💥Çarpışma anı💗

---

Bölüm 5: Çarpışma Anı

Olivia okulun kafeteryasında masasına oturmuş, enerjik bir şekilde kahkahalar atarak arkadaşlarına şaka yapıyordu. Renkli saç tokaları, oversized kazak, kucağındaki defterle tam bir kaos kraliçesiydi. Ama etrafındaki herkes onun varlığıyla bir şekilde mutlu hissediyordu.

Derken gözleri kalabalığın arasından geçen biriyle buluştu.
Soğuk bakışlı, kulaklıkları takılı, hoodie’sini kafasına geçirmiş biri: Jace.
Herkes onunla ilgili "soğuk", "uzak", "durdurulamaz" diyordu. Ama Olivia'nın iç sesi başka bir şey söylüyordu:
Ben bu çocuğu çözmek istiyorum.

O an, kafeterya kalabalığından sıyrılıp ayağa kalktı.
“Hey! Karizmatik karanlık adam! Bu tarafa bir bakar mısın?”

Jace durdu. Kulaklığını çıkardı ama hiçbir şey demedi.
Sadece Olivia’ya baktı. Soğuk ama dikkatli.

Olivia, kendine has rahatlığıyla yanına yürüdü.
“Neden bu kadar ciddi görünüyorsun? Sanki dünyayı sen kurtarıyorsun.”

Jace’in dudakları belli belirsiz kıpırdadı.
“Sadece sessizlikte daha rahatım.”

“Ben de gürültüde daha mutluyum. Denklem uymuyor gibi, değil mi?”

“Ya da sadece tamamlarsın,” dedi Jace, bir anda.

Olivia bir anlık duraksadı. Ardından içgüdüsel bir gülümseme.
“Senin gibi biri... kelime oyunları yapıyor ha? Beklemiyordum.”

Jace kısık bir sesle, ama hafif alayla konuştu:
“Ben beklenmeyen şeylerde iyiyim.”

Kafası karışmıştı Olivia'nın. Ona ulaşamamak sinir bozucuydu. Aynı anda bu kadar uzak ve bu kadar çekici olamazdı bir insan.
Ama o an fark etti ki, her sessiz adam yalnız değildir. Belki sadece... çok fazla şey duymuştur.

“Kahve içer misin?” dedi Olivia aniden.
Jace başını kaldırdı.
“Neden?”

“Çünkü sessizliğini paylaşmak istiyorum. Belki bu kez konuşmadan anlaşabiliriz.”

---