⭑SONSUZ RÜYA⭑

"Su! Dursana düşeceğiz!" Diye bağırdık Simay ile fakat su bizi dinlemeden bizi çekiştirmeye devam ediyordu

Ders zili çalmıştı fakat biz kantinde sırada olduğumuz için duymamıştık kesinlikle yalan duymazdan geldik bu yüzden su bizi hızla yukarı doğur çekiyordu. Son merdivenleri de çıktıktan sonra en son katta olan sınıfımıza varmistik. Simay, "Ee, kim çalacak kapıyı?" Diye kırıtık soruyu attı ortaya.

Bir süre birbirimize baktık ardından su bana bakarak konuşmaya başladı "sen çal almina, hem senin yüzünden geç kaldık" diye boş yaptı. Hızla kaşlarımı çatıp onlara baktım, "Ne alaka ya! Sizin yüzünden aşağı indim ben" diye çirkefleştim hemen. Simay tam konuşacak iken sınıf kapısı açıldı

Üçümüz de hızlıca kapıya döndük aniden. Fakat beklediğimiz gibi kapıda hoca yoktu, tam tersine üçüncü dünya savaşının yaşandığı bir sınıf vardı. Nilda kaşlarını çatarak bize bakar "napiyrsunuz Burda sorabilirmiyim acaba" diyerek üçümüze de garip garip baktı

"Hoca sınıfta değil mi?" Diye sordum sınıfa bakmaya çalışarak. Nilda olayı anlayınca kıkırdar "yok, yok, endişelenmeyin ders boşmuş" diye sınıf kapısını açtı içeri girelim diye.

Kızlarla rahat bir nefes alarak içeri girdik hemen, en başta yer alan sırama gidecek ken Simay kolumdan tutup beni durdurdu "yanıma gelsene mal, hem ders boş" dedi. İlk başta kabul etmeyecktim lakin en son sırada oturan Ömer'i görünce kararımı değiştirdim "tamam.." dediğim an Simay koluma vurdu "şerefsiz, benim için değil, şu aptal için mi geliyorsun. Gelme istemiyorum seni" diye azarldi beni

"Yanliz şu aptal dediğin kişi-" diye konuşuyordum ki sözümü kesti "tamam kes". Gözlerimi devirip birlikte hemen Ömer'in önüne oturduk. Duvar kenarına geçip sırtımı duvara yasladım ve Anıl, ömer, su ve simay'ın sohbetini dinlemey başladım.

Kısaca tanışalım ben on altı yaşında olan almina akar. Şu an onuncu sınıftayım. Yaslandığım duvardan sınıfa göz gezdirdim, sınıfımı seviyordum ömer ve su'yu daha çok seviyorum.
Gerçekten eğlenceli bir sınıfım var ve bunu için kendimi şanslı hissediyorum

Dalgın bir şekilde bunları düşünürken ömer koluma dokndu aniden, irkilrek Ömer'e döndüm "Ne?". Ömer kısık bir sesle bana cevap Verdi "iyimisin, dalgın gözüküyorsun" dedi endişeli bir tonla. "İyiyim sadece daldım" diye doğruyu söyledim. Ömer bir süre yüzümü inceler ve gülümseyip tekrar sohbete katıldı.

Bende onlara katılmak için can attım ama bir türlü dikkatimi vermedim en sonunda gözlerimi devirip başımı sıraya yasladım ve uyumaya çalıştım

Sonucta boş ders bir sıkıntı olmaz

Bir süre uyumuştum ki aniden başıma çarpan el ile uyandım. Kafamı hafifçe kaldırıp kaşlarımı çattim, kafamı hızla kaldırıp simay'a baktım. "Kızım sem arızalımisin? Uyuyan biri böyle mi uyandırılır!" Diye çirkefleştim. Fark ettim de ben bu kız yüzünden çok çirkefleşiyorum. Simay pis pis sırıtıp çantasını omzuna taktı "ayıpsın ha! O kadar çantanı topladım" diye çantamı üstüme fırlattı.

