Tanıtım

“Ayağını denk almanı öneririm veled “. Alaycı bakışlarımı üzerinden çekmeden baştan sona süzdüm . Rahatsızca yerinde kıpırdandı .
“ Liderlik sana göre değil bana bırak ben tecrübeliyim !” Bir insan hem korkup hem de nasıl artistlik taslayabiliyordu . Burnumdan güldüm ardından kahkaha attım gülmekten karnıma ağrılar giriyordu. Gülmeyi aniden keserek yüzüne baktım . Kaşlarım çatık yüzüm her zamankinden ciddiydi . Bu onu daha çok korkutmuştu .
“ Sen kendini ne veya kim sanıyorsun moruk ?” sesim kısık ve hırıltılıydı . Bazen ben bile kendimden korkuyordum . Ayağa kalktım yavaşça yutkunarak bir adım geriledi . Altına kaçıracak gibi duruyordu , gülmek hiç ama hiç içimden gelmiyordu .
“ beni öldüremezsin !” kendine güveni mi vardı yoksa arkasında bir gölge mi ? Ah şu moruklar yaşlılıktan hep bir tarafları havada geziyor anca ben bilirim edasında dolaşıyorlardı .
“ neden ?” sesim bu sefer yüksek çıkmıştı . Çekik olan gözlerim daha da çekikleşmişti . Üzerimdeki siyah pantolonun cep kısmındaki çakıyı çıkardım . Gözleri fal taşı gibi açıldı . Camiyi elimde döndürerek ona doğru yürüdüm , acelem yoktu yavaş ama sakin adımlarla ilerliyordum ben ona yaklaştıkça o geriye kaçıyordu . Sırtı duvara değince yutkundu kaçacak bir yeri kalmamıştı . Burnumdan güldüm .
“Herkes kendi çöplüğünde öter moruk , yanlış çöplüktesin !” bağırmadım ya da sesimi yükseltmedim fakat uzun zamandır konuşmadığım için sesim kalın çıkıyor bağırmış kadar etki yaratıyordu. Yavaşca elimdeki çakıyı boğazında gezdirdim . Az bir şey bastırınca ince bir kesikten kan sızmaya başladı .
“ Beni öldürmeye götün yetmez !” hala şaka yaptığımı falan mı sanıyordu bu salak çakıyı elimde ters döndürerek tutacak kısmını elimin içine aldım . Elimi havaya kaldırarak boğazına saplamaya hazırlandım . Fakat sözleri durmama vesile oldu
“ Ben kara hükümün adamıyım beni öldürürsen sonucuna katlanırsın “ korkudan mıdır az önceki aslan minik bir kediye dönüştü sanki . Yüzümdeki nötr ifade ile ona bakıyordum .
“ bende gece pençesi memnun oldum “ gözleri fal taşı gibi açıldı . konuşmaya cesaret edemiyordu belliydi onu kırmayıp ben konuşacaktım . Dudaklarımı büzdüm üzülmüş gibi yaparak
“ sahibine benden selam söyle fakat Zâhir olan odur ki, senin menfâtın benim selâmımdan evvel varacak.”
Arkamı dönerek kalktığım koltuğuma doğru yürümeye başladım elimdeki çakıyı arkamdaki bir yere fırlattım . Haykırış sesi gelince kafamı iki yana salladım aptal adam kim dedi sana kaç diye .

“Ben, meşhur Gece Pençesi, Sûr-i arz altındaki mahzen-i yeraltıyım. Yeryüzünde attığım hiçbir şey hedefi ıskalamaz çünkü her darbe kaderin kendisinden izhâr olunur.”