TAŞACAK BU DENİZ

ELENİ&ORUÇ
“Eleni!”Dedi ona doğru gelen Oruç.Eleni ona baktı.Neden geldiğini anlamadı.Oeuç tam önüne gelmişti.Gülümsedi Eleni.
“Niye geldin?”Soduyla kaşları aşağıya indi Oruç’un.”Gideyimmi?”
“Yok.”Dedi panikle.”Gitmene gerek yok.Niçin geldin sen?”Oruç ne diyeceğini bilemedi.Sadece yüzüne baktı.Aklınan gelen ile aniden öyledi.”Hiç.İyimisin diye bakayım dedim.”Gülümsedi Eleni.Birbirlerine bakıp gülümsüyorlardı.Derken kapıdan Adik girdi.
“Hop!Ula Ns oliyi burda!”Eleniyi hemen arkasına aldı.”Adil dur.”Arkasından çıkmaya çalışıyordu.Oruç ne yapacağını bilemedi.
“Senin ne işin var burda Oeuç Furtuna?”
Oruç ne diyeceğini tekrar bilemedi.Mecbur bir yalan uyduracaktı.”Geçerken onu gördüm dışarda.Hayırdır.Eleniyi görmem için seni mi görmem gerek Koçari.”Dedi k’yi bastırarak.Adil öne atıldı sinirle.”Gerwkirse alacaksın ula.”
Asil ve Oruç Bie birine sinirle bakıyordu.Adil git diye kaş göz yaptı.
“Gelmesen şaşarım.”Dedi kendi kendine
“Gelmesen şaşarım ya.”Dedi kendi kendine.O sırada kenardan Fadime geliyordu.Tek kaşını havalandırdı.”Ne olayi burda?”
“Adil naptın?”Dedi Oruç’a bakan Eleni.Adil Elenşye ters bakış attı.
“Gir kız içeri.”Dedi.Eleni Adile sinirli pakarak somurttu.Mecbur içeri girdi.

FADİME&İSO:
Fadime etrafa bakınıyordu.Adil ve Esmenşn gelmesine çok az kalmıştı.Arkasından bir ses duydu.”Koçari kızı.”Diyordu o ses.Arkasını döndüğünde sadece İso vardı.İçinden birlere tövbe çekip konuştu.
“Ula ne işin var senin burda?Furtunacuk.”İso Esmeyi almak İçin buradaydı.
“Ula bak ba Furtunacuk deme sa ayar oliyrum.”Hep ayar olurdu.Birbirlerini delirtmeden bir saniye duramıyorlardı.”Furtunacuk.”Dedi tekrar Fadime.
İso yumruk yaptığı elini ağzına indirdi.Omsırada uçak yere inmişti.Kapıda inen Adlil ve Esme oraya geliyorlardı.”Abi.”Dedi ona sarılan fadime.Adil Isoya baktı.”Ula senin ne işun var burda.”Dedi öne atılarak.”Ula sen fasimwnin abisisunda,Esme benum neyim?”Beişey demeyip yürümeye başladılar.
“Ula yine dalaşmadun dimi kıza.”Dedi Esme.İso bir sabıe çekti.
“Ula ben ne uğraşacak onla.Koçariyle.”Dedi alttan,alttan Fadimeye bakarak.
“Lütfen uğraş Furtunacuk.Lütfen.”Dedi.
“Gelmelerine daha 6 saat var.Sen niye burdasun?”
“Abimi bekleyieum dedum ya da!Sen ne edeysun burda?”
Güldü Iso.Onun için burda olduğunu belli etmemeye çalışıyordu.
“Gel da sa bi çay ismarliyum.”
“Hayatta içmem.”Fadimenin inadı tutmuştu.Asla gelmeyecekti.
“Ula kaçurayummi geliymisun.”
“Gelmeyeum ula!Hadi kaçur!”Fadime ilerlediği gibi fadimeyi sırtına almıştı.Yüzinde vatan gülüşü vardı.Fadimenin elleri ve yumrukları isonun sırıürına çarpıyordu.”Bırak ula!”
Bırakmadı Iso.İstersen sırtını çiğnesin bırakmazdı.Girdiği çay bahçesine oturttu Fadimeyi.Fadime kalkmaya çalıştı,ama Iso oturtturdu.
Gelen çayını içmedi Fadime.Iso kaş göz yaptı.Ama içmedi.
“Ula iç vallaha alır götürüm şehrin öbür ucuna.”Fadime bir sinirler içti.Aslında Isonun tehtidleri birleye yaramazdı.Ama çaya bağlıydı.

Adil Esme(Gençlik.)
Adil Esmenin yanına dolaştı sessizce.Yanağına bir öpücük bıraktı.Bunu hisseden Esme hızla arkasına döndü.Asili gören gözleri büyümüştü.
“Adil napaysun?”
“Napayrum.Esmemi öpeyrum da.”