Giriş:

Adalet, sadece hakların savunulması değil, insanın kendi içindeki doğruyu bulma yolculuğudur; ama bir adaletsizlik karşısında susmak, en büyük haksızlığa ortak olmaktır. Çünkü gerçek adalet, vicdanın zincirlerinden kurtulduğun an başlar.

Adalet bazen acımasız olmaktır, çünkü acıma duygusu ağır basarsa bu gerçek bir yıkım demektir. Tabii en kötüsü ise hem vicdanını hem adaleti yok saymak, kendi çıkarlarını ortaya koymaktır. Bu gerçek bir kıyamet demektir.

Sibel'in tek suçu böyle bir zamana doğmuş olmak olsada ne yazık ki tek acısı bu değildi ve olmayacaktı da. Çünkü o da kader ortağı babası ile aynı planın farklı bir yasımsaı olmak dışında hiçbir şey değildi.

Şimdilik...