2-pansuman

Yanına ilk yardım çantasıyla geldim…
Hemen yan tatafına oturdum manzemeleri çıkartırken teoman bana odaklanmış gülümsüyordu…
“Bazende, böyle acıyorsun galiba insanlara ben seni duygusuz acımasız sanardım yanılmışmıyım sence anlayamadım gitti…”
Hafifçe sırıttım…”acımamı,duygusuzmu Teoman sorun insanların kişiliği olur karşımdaki insan hangi karaktere sahipse karşılığında onu alır”
Teomanın anında sırıtması durdu derin gözlerle baktı bu sefer…
“Ama ben sana karşı nazik bir karakter besliyorum sen neden bana karşılığında öyle yapmıyorsunda sertsin hala, bunu açıkla o zaman”
Anında donup kaldım… haklıydı belkide yada değildi ya hayır hayır haklı olamazdı “önemli olan sadece bana karşı olman değil herkese karşı olman karakter belli net olur sen sadece bana karşı öylesin ama ben seni tanıyorum sen nazik biri değilsin teoman…”
Teoman anında gözleri doldu..” canavarım yani ben”
Anında suçluluk duygusu yaşadım..
“Hayır hayır öyle değil canavarda değilsin”
Anlamıyordum neydi bilmiyorum ama bence duygusal içinde çok garip duygular besleyen biriydi…”
“Teoman bence sen…”
“Bence ben ne?”
Yutkundum konuşamadım…
Sonra anında pamuğu ona uzattım…
“Al sür şunu burnuna sil kanı”
Teoman alayla dudaklarını büzdü…
“Ben sen yaparsın diye heycanlanmıştım ama”
“Gevşeme artık ya al sür yada atarım yere giderim”
Teoman elimden nazikçe aldı pamuğu kanı temizlemeye başladı anında…
“Ah,ah yandı üflermisin”
Diye bana yaklaştı…
Hemen yerimden kalktım… “gevşek ya” dedim hızlı gittim… arkamdan sırıttığını hissediyordum resmen…

Saat akşam (20:23)
TEOMANDAN…
Akşam yemeğindeydik normalde daha erken yerdik ama babamın şirket sorunları yüzünden geçe kalmıştı yemek… annem bana baktı..
“Teoman oğlum bugün durgunsun noldu?”
Cevap vermedim yemeğimi yemeğe devam ettim ama Leylaya kaydı gözüm…
“Bugün o herif bana yumruk atıp gitti senide götürdü nasılda pıtı pıtı gittin Leyla” sinirle söyledim…
Anında babam masaya vurdu… irkildim sustum..
“Ne anlatıyorsun sen yine uğraşma kardeşinle yemeğini ye!”
Sustum derin iç çektim her seferinde böyle oluyordu hep leyla hata yapsa bile görmezden geliniyordu susuluyordu yada beni susturuyorlardı..
Anında annem lafa atladı…
“Hakan leyladada var şuç ikizine yumruk atılırken o napıyordu o yumruk atan çocukla gidiyordu hem kimki o çocuk?”
Anında söyledim alayla… “aras öztürk”
Annem elindeki çatalı tabağa çarptı leylaya baktı… “inanamıyorum sana o çocuktan uzak dur dedim anlamıyormusun sen!”
Leylanın gözleri doldu ama umrumda değildi…
Anında babam lafa atladı…
“Şebnem abartmaya gerek yok sadece olmuş işte lütfen akşam yemeği bozulmasın”
Sadece olmuşmu… eğer benim hatam olsaydı…
“Ben olsaydım döver yada dolaba kilitlerdin ama baba”
Babam bana baktı… sert yargılayıcı aşağlayıcı gözlerle…
“Kes sesini sen leyla ile aynımısın-“
“Ne demek bu” dedim aniden sinirle…
“Benim ne farkım varmış bende senin çocuğunum farkındaysan”
Anında babam ayağa kalktı sinirle…
“SEN BENİM OĞLUM DEĞİLSİ-“
“HAKAN YETER”
Annem bağırdı babamı durdurdu…
“Yeter artık hakan teoman haklı ikiside senin çocuğun baba gibi davran”
Babam anında sustu annemin konuşmasıyla hızla masadan ayrıldı…
Ben gözlerim dolu halde oldulum yerde kaldım leylaya baktım…
Benden ne farkı vardı ki ondan nefret ediyordum…
“Senden nefret ediyorum” dedim açık şekilde ve odama çıktım…
Odamda kulaklıkla yatakta müzik dinleyip duvara bakıyordum sadece aklımdan bin tane şey geçiyordu…
Herkes beni dıştan sadece akkaya olarak biliyordu ama ben içten içe aile sevgisine muhtaç bir çocuktum…
Anında odamın kapısı açıldı annemdi…
“Oğlum konuşalımmı azıcık…”
Şuan konuşmak istemesemde annemi geri çeviremezdim bu hayatta sadece beni seven oydu…
Başımı salladım sadece… annem kapıyı nazikçe kapatıp yanıma doğru geldi yan tarafıma oturdu…
“Baban bu sıralar çok yoğun eve geç geliyor baksana akşam yemeklerini bile geç yiyoruz artık”
Hemen cevap vermedim susup dinledim..
“Aklı bulanık ne dediğini bilmiyor bazen banada böyle yapıyor sanada ve…”
“Leylayada deme anne… leylaya yapmıyor”
Dedim sözünü kesmiş oldum.. annem bana dolu gözlerle baktı… dudakları hafifçe titredi..
“Evet leylaya karşı hep farklı ama kız babası işte kızlara karşı farklılar sadece…”
Sözünü kestim…
“Bununla alakası yok anne bildiğin sevmiyor adam beni sen benim oğlum değilsin dedi resmen…”
Annem ellerimden öptü “oğlum saçmalıyor sadece ailecek yorgunuz altan almaya çalışalım olurmu”
Konu yorgunlukla alakası yoktu bunu biliyordum beni ikna edemezdi ama bir şey demedim sadece başımı salladım…
Anında annem gülümsedi “iyi geceler oğlum annen seni hep seviyor” dedi odadan çıktı…
Öylece kalakaldım…
Sonra aklıma deniz kızı geldi… hafifçe sırıttım “deniz kızı” diye mırıldandım…
Hemen denize mesaj attım..
“Deniz kızı napıyorsun”

DENİZDEN….
Ders çalışırken telefonum titredi hemen mesaja baktım…
Hırt: deniz kızı napıyorsun
Niye yazdıki bu bana şimdi…
“Niye yazı bu yine”
Hemen cevap yazdım…
“Ne istiyorsun?”
Hırt:bir şey istemiyorum deniz kızı sadece yazdım…
“Yazma bana kafana göre engellerim yoksa!”
Hırt:tamam ya hemen sende sertleşiyorsun sadece sana teklifim vardı…
Merak etmiştim aslında…
“Neymiş”
Hırt:gel cafeye gidelim yada araba tutu atarız ne dersin..
“Delirmiş bu” diye mırıldandım…
“Hayır tabikide git zorba arkadaşların kutay evrenle git yada dur manyak sevgilin sılayla”
Hemen onu engelledim…
“Şaka gibi bide teklif ediyor”
Diye mırıldandım ders çalışmaya devam ettim…

[kitabıma destek🫶🏻😍💐]