Hızla başımı kaldırıp saate baktım, gerçekten okul bitmişti. Hızla montumu giyip çantamı taktım, sıradan çıkmam ile bir koluma Simay bir koluma su girdi. Üçümüz de sohbet ederken okuldan çıktık

Su, "kızım bu omer sana cidden aşık ha!" Diye tekrar bağırdı, bu iki kızın benim başımı derde sokmaktan başka hiçbir işleri yok galiba. Hızla kolunu cimcikledim "kimse duymadı su! Megafonla konuş en iyisi sen" diye yukseldim. Simay ve su kahka atarak bana baktılar "birileri utanıyor galiba, su" diye dalga geçti Simay, tabi su durur mu hemen simay'a katılıp benimle dalga geçtiler. "Siktirin gidin lan! Sizden arkadaş mi olur" diyerek bir hışımla kollarından çıkıp onlardan uzaklaştım. Ikisde koşarak yanıma geldiler.

"Saka yapıyoruz ya alınma hemen, değil mi simay" dedi hemen su. Fakat Simay dalga geçmeye devam etti. "Aynen aynen dalga geçiyoruz" dediği ana kolumla onu hemen yola fırlattım, su'ya dönüp pis pis sirittim "aslında biz ikimiz daha iyiyiz ona gerek yok" diye dalga geçtim. Su bana gülerken Simay koşarak yanıma gelip saçımı çekti "pisliksin kızım sen" dedi ve koşarak benden uzaklaştı, bense kısa bir çığlık atıp arkasından koşmaya başladım "Gel lan buraya!", su ise her zamanki gibi bizi uyarıp arkamızdan gelmeye başladı.

Bir süre koştuktan sonra evime gelmiştik, Üçümüzde durup derin derin nefesler aldık. Su kaşlarını catarak bize bakıp bağırdı "lan sizin götünüzden kurt mu var, niye iki dakika yerinizde durmuyorsunuz" dedi. Simay tam konuşacakken yine sözünü kestim, "ben eve çıkıyorum annem kızmasın sonra görüşürüz!" Dedim ve koşarak binaya girdim

Çantam dan anahtarı çikarip kapıyı açtım, Her zaman ki gibi evde kimse yoktu. Çantamı kapının önüne bırakıp hızla üstüme rahat şeyler giyip yataga uzandım. Telefonumu alıp instgram'dan gelen mesajlara ve hikayelere göz attım fakat bir süre sonra gözlerim kapanmaya başladı. Ne kadar direnmeye çalışsam da başaramadım, telefonumu yastığımın altına bırakıp gözlerimi kapattım

Uzun süre değil, birkaç dakika sonra yavaşça bilincim kapandı ve derin bir uykuya daldım

İnsan bazen geleceği bilmek ister ve Geleceğe göre hareket etmek ister. Kimse bilinmezlik istemez, yaptığımız anlık şeyler bile geleceğimiz tamamiyle değiştirir. Bu kimisi için güzel kimisi için berbat bir durumdu
...

Etraftan garip ugultular geliyordu birileri bana sesleniyordu fakat uyanamıyorum. Gözlerimi açmaya çalışıyorum fakat ise yaramıyor bu nasıl bir iş. En sonunda gözlerimi yavaşça açtım, karşımda Eylül korkumus gözlerle bana bakıyordu "almina, duyuyor musun beni?" Dedi endişeyle. Birkaç saniye kendime gelemeyi bekledim, kendime geldiğimde ise yavaşça dogruldum. Şaşkınlıkla eylüle baktım "Eylül?" Dedim fakat etrafıma bakınca daha büyük bir şok yaşadım. Evde değilim bir yolcu otobüsündeydim. Hızla ayağa kalktım ve etrafıma baktım "nerdeyiz biz?" Diye sordum korkuyla

Eylül derin bir nefes aldı "Bilmiyorum, kimse bilmiyor?" Dedi. Kaşlarımı catarak ona baktım "kimse darken, bizden başkası da mi var" Dedim şaşkınlıkla. Eylül beni kolumdan tutup dışarı surukledi "Gel benimle".

