Giriş

𝗚𝗜𝗥𝗜̇𝗦̧
Kadavra’da özgür doğulmazdı; özgürlüğü hak ettiğini kanıtlaman gerekirdi.

Bunu kanıtlamak için bir dövme, bir rozet ya da kutsal bir yemin gerekebilirdi. Bunları yerine getirdiğinde ise “Kutsallar”dan biri olurdun.

Kutsallardan biri olursan nefes alırdın. Yemek yer, su içer ve en önemlisi yaşardın.

Halkın gözünde özgür bir insan sayılırdın. Oysa gerçek tutsaklık; ruhunun bastırılmasında, geceleri kendi içinde verdiğin savaşlarda gizliydi.

Ve işte bu savaşlara dur demek için…

Gerçekten özgür olmak için…

Son İnananlar kuruldu.

İnsanlara birer hayvan olmadıklarını, kafeslerde yaşamaya mahkûm edilmediklerini ve isterlerse bu zincirleri kırabileceklerini göstermek için ortaya çıktılar.

Fakat insanlar; yönetilmeye, ötekileştirilmeye ve susturulmaya o kadar alışmıştı ki direnmeyi bile düşünmediler.

Başlarını çevirdiler.

Sessiz kaldılar.

Ama Son İnananlar asla vazgeçmedi.

Çabaladılar.

İnandılar.

Ve belki de bir gün, verdikleri bu mücadele karşılık bulacaktı.

Belki kazanacaklardı…

Belki de kaybedeceklerdi.

Ama savaşılmadan kazanılmazdı.

Ve onlar, denemekten asla vazgeçmeyecekti.