6. BÖLÜM 317 𝑵𝒖𝒎𝒂𝒓𝒂

Bahar sabaha kadar uyuyamadı.Zarfı elinde çevirip duruyordu.Mühürlü zarfta hâlâ şu cümle vardı:

“İlk sır. Açma. Henüz hazır değilsin.”

O sabah evin içinde dolaşırken, kafasında hâlâ sandıktan çıkan rakamlar vardı:
3 — 1 — 7
Ne olabilirlerdi? Bir tarih mi? Kod mu? Oda numarası mı?Birden aklına geldi: evin üst katında bir kapı üzerinde numaralar yazıyordu.Merdivenleri koşarak çıktı.Karanlık koridorun sonundaki o kapıya geldiğinde eğilip baktı:
Kapının üst köşesine soluk harflerle şunlar kazınmıştı:Oda 317
Kalbi hızlandı.Kapı kilitliydi ama anahtarı cebindeydi.Titreyen elleriyle anahtarı kilide soktu.Click!
Kapı ağır ağır açıldı.Odanın içinden küf kokusu ve incecik bir ışık geldi.Bahar adım attığında karanlıkta bir masa ve duvarlarda sıralanmış raflar gördü.Rafların üzerinde yüzlerce dosya, kutu, kitap duruyordu.Bir masa lambasını yakınca gördü ki, her dosyanın üzerinde kendi soyadı yazılıydı.
Bahar dosyalardan birini aldı.Kapakta şu yazıyordu:“Bahar’ın hikâyesi başlamadan önce.”
Ellerinin titremesine engel olamadı.Açmak istedi ama… o anda yine fısıltılar duyuldu.Bu kez daha yakın, daha netti:

“Hazır değilsin… hazır değilsin…”

Bahar dosyayı bırakıp geri çekildi.Odanın köşesinde, duvarda başka bir not asılıydı.Notta şunlar yazıyordu:

“İkinci anahtar için bodruma in.”

Bahar derin bir nefes aldı.Her cevabın ardında yeni bir soru vardı.Ama bu defa korkmuyordu.Bodrum kapısına doğru yürümeye başladı.