Giriş Bölüm

"İnsan öyle boş bir eve
Kendini ait hisseder mi?"

11 Aralık 2003
Yazarın anlatımından

"Timur, eğil!" Timur karısının sesini duydu ve hemen eğildi ama kafasının üstünden geçen kurşunu hissetmişti.Peki kimdi bu Timur?

Yarbay Timur Kara.

Herkesin çok sevdiği biri olurdu ya,Timurda işte o kişiydi. Tüm askerleri onun önünde başını eğerdi.Kimse ona asla saygısızlık etmezdi.Onu herkes o kadar çok severki bir abiden,babadan farksız görmezlerdi onu.Tabi iş ciddiyeti olunca yine herkesin çok sevdiği komutanı olurdu.
Peki karısı kimdi?

İnşaat mühendisi Handan Kara.

Handan,Timurun canından çok sevdiği karısıydı.Onu o kadar çok severki kendi canından bile üstün görürdü.Handanda Timuru çok seviyordu.Bu hayatı onunla geçirmeyi herşeyden çok istemişti ve öylede olmuştu.Handan ve Timurun iki çocuğu vardı.Biri şuanda 3 yaşında olan oğulları Ali Aras Karaydı ve diğeride Handanın şuanda karnında duran 8 aylık kızıydı.Timur kızını çok büyük bir hevesle bekliyordu ancak şuanda karısıyla birlikte büyük bir tehlike altındaydı.Karısıyla yalnız bir gün geçirmek isteyen Timur,oğlu Arası annesine bırakmış, karısını almış ve bir ormanda piknik yapmak istemişti ancak hesaba katmadıkarı şey şuydu ki
Terörist saldırısına uğramışlardı.
Şuan karısının elini sıkıca tutmuş koşuyorlardı.Handan elini karnına koymuş çok zorda olsa dayanmaya çalışıyordu.Kızı 8 aylıktı ve her an doğurabilirdi.Zaten öyle olacaktı ama henüz bunun farkında değillerdi.Handan nefes nefese kalmış bir şekilde Timurun elini bıraktı ve kendini yere attı.Artık gerçekten dayanacak gücü kalmamıştı.Timur elinin yalnız kaldığını hissedince hemen başını çevirdi ve karısına baktı.Handan gerçekten çok kötü duruyordu.Bu saldırıyı timine haber vermişti,timi yoldaydı duyduklarından sonra hiç düşünmeden yola çıkmışlardı ama yol çok uzaktı yine de tüm imkanları deniyorlardı.
Handan kocasına bakıp "Timur,yapamam biraz daha koşamam.Çok kötüyüm."dedi.Timur karısına baktı gerçekten çok kötü görünüyordu.Terden sapsarı saçları öyle bir ıslanmışki yüzüne yapışmıştı her tel.Timur karısının yanına eğilip elini tuttu.
"Biraz daha dayanamazmısın Handan,Timin yaklaşmıştır.Lütfen kendini zorla biraz daha." Dedi ama ne fayda Handan ona bakıp
"Görmüyor musun ne haldeyim?Zaten bunca zaman çok zor dayandım.Daha fazla devam edemem,edersem kızıma zarar gelebilir."dedi Handan haklıydı eğer biraz daha devam ederse kızı zarar görebilirdi.Timur kendi kendine mırıldandı."Kızım sancı yapacağın zamana sıçayım!Doğru zaman mı bu babacığım?"dedi.
Bunu dedikten sonra Handanın ağzından bir çığlık koptu ve hemen aşağıya baktı.
Doğru tahminiydi.Suyu gelmişti.
Bu durumdan hiç birşey anlamayan Timur da onun gibi aşağıya baktı ve o manzarayla karşı karşıya geldi.Bunu görünce hızlı bir
"Siktir!" Çekti Handanın sancıları giderek daha da artıyordu ama bu son gelen sancı öyle bir acıydı ki tekrar çığlık attı.Bu çığlığı birileri duymuş olmalı ki ayak sesleri duydu Timur.
Başını çevirincede timinin doktorunu gördü ve hızla bağırdı.
"Yasmin! Yetiş karım doğum yapıyor!!"dedi. Yasmin bu sözleri duydu ve hemen koşa koşa geldi.Bu durum olabilir diye yanında tüm malzemeleri getirmişti ama bir sorun vardı.
Tim yoktu.
Timur bir Yasmine birde arkasına baktı ve "Tim nerede?" Dedi Yasmin ona cevap olarak "Hepimiz teke tek aramaya çıktık komutanım onlarda birazdan burada olurlar." Dedi Handan bu sefer yine çok yüksek bir sesle çığlık atınca Yasmin komutanına dönüp "Yalnız komutanım karınız böyle bağırmaya devam ederse terörüstler tim burada olmadan yerimizi tespit edebilir."dedi ama komutanı şuanda çok sınırlı olduğu için ona şöyle bir cevap verdi
"Ne yapmamı bekliyorsun Yasmin? Karım böyle bir acıya nasıl dayansın?Bu sen bileceksin ben değil." Dedi Yasmin gözüyle bir şeyi gösterince Timur hemen oraya baktı bir bez parçası bezi eline aldı ancak ne yapacağını anlamadığı için tekrar Yasmine baktı.Yasmin derin bir nefes alıp Handanın ağzını gösterdiğinde anladı ve karısının ağzını açıp bezi koydu.Handan çığlık atmaya devam ediyordu ancak bez biraz olsun engelliyordu.Yasmin Handana bakıp "Ikının lütfen Handan hanım." Dedi Handan ıkınmaya devam etti.Her ıkındığında Bebek biraz daha çıkıyordu Timur bu görüntüleri görmek istemediği için arkasını dönmüştü ve etrafı kolaçannediyordu, o sırada birşey oldu.

