Bölüm 1

03:17
Bazı geceler vardır,insan uyumaz.
Uyursada geçmişi gelir diye korkar.

Ben uyumuyorum.Çünkü gözlerimi kapattığım gibi ..o ses gözlerimin önüne geliyor.

Fren.

Çarpma.

Cam kırıkları.

Ve sonra …sessizlik.

Yatağım içinde doğruluyorum..Saat sabaha karşı üç.Ellerim titriyor.kalbim göğsüme sığmıyor.Oysa bu evde her şey sessiz,her şey düzenli ve her şey olması gerektiği gibiydi.

Ama ben öyle değildim ..

“Geçmiş geçmez,”demişti biri.
Haklıymış.
Sadece insanın içine gömülürmüş.

Ayağa kalkıp camın önüne yürüdüm.Şehrin ışıkları parlıyordu.Herkes hayatına devam ederken ..benimki ise bir gecede durmuştu.

Kapı tıklıyor.

“Aras?”
Annemin sesi..Asel koral.

“İyiyim”diyorum artık sanki bir alanda doktora yapmış gibiydim.Yalan söylemek benim artık hayatımın noktası olmuştu.

Kapıyı aralıyor.Yüzü her zamanki gibi sakin ama gözleri beni ele veriyor.Çünkü bir anne,oğlunun içindeki enkazı görebilirdi..ve Asel koral bunu görüyordu.

“Yinemi?”diye soruyor.

Cevap vermiyordum.Çünkü cevap vermek,her şeyi kabullenmek..kabul etmek demekti.

Arkadan babamın sesi gelmeye başlamıştı..Sert.Kontrollü.

“Geçmişte kalanı kurcalamanın anlamı yok.”dedi ..Alparslan Koral.

Alparslan koral hep böyle konuşurdu.Net.Keskin.Duygusuz.Ve o geceyide öylede kapatmıştı.

Bir imzayla.Bir telefonla.Bir dosyayla.

“Okul başlıyor,”diyor.”Daha dikkatli ol”diyor.

Dikkatli.
Keşke o gece biri bana şunu söyleseydi..

Babam odadan çıkıyor.Ama annem biraz daha kalıyor,bana bakıyor.Sanki bir şey söylemek istiyor ama söyleyemiyor.

“Aras..”diyor sadece.
Sonrada Asel koralda gidiyordu..

Ve …
Yalnız kalıyorum yine..

Masamın üzerindeki o anahtarlıkla gözüm takılıyor..her geçen saniye dahada düşünmeye başlıyordum..
O araba anahtarına dokunmuyor.Dokunamıyordum.Çünkü bazı şeylere dokunursan,her şey yeniden olurdu.

İnsan en çok,geri alamayacağı anlarda büyür.

Okulda herkes beni tanır.
Popüler çocuk Aras koral derler.
Güçlüdür derler.

Kimse geceleri kaç saat uyuduğumu bilmez.
Kimse,her siren sesinde kalbimin nasıl parçalandığını ve nasıl kendimi hırpaladığımı görmez.Göremezdiler..

Ve kimse bu hayatın bedelinin bu kadar ağır olacağını düşünemez.

Yeni bir dönem başlıyordu..
Yeni yüzler,yeni sesler…

Ve ben hissediyorum.

Geçmiş…sanki beni bulmak üzere.