5. bölüm · TELEFONDAKİ ADAM
Bi Kalp 1 kere sever
Gözlerinde kırgınlık oluştu hiçbirşey demeden kapıyı çarpıp çıktı
■■■■■■■■
Üzerinden 2 3 dakika geçti birden bi cam kırılma sesi geldi irkilerek ayağı kalktım
" Lann getirin onu buraya "
bu urastı niye bu kadar bağırıyodu ben öyle dedim diyemi yoksa
kapıyı açıp merdivenlerden aşşağı indim öylece orda kaldım uras delirmiş gibiydi eşyaları fırlatıp yerlere atıyodu Uzay hızla içeri girdi
" Abi adam ölücek zaten bi sakin ol Allah için "
hiç beklemediğim anda uzaya yumruk attı
" Ne sakini lan karım onu koruyamadığımı söylüyo nasıl sakin oliyim bennn "
uzayın burnundan kan geldi ama umursamadı ben öyle dedim diye deli olmuştu
Ne yani bu kadarmı değer veriyodu bana eline bi vazoyu alıp yere fırlattı
uzay o anda çıktı evden nereye gitmişti
uras yüzünü ovuşturup duvara yumruk attı kapı açıldı ve içeri o adam uzay ve iki koruma girdi
Napmıştı adama yüzü kandan gözükmüyodu ayakta duramıyodu iki koruma zor tutuyodu
Uras adamı görünce iyce sinir oldu önüne geçip tekme attı korumalar tuttuğu için düşmedi
" Lan ne tutuyosunuz bırakın lan "
Hızını alamayıp diğer korumalarada yumruk attı önüne gelene vurup duruyodu korumalar adamı bırakınca öylece yere yığıldı uras hiç durmadan adama tekme atmaya başladı
Ağzından kan geldi nefesi kesildi ama Uras duramıyodu
" Abi dur yapma şunu "
iki koruma alıp götürdü
" Duramam lan nasıl duruyim ben olmaz lan olmaz"
uzayın yakasından tutup sertçe duvara vurdu
benim yüzümden bu hale gelmişti kendi eli kan içindeydi zaten dayanamayıp salona geçtim gözümden bi damla akan yaşı silip konuştum
" Uras dur artık "
Uzayı bırakıp bana döndü uzay ben gelince çıktı
" Yapma insanlara zarar veriyosun senin bi suçun yok evde bile değildin ben sinirle dedim "
Beni görünce öylece durdu zaten bitkin bi haldeydi
" Duru odana çık "
Dediğini yapmıyıcaktım adım adım yanına yaklaştım elini tutup kaldırdım kanıyodu kemikleri ezilmiş gibiydi
" Uras hastaneye gidelim elin kanıyo kötü olmuş "
Öyle baktıki içim gitti
" Yok geçer "
Eli kırılmış bile olabilirdi nolursa olsun beni babamdan o kurtarmıştı o adamla evlenmiyim diye benimle evlenmişti
" Lütven gidelim "
Bi kaç saniye yüzüme baktı
" Niye bu kadar düşünüyosun beni nefret ediyodun istemiyodun "
Doğru diyo hepsini demiştim ama nefret ediyomuyum o belli değil nasıl. bi duyguda olduğumu bilmiyorum
Diyecek söz bulamadım sadece baktım
Bi adım daha atıp dibime girdi
" Benden nefret ediyomusun ?"
