Yağmurun Getirdiği Çatışma

Son ders zili çaldığında sınıfta herkes bir anda ayaklandı Çantalarını toplayıp koşa koşa sınıftan çıktılar Ben ise hiç acele etmiyordum Sınıf birincisi olduğum için her şeyimin düzenli olmasına dikkat ederdim Defterlerimi özenle çantama koydum kalemliğimin fermuarını çektim
Okuldan dışarı çıktığımda hava birden karardı ve yağmur yağmaya başladı Şemsiyemi açıp otobüs durağına doğru yürümeye başladım Tam ara sokaktan geçerken birilerinin bağrıştığını duydum
Normalde böyle şeylere hiç karışmam ama merak edip sokağa kafamı uzattım Bizim sınıfa yeni gelen o belalı çocuk Rüzgar oradaydı İki tane mahalle çocuğunun karşısına geçmiş sert sert bakıyordu
Bir daha bu köpeğe dokunursanız kötü olur dedi Rüzgar
Sesi o kadar sertti ki çocuklar bir şey diyemeden kaçıp gittiler
Ben şaşkınlıkla bakakaldım Okulda sürekli sorun çıkaran müdürün odasından çıkmayan Rüzgar meğer yavru bir köpeği koruyormuş Yere çöküp ıslak köpeğin kafasını okşamaya başladı
Tam o sırada başını kaldırdı ve benimle göz göze geldi Ayağa kalkıp bana doğru birkaç adım attı
Gizlice insanları mı izliyorsun dedi alaycı bir şekilde
Gizlice izlemiyorum dedikten sonra şemsiyemi biraz kaldırdım Yine kavgaya karışıyorsun sandım
Rüzgar ellerini ceplerine soktu Yağmuru hiç umursamıyordu Sen kendi işine bak bence prenses ıslanacaksın dedi
Adım Aylin dedim kızarak Hem kurallar insanları beladan korur Senin gibi kafasına göre takılanlar bunu anlayamaz
Rüzgar biraz daha yaklaştı Tam karşıma dikildi Gözlerimin içine bakarak ilk defa ciddileşti
Bazen o güvendiğin kurallar seni korumaya yetmez Aylin dedi
İlk defa adımı söylemişti Ne diyeceğimi bilemedim Rüzgar arkasını dönüp yağmurun altında ağır ağır yürümeye başladı
Sokağın sonuna geldiğinde durdu ve bana doğru son bir kez baktı

​
​
​Bu ikisinin arasındaki o bitmek bilmeyen savaşın ve henüz farkında olmadıkları çekimin ilk son bakışıydı