Cesaretlisin

Öncelikle merhaba iyi okumlara diliyorum kahve kupan hazırsa
Başlıyalim:
Lara lolip

Yağmurlu sisili bir hava duştan çıkmış üstümü giyiniyordum kimseden mesaj gelmeyen tefonumdan bir bildirim sesi yükseldi büyük hitimal borcum olan banka hesaplarıdı diye düşündüm çokta aldırmadım ve kahvaltı yapmak için boş dolabımda ne var diye baktım sadece biraz havuç vardı ve çurumeye yakın salamlar

Her neyse diyip bir bardak su aldım ve yürümeye başladım tefonla baktım ve mesajın asilda banka hesaplarından değilde bilinmeyen bir numaramdan geldini gördüm şaşırtıcı bir şekilde içimde bir mutluluk belirdi ve mesaja baktım taş kağit makas

Mesaj: taş kağıt makas
Sanırım yanış numra
Mesaj:taş kağıt makas
Üzgünüm kimsiniz hiç birşey anlamıyorum
Mesaj: sosuko lisesi dikkatli ol sıra sana gelicek.
Bu ne demek oluyo?
(Mesaj gönderilmedi) Numara bulunmadı.

Ne oluyor böyle bu ne hatsislik diyip gülmeye başladım bununla uğraşan kişi her kimse çok komik aklıma üniversite hayatım geldi bende böyle şaklar yapardım herkese annem hep umutsuz vakasin sen derdi doğru diyormuş diye düşünurken unuvertenin adına geri baktım gülmekten yorgun düşen dudaklarım dona kaldi gözlerim cin görmüş gibi açıldı bu ne biçim bir şaka benim okudum unuvertite diye geçirdim içimden bu civarlarda zaten 6 unuvertite var denk gelmiştir diye düşündüm ve içimi rahatlatmaya çaliştım zaten bu üniversite 4 önce kapanmıştı sorun yok diye rahatladım içimde bir huzursuzluk oluştu demiş Ken karnımdan gelen kurultu beni ele verdi aç olan ayı oynamaz diyip yola çıktım çekimdeki bozukluklarla 23 katan indim ve aşadaki bir çocuğun elinde Pretzel gördüm elimdeki beş kuruşla hemen bir şekerleme aldım ve azar azar ye hayvan çocuk diye geçirdim içimden sekerlemeyi alıp çocuğun yanına gitim
Konusma:

Merhaba bu sekerlemeyi takas ettmeye ne dersin
Çocuk atıldı ve annem yapancilardan birşey almamam gerektiğini söyledi dedi
Ben Orion artık YAPANCİ değiliz diye vurguladı
Çocuk kabul etti ama Pretzellin yarisana gelmişti aldı ve aç kalmaktan iyidir diye mırıldandı
bir adamın ona doğru bakarken gördü çokta dikkat ettmedi ama bu adamın ne yüzü gözüküyordu nede tipi içe siniyordu böyle insanlar buralarda pek görülmez diye giçistirdi karın sesim hala dululiyordu
Kedi mamaları göz kirpiyordu takı alkım başına gelne kadar sosuko ünuveritesinde bir yere sıkıştırdım para geldi aklıma belki bu gün oraya bir göz atarım ha salak kafam 4 önceki terk edilip kapanmış bir yerde o parayı nasıl bulucam ben diye geçirdim içimden ve içimde oluşan bir merak oldu o mesajla ilgili gidip bakmaktan ne zarar gelirdi yürüyen bir ayı gibi ağır adimlarla yürümeye başladım ve oraya vardimda bomboş bir arazi kapıya doğru geldim okul kapısı pas içindeydi elimle hafifçe itim elimdeki tozu yapan domuzu gibi üstüme sürdükten sonra içeriye bir adım atım arkamdan bir ses geldi

Yaşlı bir adam:Hey evlatğğ
Haay böyle işi diyip içimden adama sovdum
Yaşlı adam:orası Yılar önce terk edildiği için yıkık dökük atın adımlara dikat et bir rüzgarda yıkılır orası dedi
Adama sovdum için pişman oldum ve özür dilerim dedim
Yaşlı Adam: ha ne için dedi heralde karistirdin teşekkür edicektin dedi
Evet evet pardon teşekurler
Yaşlı adam:ne demek genç adam
Eğer o parayı bulursan o yaşlı adama yemek ısmarlicam diye düşünüyordum ve aklımdaki soytari müdürün odasına gidip müdür odasını karıştırmak istedi etrafta uçan kuş bile yoktu ve korkutucu bir sessizlik içeriği dolduruyordu ve tefonumdan yükselen bir ses ürbermis olan beni korkmuş kedi gibi yaptı ve mesajda şöyle yazıyordu

