İlk gün

Yaklaşık 6 aydır beklediğim üniversitenin ilk günü sonunda gelmişti.Alarmımla uyandım ve hemen oda arkadaşım ve ortaokuldan beri en yakın arkadaşım olan Duru’nun yanına gittim.”Sonunda kalktın! Al bakalım şu kreplerden.Beğensen iyi olur çünkü gerçekten çok uğraştım.Bu kadar zor olucağını bilmiyordum” diyerek endişelenmeye başlamıştı Duru.Kıkırdadım ve yaptığı kreplerden bir tanesini aldım ve ucunu ısırdım.Oldukça lezzetliydi ve çok güzel kokuyordu! “Gerçekten çok lezzetli ellerine sağlık” dedim ve Duru’nun moralini düzeltmeyi başardım.Krebimi bitirdikten sonra üstünde büyük harflerle Zirve Üniversitesi yazan hırkamı giydim ve çantamı alıp Duru’ya veda ettim.Ben uluslararası ilişkiler, Duru ise iç mimarlık okuyordu bu yüzden birbirimizi çok göremiyorduk.Ama şansımıza oda arkadaşı denk gelmiştik.Kampüsüme doğru yürüyordum ve güçlü bir kuvvet ile yere düştüm.”Aman tanrım!” diyerek küçük bir sinir krizi geçirdim.Kafamı kaldırdım ve tek gördüğüm benimle aynı üniformayı giyen kumral, kahverengi gözlü, uzun bir çocuktu.Bana elini uzattı ve “özür dilerim görmedim” dedi.Elini tuttum ve ayağa kalktım, sıcak bir gülümseme ile “Sorun değil bende önüme bakmıyordum.Adın ne?” Dedim.Bana gülümsedi ve “Arın, senin?” Dedi. “Eflin” dedim ve topuzumu düzelttim.Sohbeti kısa kesip “Ah! Kampüsüme gitsem iyi olur. Yemekhanede görüşürüz olur mu? Tanıştığıma memnun oldum Arın.” Dedim ve hızlıca yoluma devam ettim. Arın arkamdan bana seslendi “Sen hangi bölümdesin?”
Ona baktım gülümsedim “uluslararası ilişkiler,sen?”.Oda gülümsedi “İngiliz dili ve edebiyatı, görüşürüz sen geç kalma” dedi.Arkamı döndüm ve kampüse yöneldim.Kampüsüme girdim ve ders programına baktım. İlk ders uluslararası hukuktu.Gerçekten çok heyecanlıydım. Orta sıralara oturdum ve öğretmenin gelmesini bekledim. Birkaç dakika sonra Atlas öğretmen içeri girdi.Girdiği anda derse “Merhaba çocuklar, Ben Atlas öğretmen.Bugün dersimizde uluslararası hukukun önemini ve devletler arasındaki ilişkilerin hangi kurallara göre yürütüldüğünü öğreneceğiz.” Diyerek başladı.
Yaklaşık 55 dakika sonra ders sona ermişti.Sınıftan çıkıp kapının önünde derin bir nefes aldım.Kampüsün çıkışına doğru ilerledim. O anda çıkışta Arın’ı gördüm. Bana baktı “Eflin!” Dedi.Yanına koştum ve “Arın! Buarada ne işin var?” Dedim.Gözlerime baktı “Bu akşam hokey maçından sonra kız kardeşim İklim’in evinde küçük bir parti vereceğiz.Gelmek istersin diye düşündüm” dedi.Kıkırdadım “Tabiki gelirim.Hokey maçına biletimde var, arkadaşımda gelebilir mi?” diye sordum. Geleceğimi duyunca nedense gülmeye başlamıştı,sanırım çok arkadaş canlısıydı.”Elbette gelsin. 7’de görüşürüz o zaman.”