Aynı anda birbirine karışan üç ses.
Bir Bebek sesi
Koşma sesi
Ve..
Bir silah sesi.

Kızı doğmuştu hoştu güzeldi.Timi gelmişti buda çok iyi bir şeydi.
Fakat teröristler yerini tespit etmişti ve ona sıkmışlardı.Hemde kalbine çok yakın bir yerden.Timi aynanda "Komutanım!" Diye bağırınca Handan da kafasını doğrulttu ve kocasını kanlar içinde ayakta son gücüyle kızına bakarken gördü.Bu görüntü onu mahvetmişti.Bu hayatta en değer verdiği kişi vurulmuştu.Handan doğrulmak istedi, kocasının önüne siper olmak istedi,onu herşeyden korumak istedi ama

Yapamadı...

Acı öyle çoktu ki yerinden bile kıpırdayamadı.Gözlerinden yaşlar akarken kocasına bakarak ağladı.Timur daha fazla dayanamayıp yere düştü ama hala baktığı şey kızıydı.Timur yere düştüğünde Handan öyle bir "Timur!" Diye bağırdı ki yer gök inledi.O saniyede ilk defa sustu herşey sanki bu an için susmuştu herşey.
Handan şuanda çok güçsüzdü,çok kötüydü ama kocasının ilk defa öyle yıkıldığını görünce kendini çok fazla zorladı ve doğrulup Timurunu kendisine çekti.Handan çok kötü ağlıyordu.İlk defa bu kadar yıkılmıştı.İlk defa kendini bu kadar çıkmazda hissediyordu.
Kocasının yanaklarına iki eline aldı ve onu alnından öptü.Ona yalvarırcasına "Timur bırakma beni ne olur gitme sen olmazsan yapamam lütfen yapma ,kızını, beni, ve oğlunu düşün bırakma bizi yapma nolu'r" dedi.Handan en zayıf yerinden vurulmuştu.Kocası ölüyordu ve bu onun ölümünde olurdu.Timur çok güçlü bir askerdi bir şeye tutundumu asla onu bırakmazdı ve Handana da tutunmuştu ama bu sefer farklıydı çünkü Handani bırakıyordu.İlk defa sözünde duramıyordu.Son gücüyle elini Handanın yanağına koydu ve şu cümleleri söyledi "Kızım... ve oğlum önce Allah'a sonra sana emanet Handanım.Bunu unutma seni ve cocuklarımı çok seviyorum.Sakın ama sakın ölümümle yıkılma sana çocuklarımızı emanet ettim ve eğer biraz değerim varsa kızımın adını... Ecrin Melis koy.Allah'a emanet olun." Timur karısıyla kızının adını koymakta çok tartışıldı.Timur Ecrin Melis olsun der, Handan ise Lidya koymak isterdi.Sürekli tartıştıkları için henüz isim koymamışlardı.
