2.Bölüm:İlk adım

Kahvaltımızı yapmış hepimiz oturma odasında oturuyoduk saat 3 te kalktığımız için hava kararmaya başlamıştı tam o sırada kuzey abim aradı telefonu cevaplayıp kulağıma koydum
Telefon konuşması
K:Napıyosun fıstığım
-İyi abicim senn
K:iyi bende güzelim K:biz annemlerle teyzemlere gidiyoruz
K:senin gelmeyeceğini bildiğimiz için
K:sorma gereği duymadık
-iyi yapmışsınız o kadının suratını görceğime
-ölürüm daha iyi
K: bende öyle düşünmüştüm biz 2 3 gün yokuz
K:sen Aral’larda kalıcaksın ben onla konuşurum dikkat et akıllı ol Allah’a emanetsin
-görüşürüz abicim sizde Allah’a emanet
Telefonu kapattım ve defneyle Aral dikkatlice benden gelecek cevabı bekliyodular. “Ailem teyzemlere gidiyorlarmış bende 1 2 gün sizde kalıcakmışım” dedim defne sevinçle bana sarılırken Aral sırıtıyordu “iyi madem kalkın hazırlanın lunaparka gidelim” dedi aral biz defneyle sevinçle hazırlanmaya gittik altıma siyah kumaş pantolon üzerime ise sırtı açık önü örgülü arkadan bağlamalı bej bluzumu giydim saçımı ve makyajımı tamamladım ve hazırdım defneyle beraber aşağıya indik ve arabaya gidip yola koyulduk

Sonunda lunaparka giriş yapmıştık biletlerimiz alıp neye binsek diye karar veriyorduk ben çarpışan arabalar diye koşunca onlarda benimle beraber geldi ve biletlerimizi verip bindik başlamıştı arala bana çarpan çocuklara çarpıyordu defne ise çocuklarla kavga ediyordu herkes birbirini kovalarken 15-20. Dakika sonra durdu arabalardan indik ve başka oyuncak aramaya gittik defne koşarak “gondolll” dedi bende “hayır ben binemem çok korkuyorum” dedim Aral’la ikisi bana bakıp güldüler defne. Koltuğa geçin oturdu Aral’da biletleri verdi ve geçiyorken bana baktı ve konuştu “E hadi derin” dedi kafamı hayır anlamında salladım ama elimden tuttu ve ben orta kısma oturttu bide en ucuna binmiştik ağlamak istiyodum gondol yavaştan hareketlenmeye başlayınca içimden sakinleşmem için sayı sayıyordum Aral ile defne çok eğleniyo gibiydiler hatta defne kamerayı açmış video çekiyordu.
Gondol artık fazlayısla yükselmişti ve ben aşağıya bakamıyordum gözlerimi kapattım ve “Aral ben korkuyorum dedim “ gondol artık yan şekilde duruyordu. Ama bu daha başlangıçtı gözlerimi açıp çığlık attım fenalaşmıştım sesler bulanıklaşıyor görüş açım daralıyordu “Aral ben iyi deilim seni anlamıyorum” diye geveledim Aral bi bacağın bacağımın üstüne koydu ve kolumu belime sarıp beni kendine çekip sıkıca sarıldı “korkma yanındayım” diye fısıldadı kulağıma gondol son kez en yukarı çıkıp yavaşlamaya başladı. Aral hala sıkıca tutuyordu beni gondol durdu ve beş kucağına alıp aşağı indi hızla kenardaki banka oturttu beni ve defneye su almasını söylemişti başım çok dönüyordu “derin iyimisin güzelim” dedi kafamı kaldırıp ona baktım korkmuştu “iyiyim sadece başım dönüyor ama burdan çıkmak istiyorum gidelimmi” dedim beni başıyla onayladı defne de gelince kalktık ama tam kalktığım esnada sendelenip banka geri düştüm “tamam yorma kendini ben alırım seni” dedi ve beni kucağına aldı

