FİNAL

İçimde kasırgalar kopuyor o kadar uzun süredir var ki bu kasırgalar artık alıştım ve bu kasırgalarla yaşamayı ögrendim .. Öğrendiğim gün sensiz yaşamyı da öğrendim .
Ömrüm boyunca hep seni aradım, seni ararken kendimi kaybetmekten yoruldum ama artık bitirdim seni aramayı, bu son yazışım belki son olmasa da uzun bir muddet yazmayacağıma eminim ...

Bu garip bir veda olacak çünkü hep içimdeydin ne kadar uzağa gitsen dr hep benimleydin ...artık söylenecek söz yok bu sefer ben gidiyorum. Bana hep insanlara seni anlatıyordum diyordun ya artık anlatma ,kardeşin olarak görme, aklından çıkar ,katlettiğin ruhu unut. Çünkü ben öyle yaptım.

Seni öldürdüm.
Senin aksine ben seni unutarak öldürdüm . Kimseden sana bahsetmiyorum, adın geçtiği yerlerden uzaklaşıyorum, açtığın yaralarla yaşamayı öğreniyorum .
Sen içimdeki en büyük yangındın artık söndürdüm seni ,yalnızca beni boğan dumanın kaldı arkandan .

Bu sefer ben gidiyorum. Gittiğim yer bir cennet veya cehennem değil, gittigim yer cehennnemin ateşiyle kül olmuş bir cennet adeta .
Yalnızca içimde koca bir boşluk var. Asla dolmayacak bir boşluk ...
Yine de nefes alıyorum ,gülüyorum hayal kuruyorum ,uyuyorum, dua ediyorum ,düşünüyorum
Ama artık
nefeslerim boğazımda asılı kalıyor, gülüşlerim sahte, hayallerimde bir tek kendi ölümüm var, sonsuza dek uyumak istiyorum, dualarımda ölümümün yaklaşması için ediyorum düşüncelerimde bir tek ölümüm var .

Yokluğuna alışmak kolay oldu .Neden biliyor musun? Anladım ki sen aslında hiç yoktun ki varken bile yoktun sadece ben seni kafamda vâr etmişim
SEN HEP BIR HİÇMİŞSİN ASLINDA SADECE BEN GEÇ ANLAMIŞIM .
Son kez
Hoşçakal Abla Hoşcakal

~Öldürdüğün kardeşin