Timurun bu sözleriyle yollan Handan "Beni bırakamazsın! Duydun mu beni!Bana bu acıyı yaşatamazsın!Kocam bırakma beni yapma!"dedi ama hiç bir faydası yoktu.Timurun gözleri kapanınca Handan onu göğsüne çekti ve öyle bir bağırdı ki yer gök inledi.Hayatında hiç böyle bağırmayan Handan kocasının ölümüyle bağırmıştı.Bu acıya nasıl dayanacak tı? Canı, ciğeri dediği adam artık hayatında değildi.Handanın bağırarak ağlayan sesi kızının ağlayan sesiyle karışmıştı.İkside öyle bir ağlıyordu ki 10 kilometre öteden duyulabilirdi.Tim komutanına yaklaştı ve onu böyle görünce onlarda dayanamadı ve ağlamaya başladılar.Hiç biri bu acıya katlanamazdı.Saatler geçti ve timi daha fazla dayanamayıp komutanlarını karısından ayırdılar eğer biraz daha burada durursalar hem kızı hemde karısıda ölecekti.Handan ondan bir türlü ayrılmadığı için ona sakinleştirici verip ayırmışlardı. Kızını ise zar zor susturmuşlardı.Handan hala 'Kocam gitti...' diye sayıklıyordu.Timide hala ağlıyordu ama yapacak bir şeyleri yoktu.

Komutanları Timur Kara şehit düşmüştü.

O gece hepsi söz verdi.Komutanlarının intikamını alacaklardı.
O geceden iki gün sonra Handan hala çok kötüydü ama biraz olsun iyiydi. Bu iki günde çok kötü şekilde ağlamıştı, bir yandan da kızı Ecrini emziriyordu.Evet, kocasının son isteğini kırmamış ve ismini Ecrin Melis Kara koymuştu ama bir şeyi değiştirmişti.
Kızı ileride bu acıyla yaşamasın diye doğum gününü 8 Aralık yapmıştı. Kızı her türlü acı çekecekti ama doğduğu gün babasının da öldüğünü bilirse kızının psikolojik sorunları olur diye yapmıştı.
Oğlu Aras ta sürekli babasını soruyordu en sonunda oğluna 'Baban Melek oldu oğlum.' demişti Aras tabiki o zamanlar bunu iyi bir şey zannediyordu. Ortaokula başladığında anlayacaktı babasının öldüğünü.Bu iki günün sonunda görmüşlerdi Handanın, Timurunu.Handan ilk 15 gece hep mezarlıkta yatmıştı çocuklarına ise kayınvalidesi bakıyordu.Handan o 15 gecenin sonunda kocasının son diğer sözlerini hatırladı ve çocuklarını büyütmek için mesleğinden vazgeçti.Timur ondan böyle birşey istememişti ama o onların baba isteğini doldurmak için onlara daha fazla zaman ayırmıştı.Daha yeni 25 yaşına girmişti ve daha yeni atanmıştı ama çocukları için çok sevdiği mesleğinden bile vazgeçmişti.İşte onunda anne yüreği böyleydi.
Herşeyden habersiz gözlerini dünyaya açan Ecrin de büyüyünce öğrenecekti babasının ölümünden sorumlu olduğunu...

***
Bakalım Ecrin neler yaşayacaktı?
Sonraki bölümde görüşürüz