Bi cafeye gelip oturmuştuk Aral ile ben yan yana defnede karşımıza oturmuştu Aralın bi arkadaşını bekliyorduk defne her zamanki gibi bizi baş başa bırakma çabasında olduğu için telefona gömülmüştü Aral’da elindeki telefonu bırakıp bana döndü “daha iyimisin” diye sordu suratında ilgili bi ifade vardı “iyiyim teşekkür ederim” dedim tam o esnada Aral ayağa kalktı bi çocuk yanımıza doğru geliyordu Aral’la selamlaşıp oturdukar bizde kibarca hoşgeldin dedik ve oturduk ardından garson siparişlerimizi aldı ve bizde gelmelerini beklerken sohbet etmeye başladık gelen çocuğun gözü sürekli üzerimdeydi açıkçası rahatsız olmuştum ama belki ben öyle sanıyordum diye geçiştirdim ardından bana dönerek “senin erkek arkadaşın falan varmı güzel hoş kızsın fiziğin” dedi ve göğüslerimden aşağıya beni süzdü sonrasında “mimiklerin” de ve bakışları dudaklarıma kaydı Aral farketmiş olmalıydıki çene kasları gerilmişti elini tutup sıktım Aralın gözlerini bana çevirdi Ve çocuğa dönüp öldürücü bakışlarını attı“Konuşmalarına dikkat et kardeşim” dedi Aral çocuk arala bakıp alaycı bi gülüşle “sananı sorucam ayrıca güzele bakmak sevaptır bende bakıyorum demekki yanıma yakışıyomuş bi sık-“ diyemeden Aral masadan kalkıp çoçuğa kafayı gömmüştü ben tam kolundan tutup “Aral yapma dur” dedim tam o sırada çocuk kaşına doğru bi yumruk savurdu Aral geri sendelendi ama düşmedi Aral çocuğun suratına bi yumruk attı ve yere düşürdü ardından üzerine çıkıp suratını yumruklamaya başladı aynı zamandada ona saydırıyordu onu zorla kolumdan çekip kaldırdım beni bil’e gözü görmüyordu defneye çantamı alıp gelmesini söyledim ve aralı arabaya doğru götürdüm…

İlkyardım çantasını alıp koltuğa aralın karşısında oturdum sonunda kendine gelebilmişti pamuğa oksijenli su döküp kaşımdaki yarayı temizlemeye başladım bi yandanda söyleniyordum “sen niye her şeye bulaşıyorsun ki bırak kendi kendine söylenip dursun” dedim beklerim paşam hızla cevabı yapıştırdı “tabi canım sen şükret çenesini eline vermedim piçin” dedi başka bir pamuğa tendiroit döktüm ve kaşına sürüp yarabandı yapıştırdım dudağının kenarını oksijenli suyla temizlemeye başladım suratlarımız birbirine çok yakında Aral bana bakıyordu dikkatlice dudağının kenarınıda yarandıyla kapattım ve ilkyardım eşyalarını topladım ve yerine götürdüm…
Tekrardan yanına döndüm “iyimisin?” Diye sordum “değilim iyi değilim o orospu çocuğunu gebertemedim ya” dedi bağırarak Artık sinir geliyordu bana “yeter ya ne abarttın tamam anladık vurup kırıyosun ama yeter ya olup biten bişey şu suratının haline bak hala kırıp dökme derdindesiniz” diye bağırdıö tam kalkıp gidiyorken kolumdan tuttu “özür dilerim ben bi anlık sinirle” dedi cümlesini tamamlamadan “dileme özür falan dileme benden” yine gitmeye kalktım ama o sırada ayağı kalkıp önüme geçti kolumu hala tutuyordu “anlamıyorum yani size bu kadar dert olan şey ne” dedim tam o sırada bağırdı “kıskanıyorum çünkü seni deli gibi kıskanıyorum kızım” diye kükredi resmen bu sırada için sevinçle dolmuştu ama bi açıdan şaşırmıştım bu kadar hızlı beklemiyordum sonrasında toparlamaya çalışmaya başladı “şey yani hani şey abin olarak” dedi tabikide yalan olduğunu biliyordum gülerek “hıhıı kesin öyledir abicimm” dedim ve koşarak defnenin yanına çıktım…
Pat diye odaya dalıp defnenin üzerine atladım “ah yavaş mall” diye bağırdı bende ağzına vurup “kes be salak neler oldu neler”Dedim olayları hızlıca anlattım defneyle Sevinç çığlıkları atarken bir yerden tanıdık bi ses geldi bilin bakalım ses nerden geliyo ve kim o sesin sahibi şöyle dedi “ooo bak sen benim kayınçoya büyük oynuyo kral” dedi olamaz evet bu Umuttu bilmeyenler için defnecimin sevgilisi olan umut hızla telefonu aldım “sen bizimi duydun mu offf, ya kızım sen valla malsın ya söylesene rezil olduk rezill” dedim defne kendini savunmadan durmadığı için “odaya pat diye girip herşeyi anlatan sensin olsun yabancı değil zaten yakında cidden enişten olucak bebemm” dedi bana bende “Doğan amcam seni verir bok beklee” dedim ve odadan kaçtım defne arkamdan terlik fırlattı ama ıskaladı…

Günler birbirini kovalarken lanettt okul zamanı gelmişti üniversitemin ilk günüydü hazırlanıp kahvaltımı yapmak için aşağıya indimm ev halkına günaydın diyarken masaya oturdum ve kahvaltıma başladım herkes işleriyle ilgileniyodu benide okula abim bırakıcaktı Defneyi aradım yola çıkacaklarını söyledi telefonu kapatıp “hadi çıkalım” dedim abime “tamam güzelim geç arabaya geliyorum ben” dedi annem ile babamın yanağından öpüp arabaya bindim abimde gelince beraber yola koyulduk…