On birinci bölüm

Batuhan'la beraber okula gelmiştik. Batuhan motoru park alanına yerleştirince inip yavaşça okul binasının içerisine girmiştik. Anlaşılan Havva yok diyecekken tek başına bir masada oturduğunu görmüştük. Anlaşılan o ki Havva'yı üzen bir durum vardı. Hemen yanına varıp oturmuştuk.
“Günaydın Havva. Bir sorun mu var?”
“Günaydın. Var ama söyliyecek durumda değilim.”
“Mert burada olmadığı için mi yoksa?”
“Sorun Mert değil. Sorun babam.”
“Yine ne yaptı bu adam? Bir rahat durmıcak mı? Biz rahat nefes alamıyacak mıyız acaba?”
“Babam bir şey yapmadı ama ben yapıcam. Babamın evine geri gidip orada yaşıyacağım. Çünkü abilerimin yanında daha fazla kalamazdım. Abilerimin yanında en fazla ne yapabilirim ki?”
“Havva şuan tam anlamıyla saçmaladığının farkındasın değil mi? Bu geçerli bir sebep değil şuan. Baban birşey yapmış olmalı ki sen böyle konuşuyorsun.”
“Batuhan haklı, Havva. Sen böyle konuşmazdın çünkü.”
“Ben babamla yaşayı kabul ettim artık gerisine karışmasanız iyi edersiniz.”
“Havva…” Konuşmama izin vermeden yanımızdan gitmişti.
Ben Havva'yı iyi tanırdım, onda birşey vardı. Bizden sakladığı. Yoksa Havva asla o eve gidip yaşamak istemezdi. Ama bunun altında ne dönüyorsa elbette bulucaktık.
Ben tam düşüncelere dalmıştım ki Batuhan'ın telefonuna bir mesaj bildiriminin geldiğini duymuştum. Batuhan telefonunu çıkarıp baktığında Mert'ten geldiğini söylemişti. Daha fazla oyalanmadan mesajı açmıştı.
Mert: Batuhan, Havva'yı yanınızda eğer üzgün ve hiçbir şey söylemeyerek oturuyorsa sebebini ben biliyorum.
Batuhan: Babasının evine geri döneceğini söyledi bize.
Mert: Bana hiçbir şey söylememişti ve bende şüphelendiğim için abilerinin yanına geldiğimde öğrenmiştim. Ama babasının yanında kalmasının başka bir nedeni var.
Batuhan: Nedir?
Mert: Eğer eve geri dönüp onunla yaşamazsa annesini öldüreceğini söylemiş. O yüzden mecburen gidicek. Eğer ki ne bizlere ne de abilerine söyleyip harekete geçerse annesini en baştan yok edeceğini söyledi. Babasınıda biran önce hapishaneden çıkarmasını söyledi. Büyük bir ihtimalle okul çıkışı oraya gidicek.
Batuhan: Söylediğin için sağol Mert.
Demek ki Havva'nın surat asıp dolaşması bu yüzdendi. Annesini o adamın elinden kurtarmaktı. O adam hapishaneye girmeden önce kesin birkaç adam ayarlamış olmalı ki Havva'ya ve annesine bu yüzden tehdit savurabiliyordu.
Şimdi ne yapacaktık? Bizim sonumuz ne olucaktı? Havva'yı ve annesini öylece bırakamazdık. Onları kurtarmamız lazımdı. Ama elimizde bir planımız yoktu. Sadece öylece bekleyip olanları mı seyredecektik? Buna nasıl izin verebilirdik?
“Ne yapıcaz şimdi Batuhan? Havva'yı ve annesini kurtarmamız lazım.”
“Doğru söylüyorsun ama elimizde plan yok. Şuan çıkmazdayız.”
“Ben bu durumlardan artık sıkıldım. Her seferinde birimize bir şeyler oluyor ve bu durumdan çok rahatsız olmaya başladım.”
“Halledicez elbet ama şuan olduğumuz yerde durucaz. Geçici bir süreliğine Haluk'u, Havva'yı ve annesini gözetim altında tutucaz. Adamlarımız onları uzaktan ve gözükmeden izleyecek. En ufak bir durumda onlanları bize rapor edip öyle harekete geçicez.”
“Umarım geç kalmayız.”
Sevdiğim insanlar için çok endişeleniyordum. Çünkü onların başlarına bir şey gelmesini hiç istemiyordum. Bundan sonra ne olucak? Neler yaşanacak? Son bulucak mı her ne kadar bilemesemde yine de bekleyip görmek daha iyi olurdu şuan için.