“Seni benden aldılar”

Gitmek istiyordum evden çıkmak o an telefonuma gelen bildirim benim iç sesimi okumuştu yazan Ezel’di o benim kuzenimde ve annemlerin tek güvendiği kişiydi uzun bir süredir İstanbul’da olduğu için görüşememiştik şimdi ise bana yazmıştı “buluşalım mı?” Hızla yataktan kalktım ve annemlerin yanına indim anneme “Ezel gelmiş, beni çagrıyor gidebilirmiyim?”dedim annem “onlar iki hafta sonra gelecek “dedi o zaman Ezsl neden buluşmak istemişti?

“Ama anne buluşalım mı yazdı bana “ dedim belki süpriz yapmak için öyle söylemişti annem “iyi peki” dedi hızla odama çoktım be ezeli aradım çaldı çaldı sonra kapandı ardından bir bildirim daha geldi

Ezel:müsait degilim
Gece:annemler izin verdi ne zaman nerde buluşsak?
Ezel:Birazdan patkta buluşalım saat 11 gibi olur mu?
Gece:Tamam, 10 dakikaya ordayım.

O park benim eye’yle ilk tanıştığım parktı hızla hazırlandım,üstüme bir lacivert bir kazak aldım altılarda bir pantolon aynadan Sönmez kendime bakıp evden çoktım ehliyetime koşa süreli el konulduğu için taksiyle gitmek zorundaydım bir taksi çağırdım ve parka doğru ilerledim ve o an tekrar telefonuma bildirim geldi

Ezel:Asla gelme, gitme o ben değildim kuzen umarım gitmemişsindir !

Mesajı okuyunca irkildim taksiden inmiştim ve park tam karşımdaydı geri bir adım attım bana yazan Ezel değilse kimdi?

Arkamı döndüğümde ağzıma bir gazlı mendil geldi bu gaz başıma etki etmişti, gözlerim kararmaya başladı ve dengemi kaybediyordum, bu elin sahibini merak ediyordum korku tüm bedenimi sarmıştı ve işte yine o sahne “ annemlerle sahildeydim en eğlendiğim gündü çünkü kural ve zaman yoktu denizden çıkıp kumda oynamaya gitmiştim yanıma gelen adam hızla ağzımı kaptım beni kaçırmıştı ve ben çıglık bile atamamıştım”

gözlerim artık kapanmıştı.
Çocukluk korkum yine beni bulmuştu.

Gözümü yavaşça açtım bir odadaydım oda bir koz için gerekli olan herşeyi barındırıyordu makyaj malzemeleri,kıyafetler ,ayakkabılar ve çantalar hepsi yeniydi odada bir balkon vardı balkondan kaçabilirdim oraya yöneldim kapı kulpunu tutum ama kilitlenmişti zaten kaçmam bu kadar kolay olamazdı odanın kapısına yöneldim o kapıda kilitliydi kapıya vurmadım uyandığımı anlasınlar istemiyordum kapıdan uzaklaştım o an dışardan bir ses geldi “efendim uyandı” bu ses bir kadına aiti ve uyandığımı anlamışlardı “tamam gidebilirsin” bu ses bir erkeğe aitti ses 40 yaşlarına aiti yaşlı biri olmalıydı kapı açıldı hemen elime masada duran vazolardan aldım içeriye 40 yaşlarında bir adam girdi mavi gözleri beyazlamaya başlayan kahverengi saçları ve fit vücutta sahipti bana “günaydın kızım “ dedi “ben senin kızın değilim” dedim başını eğdi kapıyı kilitledi ve yavaşça yatağa oturdu eliyle gel işareti yaptı yanına gitmedim “beni neden kaçırdın “ dedim göz yaşlarım yanağımdan süzülüyordu “ben seni kaçırmadın seni benden kaçırmışlardı bende seni geri aldım” dedi seni benden kaçırmışlar mıydı? bu ne demekti
“Yalan atma” dedim öfkeyle “sana halan atmıyorum kızım, senle böyle tanışmak istemezdim ama başka çarem kalmamıştı” dedi “bu bir çare miydi beni kaçırman bir çare miydi?!”dedim
“Tabikide değildi ama okula 18 yaşına kadar hep şöför ile gittin korumalar peşindeydi 18 yaşından sonra artık korumalara ihtiyaçın kalmamıştı ama okula giderken peşinde hep motorlu bir çocuk vardı yine alamadın ve en sonunda çözüm olarak bunu buldum “ motorlu çocuk mu? O beni takip mi ediyordu!
“Neden ama neden beni kaçırdın “ dedim bana baktı gözlerime “ben seni kaçırmadım sen benim kızımsın öz kızım ben senin babanım “ bu söz kalbime bir bıçak gibi saplanmıştı yalan atıyor olmalıydı “yalancı benim babam var “dedim
“Sana heeşeyi anlatılan ama ilk önce otur olur mu?” Dedi bana zarar vermeyecekti oturdum “anlat”dedim “bekle” dedi ve ayağa kalktı dolaba yöneldi bir fotoğraf çokları ve bana uzattı fotoğrafta ben vardım yanımda bir erkek çocuğu yan yana oturuyorduk ikimiz birbirimize çok benziyorduk “kim bu?”dedim bana baktı “biri sensin bunu anlamışsınız yanındaki senin ikizin yani abin annen seni alıp kaçtı ben o zamanlar kötü işlere bulaşmıştım ama abini aşamasındaki alıp kayıplara karıştı onu bulmak zor değildi ama beni tehdit etti seninle sonra o şerefsizle evlendiler ve senin kaydını ona verdiler” gözlerimde yaşlar akıyordu bunca yıl hayatım bir yalan üzerine kurulmuştu babam sandığım adamın neden böyle olduğunu bana sevgi vermediğini anlamıştım ben onun kızı değildim “abim yani ikizim o nerde” gülümsedi “Hastanede karşılaştığın o çocuk senin abındi kızım “ benim çarptiğim kişi abim miydi ?
“Eğer gitmek istersen anlarım”dedi ve anahtarı bana uzattı “istersen kalabilirsiniz her zaman istediğin an gel ve kal” dedi gitmelimiydim kalmalımıydım ? Bir arada kalmıştım be seçim yapmam gerekiyordu annem mi babam mı aşkında babamla kalmak isterdim abimle tanışmak sıgırdan başlamak annem beni hep o adamla bırakıp giderdi benim yokluğunu fark etmezdi.” Senle kalmak istiyorum baba” dedim yüzündeki tanesineler bana sarıldı o an cebindeki silah onu gördüm babam bir suçlusuydu annem sırf o yüzden mi beni alıp kaçmıştı