8. BÖLÜM

Günlerdir hatta aylardır seninle konuşmadım. Yokluğunla varlığın arasında hiç bir fark göremediğime seni özlemeyi kestim .Bugün beni aradın. Bana bir soru sordun dedin ki "bana küstün mü?" Bu soruyo o kadar geç kalmıştın ki ...
Ben sorunu her zaman ki gibi şakaya aldım güldün, vicdanını susturdun ve telefonu kapattın.

Bana bu soruyu sorarken bana o kadar yabancıydın ki .. hayır bu yabancılığının sebebi ben değildim,ben değişmedim bile asıl sen değiştin. Bir yabancı olabilecek kadar değiştin .

Sen küsmek ne demek biliyor musun ? Bence bilmiyorsun.Eğer bilseydin bu kadar geç kalmazdın. Ben söyleyeyim küsmek ne demek :

Küsmek; tekrar barışmaktır. Gitmemektir. Vazgeçmemektir . Bir sözle tekrar eski halimize dönebilmektir .
Ben sana bir zamanlar küstüm bu küstlüğün bitmesi icin tek bir sözün yeterliydi .Hayır sen bu sözü bile bana çok gördün ama ben yine kendi içimde seni affetmeyi başardım. Her defasında tek bir sözünü bekledim ama sen o sözü söylemekten bile acizdin .

Emin ol bu da bitti . Sana artık küs değilim. Sana kırgınım ve içime yarattığın bu kırgınlık bırak bir sözle bin söz söylesen yine geçmez.
İşte bu yüzden geç kaldın. Her şeye geç kalman gibi ...

Yokluğunla varlığı bir olan insanların yokluğunu tercih ederim. Sen de dahil .İstersen bir ömür yanımda kal ben senin ruhuna bir ömür uzak kalacağım.
Bi gün bunu okusan bil ki
İçimde seninle ilgili zerre kadar bir duygu kalmadı .Sen en büyük katilsin Habil bile kendi kardeşinin bedenini öldürdü ama sen benim ruhumu,duygularımı öldürdün işte bu yüzden sen Habilden daha kötüsün.

Yazık ettin bize ....