Şirkete kabul

*2020*

Sema'nın gülüşü bütün mahallede yankılanıyordu.

"PSTAR'A GİRDİM! SONER DE GİRDİ!" diye bağırdı.

Soner utanmış bir şekilde,
"Sema yapma şunu, saat 3.00." dedi.

Sema camı kapatıp dudaklarını büzerek ellerini birbirine kenetledi. Yavaş adımlarla, narin narin yürüyüp başını kaldırdı ve yavru bir köpek gibi Soner'e baktı.

"Ama bugün en mutlu günüm. Bunun için ne kadar uğraştık biliyorsun Soner. Sonunda o şirkete girdik ve kimse beni o şirketten atamaz. Terfi alıcam ve o lanet ödülü kazanıp kendimi bütün dünyaya tanıtıcam!"

Soner naif bir şekilde gülümsedi ve kızın yanağını okşayarak, "Tabii ki sevgilim, bunların hepsi olacak. Şimdi uyuma vakti." dedi.

Kız gülerek bir çocuk gibi etrafta koşturdu ve şaşkınlıkla, "Sen uyumuyor musun?" diye baktı.

"Hayır, biliyorsun o sunumu yapacağım."

Kız onu duymazlıktan gelip, "Offf yine mi o sunum? Şirket onu kabul etmez, boşuna umutlanma Soner. Ben uyumaya gidiyorum." dedi.

Bu sözler Soner'in umrunda bile değildi. 2 yıldır bu konu hakkında çalışıyordu ve kazanacağına emindi.

*Yarın Sabah*

Soner o kadar sunum hakkında çalışmıştı ki masada uyuyakalmıştı. Bazı yazılar yanağına geçmişti. Uyurken birinin ona dokunduğunu hissetti ve gözlerini açtığında karşısındaki kişi biricik sevgilisiydi.

Sema, "Günaydın hadi hazırlan! Bugün büyük gün, ofise gideceğiz. Ben böyle giyindim, nasıl?" dedi.

Soner baştan aşağı süzdü ve gülümsedi. Etkilenmiş olmalıydı çünkü her etkilendiğinde gözlerini hızlı hızlı açıp kapatıyordu. Bu Sema'dan kaçmadı, gülerek:

"Hadi hazırlan. Yine etkilendim canım ama ağzını kapa yoksa sinek girebilir. Seni kapıda bekliyorum." dedi.

Ve sallana sallana yürümeye başladı. Gülme sesi koridorda gittikçe azalıyordu.

Soner arkasından gururlu bir abi gibi bakıp fısıldadı:

"O çok güzel..."