Trabzon Rüzgarı

Bölüm 2, yazar iyi okumalar diler...🤍

Üzeyir: Allah'ım bize bir mucize gönderdi zeynep baksana o çok tatlı...
Zeynep:Evet hayatım bu çok güzel bir mucize

Zeynep bir bebekleri olmasın diye il*ç kullanıyordu ama Üzeyir... Üzeyir hep bir kızı olsun istiyordu ona hep annesinin ismini Fatma ismini vermek istiyordu.Adı neden Alara'dı peki? Çünkü eve döndüklerinde çok sevdikleri komşusu Ayşe teyze torununun adını alara koymak istemiş fakat gelini buna müsade etmemiş başka bir isim koymuş... Zeynep ve Üzeyir'den hemen rica etmiş ve hemen kabul etmişler o günden sonra adı Alara olmuş...

Şimdiki Zaman

Alara: Hayır bu doğru değil

Ne yapacağımı bilmiyordum,babama soru sormam lazımdı ama kızarmış gözlerim sadece yüzüne bakıyordu...

Üzeyir: Cücük bişey de bak korkutma beni

Alara: Peki tamam benim ailem kim(?),nerede ve yaşıyorlar mı?

Üzeyir:Ailenin kimin olduğunu bilmiyorum seni aldığımızda üzerinde bir kaç bişey yaziyordu nerelisin,ne zaman doğdun, hangi hastanede doğdun gibi

Alara:Nereliymişim peki?

Üzeyir:Trabzon.

Babam trabzon dediği anda aklıma direkt sirinum geldi.Avukat olduğumda kafamı biraz toparlamak için trabzon sürmeneye girmiştim ordan tanışmıştık şimdi onu bir daha görmek beni çok mutlu edecek.Babamla biraz daha konuştuktan sonra hemen bavulumu hazırlayıp arabama koydum babamla vedalastiktan sonra hemen yola koyuldum.12-14 saat sonra Trabzon sürmeneye gelmiştim.Furtuna tabelasını görür görmez heyecandan direksiyonu tutamayıp bir arabaya çarptım...

Bölüm sonu...🤍