Ikimizde aractan indiğimzide küçük bir sok geçirdim, çünkü bütün herkes buradaydı. Su hızla yanıma geldi "almira iyimisin" dedi dolu gözlerle. Etrafa mal gibi bakıyorum çünkü hiçbir şey anlamıyorum, sınıfta ki diğer kişilerde yanımiza gelince etrafıma baktım

"Tamam, kim şaka yapıyorsa hiç komik değil" dedi sert bir tonla aleyna. Nilda korkuyla aleynaya sıkıca sarılır "aleyna hiç şakaya benzemiyor bu" dedi

Derin bir nefes alıp konuşmaya başladım "bu nasıl is ya, ben en son yatagimda uyuyordum" Dedim sinirle, sözümü bitirdigim an efe ve mert aynı anda konuştu "Bende!" Dediler. Misra şaşkınlıkla bize baktı "Bende uyuyordum" diye katıldı bize. Ardından herkes uyudugunu söyledi. Tamam is daha da gariplesiyor, herkes uyuyordu ve Burda uyandi. Nasıl birsey bu.

Hepimzi bu konu hakkında tartisirken, sınıf başkanımız olan merte bir mesaj geldi. Biz tartışmaya devam ederken mert aniden bağırdı "kesin sesinizi! Bir mesaj gelid bana" dedi yüksek sesle. Hepimiz ilk once birbirimize baktık ardından hızlıca mertin etrafina toplandık. Mert yüksek sesle mesajı okumaya başladı

"Sevgili 10/A öğrencileri. Sizleri mükemmel bir oyuna davet etmekten onur duyuyorum! Durun bir dakika davet etmedik ama olsun. Merak etmeyin koruyacak birsey yok sizleri ödüllü bir oyuna dahil ettik. Oyun kolay, okulun içinde gizlenmiş anahtarları bulup çıkışa gideceksiniz. Lakin bazı kurallarımiz var
Oyun kurallari;
1. Kesinlikle okul bahçesinin dışına çıkmayın
2. Herhangi birini arayıp yardım istemeyin
3. Hile yapabilirsiniz
Şimdilik kurallar bunlar, simidi okula girin ve çıkış bulun. Unutmayın çıkışı bulana büyük bir ödül var. İyi eğlenceler!"

Hepimiz şaşkınlıkla birbirimize baktık. Titreyen bir sesle konuşmaya başladım "ne yapacağız?" Dedim fakat kimse ne diyeceğini bilemedi. Mert hızla kendini toparlayıp bize baktı "okula gireceğiz ve bu lanet oyundan kurtulacağız" dedi güçlü bir sesle

Yasemin, "saçmalama mert, otobüsü çalıştırıp gidelim" dedi. Farah alayla güldü, "kızım sen malmısin,kimse araba kullanmayi bilmiyor. Hadi biliyor diyelim nereye gideceğiz yokluğun ortasındayız resmen!" Dedi.

Hepimiz bir süre farah'in dediğini düşündük. Haklıydı gerçekten, ben araba kullanmayı biliyordum ama nereye gideceğimi, gideceğimizi bilmiyorduk. Melih derin bir nefes aldı "galiba mert ve farah haklı, okula girip hemen anahtarları bulup çıkmalıyız" dedi. Hepimiz bir süre düşündük ve hepimiz anlasip oyuna katilmaya karar verdik

Hepimiz arkamızda Kalan okula döndük. okul, altı katli kocaman, büyük bir arazinin ortasındaydi.

On altı kişi yan yana dizildik ve okulu izledik bir süre. Sınıf başkanı ve yardimcisi, mert ve nilda karşımıza geçtiler. Mert, "el ele verirsek hızlı çıkarız merak etmeyin." Dedi. Mert nilda'ya dönüp başını salladı, ikiside arkasına dönüp yavaşça yürümeye başladı. Bizde arkalarından yavaşça yürümeye başladık

Hiçbirimiz hiçbir şey bilmeden okula gidiyorduk. Büyük kanlı bir oyuna adım atıyorduk hepimiz habersiz. Bu okul herkesin maskelerinin düşeceği okuldu. Tek çaremiz kurtulmaktı. Fakat kurtulmak bile bize çare değil di. Hepimiz ölümümüze doğru yuruyorduk habersiz

....

Can sıkıntısı ile yazdığım bir kitap, ayrıca bu kitabı rüyamdan esinlenerek yazdımm

Umarım beğenirsiniz düşüncelerinizi yazmayı unutmayın lütfennn🤍