BÖLÜM 3

En yakın arkadaşımın evinden çıktım ve eşyalarımı yani sadece kıyafet ve diğer ihtiyaçlarımı aldım.Taksi bulmak zor olacaktı,son çare otostop çekmek oldu yaklaşık üç dört araba geçti beşinci araba beni aldı.Arabaya girmeden önce onu çağırdım ve eşyalarımı yükledik.Arabanın ön kolduğuna oturdum ve “Ben otogara gidiyorum ve az zamanım kaldı, hızlı olursanız sevinirim” “Sanada merhaba ,bende otogara gidiyorum açıkcası aldığın şeylerden sonra tahmin etmek zor değil” duraksadım ve “İsminiz nedir? ben Simay” “Bende Kutay izin verirseniz arabayı çalıştıracağım”ne alaka izin anlamamış anlamamış bakış atarken onun elinde kendi ellerimi buldum.Yüzüm kızardı ve “Ço-çok pardon istemeden oldu babama hep böyle yapardım” hüzünlendim ve kendimi ağlamamak için zor tuttum iyimisin derse şuracıkta şelale olcağım. “Başlıyoruz ozaman,buarada yapardım derken “ sorgulayıcı bakışlar attı.Kontağı çevirdi ve konuş der gibi bir haraket yaptı. “Şuan konuşmasak olurmu?” sessizce ıssız karanlık yollardan ilerledik veyavaş yavaş yaklaşmaya başaldık. “Gerçekten çok teşekkürler geç kalıyorum çok teşekkür ederim”. Arabadan indim ve Kutayın bagajı açmasını izledim eşyalarımı çıkardı ve “Görüşürüz ozaman” “Sanada görüşürüz” dediği an sıyrıldım ve koşar adımlarla yürümeye başladım. Otobüsüm A4 numaralı otobüstü onu bulmam lazım en nefret ettiğim şey bu yürüdüm ve en sonunda nihayet bulmak bni mutlu etti. Görevliye eşyalarımı teslim ettim ve yerleştirdiğinden emin olmak için onu bekledim.Otobuse adımımı attım ve dışarı uzun uzun bakışlar attım.Burdan gidiyorum ailemin son bulduğu şehirden.Koltuk numarama oturdum yerleştim ve dışarıya dalmış halde buldum kendimi yanımda bir sıcaklık hissettiğimde refleksle döndüğümde onu gördüm.Birbirimize şaşkın yüzlerle bakıyorduk il konuşmayı ben başlattım. “Sen” evet o simay abartma “Simay” benim ismimle ifade etmesi hoşuma gitmedi ve somurttum.Yanıma yerleşti ve gene dışarıya daldı gözüm,o mutlu ama kırgın aileleri çocuklarını uğurlaması ve vedalar.Sessizce “Keşke bende ailemle vedalaşabilseydim” kutay duymuş olmalıkı “Birşeymi dedin”
hç birşey demedim ve dışarı bakmaya devam ettim.Kutay söyleyene kadar ağladığımı fark etmemiştim.”Ağlıyormusun sen?”göz yaşlarımı silmeye çalışıp “Yo ağlamıyorum ben” bana birde gözlerime baktı.”İyimisin?” hayır hayır o keelime geldi o kırılganlığı sağlayan cümle artık o hıçkırığı tutmanın yolu ecelden bile geçmiyor.Hıçkırdım ve gözümden yaşlar akmaya başladı.Yüzümü ellerimin arasına aldım ve ağlamaya devam ettim. Saçlarımı tutuyordu yüzüme gelmesin diye, “Par-pardon seide boşuna şey yaptım,söylemek zor geliyor söylersem ağlıyacağım söylmesem gene gerçekten öğrenmek istiyormusun?” evet dercesine başını salladı. Otobus çoktan yolculuğa başlamıştı. “Annem ve babamı kaybettim ve dayım beni burdan kovu beni bi okula yazdırmış sorun şuki okulda vampirlerde var,annem ve babamı kaybetmişken birde şehrimden kovuluyorum okeymi” duraksadı yüzü asıldı. “Vampirleri sevmezmisin?” “Çok sayılmaz ama insanlardan daha çekiciler bende” işaret parmağımı dudağıma götürüp sus işareti yaptım. “Bu bir sır ve biraz daha ailem ha-hakkında konuşursak ciddi anlamda şelale olacağım”.Arada hıçkırarak ağlamaya devam ettim.Bir süre sonra sakinleştiğimde araya durmaya az kaldığını gördüm.