4 bölüm:kaybedilenler

Yıl 2002 - 2007

Zişan da Tilki de ne olduğunu anlayamıyordu bu yeni eve gelir gelmez bir odaya kitlenmişlerdi soğuk bir odaya bağırdı zişan "açsanıza be kapıyı" açan olmadı yaklaşık 2 saattir bu odadaydılar donuyordu Tilki ablasına baktı ve "abla ben çok üşüyorum" dedi ne yapacağını bilemedi zişan ceketi yoktu kardeşine verecek sıkıca sarıldı kardeşine ısıtmak istiyordu onu

Yaklaşık 10 dakika sonra

Kapı sonunda açılmıştı içeriye Bedri Kara denen lavuk girdi kızlara küçümseyen bakışlarla baktı zişan serti hızlıca yerinden kalkmıştı ve Bedri Kara nın tam karşısına geçmişti "kimsin sen şerefsiz" diyerek bağırdı Zişan. Kızmıştı Bedri kara sert bir tokat attı 11 yaşında ki kıza.
Zişan tokatla yere düşmüştü Tilki hızlıca ayağa kalktı ve Bedri Kara nın elini ısırdı acıyla bağırdı şerefsiz adam tam Tilki ye tam saçlarını çekiyordu ki tilkinin beline bir acı hissetti "korumalar" diye bağırdı

İçeri dört koruma girdi ve çocukları sandelyelere bağladı kızgındı Bedri kara öldürmek istiyordu o çocukları öldürecektide ama şimdi değil önce acı çekmeleri gerekti anca böyle alırdı intikamını. Zişanın sandelyesinin önüne geldi sırıttı "ben kimim biliyor musun zişan" dedi zişan hırladı "biliyorum sen bir piçsin" dedi ama demesiyle yanağına sert bir tokat yedi bağırmadı ama yanındaki kardeşi çığlık çığlığa bağırdı iplerden kurtulmaya çalışıyordu ama çok sıkı bağlanmıştı

Bedri Kara kızın bağırmasından bir hayli rahatsız olmuştu adamlara işaret yaptı ve bir koruma kızın ağzını bantladı sonra bedri tekrar zişana döndü

-ben kimim bilmiyor musun ben senin annen ve babanın katiliyim onları yakarak öldüren adamın ta kendisiyim

Zaman zişan için durmuştu sanki. Bu adamı tanıyordu teröristi bu adam annesi ve babası bu adamın tüm ailesini yok etmişti şuan bildiği kadarıyla koma da yatan tek bir oğlu vardı

-seni oruspu mahvedicem seni piç

Kahkaha attı bedri "bu konumda olan biri için fazla cesursun a unutmuşum siz Türklerin kanında var boş cesaret" dedi zişan iplerden kurtulmaya çalışıyordu "göstericem ben sana boş cesareti" dedi tehdit dolu bir sesle
Güldü bedri Kara "seni ve kardeşini bitiricem sizle işim bittiğinde yaşamak bile istemeyeceksiniz"

Ve doğruydu bedri karanın söylemleri en azından Tilki için doğru olacaktı

(5 YIL SONRA)

Hayatının en kötü gününü yaşayacağını bilmiyordu Tilki

Ağlıyordu Tilki üstü başı çırılçıplaktı bacaklarını kendine çekmişti karşısında ki adamların bakışlarını görmek istemiyordu Allah bilir ablası ne haldeydi kalbi acıdı Tilki nin son beş yıl da mahvolmuştu hem aslan özlemiyle yanıp tutuşmuş hem de çeşitli işkencelere maruz kalmıştı gitmek istiyordu bütün bunlar bitsin istiyordu ama bitmiyordu işte bitsin deyince bitmiyordu

Bir anda kapı açıldı içeri yanmış halde olan Zişan girdi çığlık çığlığa bağırdı ablası mahvolmuştu içeri ardından Bedri Kara girdi öldürmek istiyordu bu adamı tek istediği buydu

İki adam Tilki nin önüne bir kaç kıyafet fırlattı Tilki ablasına sarılmak istiyordu ama eğer ablasına yaklaşmaya çalışırsa büyük ihtimalle bacağına veya koluna kurşun yerdi biliyordu kurşun acısını çok kötüydü bu yüzden ablasının yanına gitmek yerine önüne atılan kıyafetleri giydi hızlıca

Bedri eline güzel bir silah aldı pembeydi silah ilginç değil mi

Yavaş adımlarla ilerledi ve zişanın önünde durdu "nasıl yanmak zisan cım" dedi gülümseyerek cevap veremeyecek kadar acı çekiyordu zişan zaten cevabıda onun yerine Tilki verdi "Sen daha iyi bilirsin" dedi bağırarak oysa söylememeliydi. Sinirden kızardı Bedri "ne dedin lan sen piç kurusu" güldü susmamaya kararlıydı melodiye benzer sesiyle devam etti "sen daha iyi bilirsin dedim hem sen hem de kardeşin yanmıştınız ya hani annemin yaktığı ateşte" dedi kahkaha atarak

Namlunun ucunu Tilki ye doğrultu "kes o sesini" dedi tilki tam cevap verecekti ki zişan acı içinde olsada kardeşini susturdu "ablacım" dedi susmasını söylüyordu ama susmadı Bedri Kara ya küçümser bir bakış attı "köpeksin Bedri Kara hemde tam köpeksin korkudan havlayan bir köpek" Bedri sinirden daha da kızardı parmağı tetikdeydi susmalıydı Tilki ama susmadı devam etti "ah Bedri Kara kimsesiz Bedri Kara" dedi kahkaha atarak Bedri Kara önce baktı sonra gülümsedi "sesini kesmeyi öğreneceksin" dedi ve bir anda namluyu zişana çevirip ateş etti yere düştü zişanın bedeni

Durdu Tilki nin kahkahası sadece tek bir kelime çıktı dudağından "abla" ölmemeliydi ablası çok gençti yürüyemeyecek gibi hissetti Tilki bacaklarının üstüne düştü neden bu kadar çok kan akıyordu neden gözleri kapalıydı ablasının sürünerek ablasının cesedinin yanına gitti ablasına seslenmek istedi ama çıkmıyordu sesi konuşmak istedi ama olmadı

Gözyaşları aktı durmadı

O artık Tilki değildi yaşayan bir ölüydü