Mesaj: merhaba cesika vil ona uglas çünkü bu okulun karanlık Siri seni diri diri öldurucek (hesap bulunamadı)
Korkum vardı ama aklım hala meraklıydı ve okulun eski kağıtlarına bakarken buldum diye fısıldadım ve ona ayit bilgileri not alıp dolaşmaya başladım neler oluyor bilmiyorum ama artık banka borç mesajlarını özledim ve para hala yerli yerinde demek isterdim ama yoktu lavaboya doğru gitim ve tam isimi görürken bir kapının pat diye kapanma sesini duydum korkudan her her ıslandi etrafta hava bile yoktu ayrıca tüm kapılar kapalıydı ben nasıl bir boka bulastim dedim ve kendimi dışarı atim o yaşlı adam hala ordaydi ve ay çiçeği satmaya çalışıyordu bu yağmurlu sisili havada olucak seymi bu dedim

Yaşlı adam birtane Alman için ısrar etti ve ona paramın olmadını kendime yemek alicak paramın bile olmadini söyledim oda o zaman bizim hanım şimdi sıcak birşeyler yapmıştır diyip davet etti ısrarla reddetsemde çok açtım ve kabul ettmek zorunda kaldım eve vardmizda o kadar kötü değildi eve bir adım atım ve icersi yaşlı adamın dedi gibi yemek kokuyordu patlıcan ve biraz gözleme ve yanına Minestrone çorbası etrafı sardı ve öyle yedim iki herşeyden iki tabak yemisimdir eline sağlık dedim utanarak afiyet olsun dediler ben çok geç olmadan kalkiyim dedim dikkatli ol genç adam dedi bogunuk bir sesle buralar şu aralar için güvenli değil dedi ederim dedim sağolun herşey için diyip boş evime doğru yürümeye başladım boş sokaklarda yankılanan ayak seslerim etrafı sessizlikten kortariyordu tam okulun önünden geçerken gözüm bir cama takıldı camda birinin yansıması vardı yanış mi görüyorum dedim içimden ama haraket ediyordu o gölgeli şey korkuyordum imtihan mi ediyorsun tarım dedim ve belki burda olan evsizlerdir dedim camdaki gölgeyi evsiz biri sanıp yoluna devam eder. Birkaç adım sonra telefonuna yeni bir mesaj gelir:
“Onu gördüğünü biliyoruz Orion
arkasını döner. Camda artık kimse yoktur. Ama bu kez mesajın gönderildiği numara, kendi telefon numarasıdır. Nefes nefese kalmış bir şekilde Bu ne böyle der ve evein artık çok uzak oldunu biliyordur ve yaşlı adamın evinde kalmanın bir mahsuru yoktur geri döner. Kapıyı başka biri açar ve adamın yıllar önce öldüğünü söyler.
Daha da kötüsü, Orion nın tarif ettiği evin o sokakta hiç bulunmadığını iddia eder.
Peki orion bu akşam kimin evinde yemek yemiştir?
Orion artık yorulmustur artık bu oyuna bir son vermek istiyordur kafasında o kadar çok soru birikmistir ki yarım yavaş adımlarla ilerliyor ve karanlıkta sesler bir içicek gibi açiyordur bir saat sonra
Eve varır ve kendini yatakta bulur ve bir mesaj hızlıca bakar
Taş kağıt makas oynicaz

Hemen engeler bu oyuna bir son vermeliyim
Ve uyumaya koyunur uykusu saaat 10.12 bozulur sabah uyuandinda
Kafasının ucundaki masadaki aldı notlardaki cesikanin numarasını aramaya konur hizilca duslara basar ve ara telefon açılmaz iki dk sonra bir mesaj

Cesika: buyurun kimsiniz acaba
Ben Orion sosuko ünuveritesinden bilgi almak istiyorum
Cesika: bu konuda konuşmak istemiyorum
Israr eder ve cesika buluşmayı kabul eder buluşma noktasını cesika seçer
Aygır adimlarla yürümeye başladım ve kapıyı açtım yerde el yaziziyla yazılmış bir not vardır hemen alıp okumaya başladım
Yazan şey:
Merhaba Orion Evini ziyaret ettim ve emin ol ki evinin yerini biliyorum ufacik bir hatada dikkatli ol gece yarısı kafanın yanında olmamı istemesin değil mi.
Korkudan dona kaldım terlemeye başladım ama terim buz gibiydi hemen evin kapısını ve çapları kontrol edip çıktım artık bu oyunu kaldıramıyorum
Ve buluşma yerine doğru giderken cesikdan bir mesaj gelir
Cesika: ne zaman geleceksin artık sıkıldım nerdesin sen?
Nedense içinde oluşan bir korku oldu ve ara sokakta arkadan bakarken tek bir adamin oldunu gördüm bu sokak genelde her zaman boştur ve bu bizim buluşma saatimze denk gelmez diye düşündüm ve gülümseyen gülümsemesi korkutucu derecede urberticin karanlığa gömülu bu adam arkasına dönük şekilde gülüyordu artık emindim tefonun ardındaki cesika değildi ve azgimdan bir ses kaçtı cesika diye o gulen yüz arkasına doğru bakicaken hemen saklandım emin olmaliydim o olup olmadindan ve cesikayi aramaya karar verdim bir... İki.... Üç... ve telefon çalmaya başladı ayaklarım koşmak istiyordu ama sanki zemine yapişmişlardi