan Rüzgar Ateş ten hançeri alıp ipleri söktü ve kafesi açmayı başardı. Kurtulduklarını sansalarda kabilenin ortasında yakalandılar.
Bu sefer kabilenin kralı onları astı ve öldürecekti. 10 saatlik vakit verdiler kaçtılar kaçtılar kaçmazlarsa ölürler. Onlar kaçış planı yaparken kabile kralı ise mızrağını hazırlıyordu. Oradan kaçmak neredeyse imkansızdı oradan kaçmak için çok ince ve kısa olmak gerekir. Ama bizimkiler de çok zeki belki kurtulabilirler. Vakit daralıyordu kabiledeki herkes uyuyordu sabah cezaları kesilecekti. Sahra
- hızlı olun artık kaçmanın bir yolunu bulaım
Ateş
- bilmiyorum buradan kurtulmak çok zor!
Ve sabah oldu. Kabile kralı geldi mızrağını eline aldı mazrağı havaya kaldırdı. Mızrak bombalıydı bir yere sert çarptımı büyük bir patlama meydana gelir. Kabile kralı mızrağı aldı ve...