Çıkmaya hazırlandm ve hemen benzinliğe koşup tuvalete attım kendimi cildimi toparlayıp makyajımı tazeledim.Tuvalette işimi giderip ,tuvaletten çıktım.Kendime film izleyeceğim için bir cips ve kola aldım.Otobüse doğru yürürke yerde zıplayan küçük birşey gördüm.”Ha-hayır çekirge değil simay” dahada bana yaklaştığında “AAAAAA!!” diye bağırıp ellerimdekilerle otobuse koştum 2 koltuk arasına çömeldiğimde tikimden dolayı titriyor.Belki kriz geçiriyordum çekirge tikim vardı kendimi tutamadım titreye titreye ağlamaya başladım.O derece yani.Uzaktan bi ses “Ağlıyormusun Simay gene aynı olaymı” alamaklı bir sesle “Sen kimsin?” yanıma yaklaştı ve kendini bana gösterdi.Kutaydı “Neden ağlıyorsun gene?” “Çe-çekirge gördüm,çok korkunçtu” kendini tutamayıp güldü ve “Abartma çekirgedenmi korkuyorsun gerçekten” titreyen elimi gösterdim “Tikim var kriz geçirebilirdim” .Beynimde bi ışık yandı “Bi dakika bi dakika sen beni o kadar uzaktan nasıl duydun vampirmisin” durdu ve korkuyormusun dercesine elime baktı titriyordu. “Korkmayacakan söyleyeceğim” biraz daha kenara sıkıştırdım kendimi hıhı evet demekti bu “Tamam ozman” dedi ve dişlerini gösterdi2 sipsivri dişi vardı.”Biliyordum bana zarar vermek içinde lü-lütfen yapma” ellerimi uzattım ve kendimi korudum.Sinirli bir bakış attı “Hani vampirlerden korkmuyordun üstelik neden kanını içeyim otur şuraya” “tamam tamam oturuyorum sakin ol” .Oturduğumda elini boynuma yasladı saçımı geriye attı . ve dudakları yavaş yavaş boynuma doğru uzandığında.” Cidden korkuyorsun kalbine bak “. Sırtımı dikleştirdim ve “ hayır korkmuyorum ,boynumu açtım ona gösterim biara okadar yakınlaştıkki nefeslerimiz karışıyordu.”Yetmedimi ozaman izle” beni sakin bakışlarla hafif gülümsemeyle izliyordu. “Elime minik bir bıçak aldım ve bileğimde delik açtım. “Simay delimisin sen” bileğimden akan kana baktım cidden fazla akıyordu. “A-ama çok akıyorbu brn bu kadar tahmin etmemiştim.Kutayın gözleri kızıllaşmaya başladı “Gözünmü kanıyor?” kendiyle savaşıyordu sanki kanımı emmemek için “Hemen gitmezzen kanını eme-bilirim” şaşkın küçük bir çocuk gibi bakış attım ve “Madem akıyor iç bari ozaman bidaha beni ı-sır-maz-sın” üstün bir bakış attım.Denemeyecekmisin “Saçmalama Simay el-elini çekmezsen çok kötü şeyler olcak” gözleri kızıl olduğunda göz bebekleri bile yok oldu. “Ben elimi çekemeden bileğime yapıştı ve dudaklarını bileğime yapıştırdı.Ruhum çekiliyor gibiydi bir yandan rahatlatıyordu garip bi his.Bi süre sonra boğamız daraldı nefes alamamaya başlar gibiydim “Kutay ku-tay lütfen dur” elimi çekmeye çalışırken o daha fazla istiyordu. “Kutay yalvarırım dur dur!!” diger elimle karnına doğru baskı uyguladım. Ağlamaya başladım çk acı veriyordu.”Kutay dur artık Kutay canım acıyor”.En son iki elimle karnına vbaskı uyguladığımda kendimi kurtardım ve açının geçmesi için bir süre beklemem gerekti.Kutay kendini toparlayınca “Simay çok pardon istemeden oldu” bir elime birde onun kanlı dudaklarına baktım.”Sen sen beni öldürüyordun ya ne kadar acı çektim farkındamısın” nefes alış verişimi düzenledikten sonra “Birdaha bir vampire güvenmeyeceğim” bembeyaz olmuştum insanlar doluştuğunda araba tekrar haraket etmeye başladı. “Simay ben sana demiştim sonuçları kötü olur demiştim” “Ben nerden bileyim senin gibi benbeyaz oldum ne zaman geçecek” “Gçer bir iki güne “ gözlerim faltaşı gibi açıldı.”Ne iki günmü benim okulum var güzel gözükmem lazım şuan çok çirkinim” “Çirkin deilsin ve sen hangi okula gidiyorsun?” adını hatırlamaya çalıştım ve “ Şu kasabada vampirler ve insanlar olduğu bir okul varmış orda nedenki?” “Hiç sordum”. Kanlı dudaklarına baktım ve “Beni ısırmışsın gibi gözükmemek için silsen iyi olur üselik bileğimde diş izi var!!” bir süre sessizlik içerinde ilerledik herkes imeye başlayınca yeni hayatıma adımımı attım.

DEVAM EDECEK
Dip not:farklı bir uygulamadada aynı hikayeyi yazıyorum garip demeyin diye:)