Ne diyicektim nefret ediyomuydum yok kesinlikle nefret etmiyodum
" Nefret etmiyorum tamamı , gidicekmiyiz artık "
Sırıtarak baktı sinir oldum kolunu tutup çekiştirmeye başladım
Hiç itiraz etmeden yürümeye başladı kapıdan çıktığımızda uzay yanımıza geldi
" Abi nereye "
Uras bi bana bide uzaya baktı
" Yengene sor ben bilmiyorum "
Uzay dönüp bana baktı ben direk konuştum " Arabayı hazırla hastaneye gidiyoruz "
Kafasını sallayıp gitti bende o arada elini bıraktım
Uras dönüp bana baktı sonra elime ve elimi geriden tuttu dönüp yüzüne baktım
uzay arabayla gelince arabanın arka koltuğuna bindim urasta öne oturmayıp yanıma geçti
" Hastaneden dönene kadar elimi bırakmıyosun "
Başka bişey demedim yarım saat sonra hastaneye gelmiştik
Biz arabadan indik ve hastaneye geçtik bi hemşire yanımıza geldi
" Anıl bey hoşgeldiniz "
Anıl niye anıl demiştiki
" Hoşbulduk bana bi doktor ayarla şu elim için "
Kafasını sallayıp gitti bir yere geçip oturduk urası çağırdıklarında o doktorun yanına gitti
Uzayda yanıma geldi
" Uzay urasa neden Anıl diyolar sende demiştin bi kere "
bana bakıp içten bi şekilde gülümsedi
" Yenge abimin ismi Uras Anıl kara bu yüzden yani "
Daha evlendiğim adamın ismini bile bilmiyodum
" peki ben hangisini demeliyim yani en çok hangi ismini sever "
Tam konuşucaken Uras çıktı ayağı kalkıp yanına gittim
" Noldu ne dediler "
" Bişey yokmuş ha bide gelmişken seninde koluna baktıralım doktor seni bekliyo "
Doktorun odasına geçtim urasta peşimden geldi
" Şuraya oturun , kolunuzun alçısını çıkarıcaz bi bandaj sarıcaz 1 hafta sonrada tamamen açabilirsiniz"
Şuan korkudan bembeyaz olduğuma emindim alçı çıkarma aleti ne kadar güvenli olsada korkuyodum
Doktor eliyle o aletle gelince korkudan titremeye başladım
" Duru iymisin "
Urasa baktım
" Korkuyorum bu alet korkunç "
Bi kaç saniye düşünür gibi oldu
" Güzelim bak bu canını bile acıtmaz sen bana bak iki dakikaya açılır "
gözlerimi sıkıca kapattım uras elimi sıkıca tuttu sımsıcaktı eli
Üzerinden bi kaç dakika geçti
" Duru açabilirsin gözlerini "
Gözümü açtığımda kolum tamamen açılmıştı bi hafiflik hissi oluştu sanki dönüp urasa baktığımda beni izliyodu garip garip bakıyodu urasta farklı birşey vardı ama ne
" Hadi kalk gidiyoruz "
Haa robot yine kendine dönmüştü kalkıp yürümeye başladım
•••••
Sonunda eve gelmiştik
" Duru bana yiyecek bişeyler hazırla"
Tamam diyerek mutfağa gittim en kolay şey sandeviç di bende güzel bi sandeviç hazırlayıp salona doğru yürüdüm
Uras öylece oturuyodu parmağını masaya vurup duruyodu galiba birşey düşünüyodu yüzünü her zerresini incelemek istedim o çatık kaşları dolgun dudakları sert çenesi
Bi an kendi düşüncelerime şaşırarak toparlanmaya çalıştım
"Beni İzlemen bittiyse gel artık acıktım "
İrkilerek şok içinde kaldım yanına gidip hazırladığım şeyleri önündeki masaya koydum
" İzlemiyodum dalmışım hem ben seni niye izliyim "
Sandeviçi eline alıp ısırdı
" Bana bakarak daldıysan hep dal böyle "
Sinir ediyodu bide üstüne utandırıyodu
" Hep böyle dalamam canım anladınmı "
Lokmasını yutup konuştu " canımmı?"
Hadi ben canım demiştim. off malmıyım ne
" Lafın gelişi kullandığım kelime sana özel birşey değil herkeze derim" nedenini anlamadım ama gözü seyirdi ayağı kalkıp yakınlaştı bi adım geri attım ve kalçam masaya değdi dahada gidemedim
Yüzüme yakınlaştı öyle yakındıki kalbim hızlanmaya başladı
" Bana özel değil ve herkeze canımmı diyosun? Duru " biraz haklıydı aslında demezdimde gıcık olduğum için demiştim galiba
" Napıyosun sen " fazla yakındı aklımdaki düşüncelere daldım kokusu kendine ait olan kokusu çok güzeldim ne yapıyodum ben şuan direk düşüncelerimden sıyrılıp urasa baktım
" Sence napıyo gibi gözüküyorum duru " fazla yakın anlamıyodu heralde
" Uzaklaşş " sesim incelmişti Allahım bu adam beni deli edicekti
Dediğimi yaparak benden uzaklaştı çenesini kaşıyıp " Birine canım dediğini duymam inşallah "
Göz devirip bana verilen odaya çıktım kolum artık rahatlamıştı üzerimden büyük bi yük kalkmış gibiydi ama acı vardı
Ama o acı kolumun acısımı kalbimin acısımı belli değildi
