Berbat Bir Gün

Ertesi gün Amara gozlerini actiginda odasina dolan gunes isigi yuzunden birkac saniye boyunca hicbir sey dusunemedi
Sonra komodinin uzerindeki telefonuna bakti
08:07
Amara dogruldu
Bir sure ekrana bakti
Sonra gozlerini kirpistirip saati yeniden kontrol etti
Sekizi yedi geciyordu
Ders sekiz ceyrekte basliyordu
Amara yataktan firladi
Aglamakli bir sesle
DEDENİN AMİ ARTİK AMA YA
Bir an aglayasi geldi ama kendini tuttu
Yorgani bir kenara atti ve telefonunu eline alip annesinin mesajlarina bakti
Dun aksam annesi ona alarm kurmasini soylemisti
Amara da tamam demisti
Ama alarm kurmayi unutmustu
Harika
Gercekten harika
Annesinin odasina kostugunda odanin bos oldugunu gordu
Zaten evde kimsenin olmadigini biliyordu
Annesiyle babasi yine erkenden cikmisti
Amara banyoya girip yuzunu yikadi ardindan dislerini fircaladi ve saclarini eliyle duzeltmeye calisti
Aynadaki yansimasina bakti
Saclari her zamanki gibi daginikti gozlerinin alti yorgun gorunuyordu ve yuzunde sanki butun dunya onu sinirlendirmis gibi bir ifade vardi
Aslinda dunya degildi
Yalnizca sabahin korunde okula yetismeye calisiyordu
Uzerine siyah tisortunu ve koyu gri kapusonlusunu gecirdi ardindan siyah bol pantolonunu giydi
Cantasini hazirlarken annesinin dun soyledikleri aklina geldi
-"Amara alarmını kurmayı unutma sabah seni uyandıramam"
Amara o sirada telefonuyla ugrasiyordu ve annesini dogru duzgun dinlememisti
Hatta annesinin odadan ciktigini bile fark etmemisti
Simdi ise odanin ortasinda cantasini ararken kendi kendine soyleniyordu
Bir kere de su kadinin lafini dinlesem ne olur sanki
Durdu
Kaslarini catti
Hayir mesele annesinin lafini dinlemek degildi
Kendi sorumluluguydu
Bunu biliyordu
Ama kabul etmek canini sıkıyordu
Cantasini bulup telefonunu cebine atti ve evden cikti
Okula vardiginda ders coktan baslamisti
Kapini tiklatip sinifa girdiginde ogretmeni basini kaldirdi
Amara derin bir nefes aldi
-Yine mi gec kaldin Amara??
Amara omuz silkti
-Biraz
Ogretmeni ona birkac saniye baktiktan sonra yerine gecmesini soyledi
Amara arka siralardaki yerine oturdu ve cantasini masanin altina itti
Birazmis
Neredeyse butun dersi kaciriyordu
Defterini acti ama ogretmenin anlattiklarina odaklanamiyordu
Aklı sabah yasadiklarindaydi
Annesi alarm kurmasini soylemisti
O ise dinlememisti
Sonra gec kalmisti
Sonra da butun sabahi kendine soylenerek gecirmisti
Aslinda annesi onunla ilgileniyormus gibi gorunuyordu
Yemek yiyip yemedigini soruyor ne zaman eve gelecegini soyluyor bazen de gec yatmamasi icin uyariyordu
Ama Amara butun bunlarin arasinda tuhaf bir sey hissediyordu
Annesi onunla ilgileniyordu belki
Fakat gercekten onu taniyor muydu
Neler dusundugunu biliyor muydu
Gun icinde neler yasadigini merak ediyor muydu
Amara bu sorularin cevaplarini dusunmek istemedi
Zaten dusunse ne olacakti