1. Bölüm 17 ekim

Sabah kalktığımda soğuk bı duş aldım eşim yanımda göremeyince erkenden çıktığını anladım kahvaltımı yaptıktan sonra bazı işlerim vardı taki bana o mesaj gelene kadar o pilana bağlı kalıcamı sanıyordum mesajda bilinmeyen bi numaradan " öncelikle iyiki doğdun ama bence doğmamayı diliceksin bu gün eşini yanında bulamayınca işte sandın dimi bu konuma git " yazıyodu evet bu gün benim doğum günümdü asnlında doğum günümü önemseyen biri değilim ama genede kutlama hazırlanmıştı mesajı görünce elim ayağım buz kesti kendimi bulduğum en yakın koltuğa atım dakikalarca da kalkamadım düşündüğüm tek şey bunun bı kabus olmasını istediğimdi ama yardımcım odaya girip " efendim iyi misiniz " diyene kadar kendimi buna inandırmıştım ona baktığımda bı terslik olduğunu anlamış olucak ki " efendim yüzünüz bembeyaz olmuş iyimisiniz " diye sordu çalışanlarıma güvenirim ama genede bişi demedim başımı iyim anlamında salayıp dışarı çıkmasını istedim o dışarı çıkınca tekrar telefonuma gelen mesajla yanlız başıma kaldım ve daha fazla dayanamayıp evden çıktım genelikle arabamı kendim sürerdim ama bu haldeyken araba kulanamicak kadar berbatım o yüzden şöförüme konumu atıp beni bırakmasını söyledim yol boyunca hiç bişi yapmadan dışarıyı izledim o mesajdan gelen konuma vardığımızda şoförüm kapımı açıp inmeme yardımcı oldu ben inince karşımdaki iki katlı evle yanlız başıma kaldım eve bakınca tanıdık gelmedi değil ama bunu düşünücek kadar vaktim yoktu eve yaklaştıkça içimi korku saldı nefes alamamaya başladım ama girmeyi başardım eve girip taş kesilmem bir oldu evin salonunda yerlerde erkek kıyafetleri ve kadın kıyafetleri vardı kendime gelemk için derin nefes aldım ve aldığım nefesi sakince bıraktım ardından bı odadan sesler gelince o odaya yöneldim odanın kapısı açık değildi fakat kilitli de değildi dayanamayıp kapıyı açınca soluğum kesildi yatakta uygunsuz vaziyete kocam la en yakın arkadaşım sera yı gördüm onları görmeyi beklemiyordum afalayıp iki üç adım geriye sendeleyince çıkardığım sesten ikisi de beni farketi ikisinin yüzünde o kadar alcakça bı görüntü vardı ki dayanamayıp koşar adımlarla ordan çıktım kapıdan çıkmadan önce onurun" hayatım yanlış anladın "diyen sesini duydum ama daha fazla dinlimeyeyip arabaya koştum şöförüm hızlı bı sekilde kapıyı kapatıp arabayı çalıştırdı ona dönüp beni otele bırak dedim evden en uzak otele bırakmasını istedim arabada buz kesmiş şekilde telefonuma gelen mesaja bakarken sera nın bana dün atığı fotoraflar aklıma geldi mesaj dm sine girip baktığımda az önce koşar adımlarla çıktığım evin boy boy fotoraflarıydı ve fotorafları görünce soluğum kesildi bana dün atığı evin doğum günüm için kiraladığı iki katlı villa olduğunu söylemişti ve sabahında kocamın koynuna girip akşamında benim doğum günümü yüsüzce kutlicaktı tabi ben o mesaja güvenip o eve gitmeseydim tam da bu olucaktı Ahmet şöförüm beni otele bırakınca yerimi Onur'a söylemememesi konusunda onu iyice tembihledim ben otele girip soğuk bı duş aldım ardından herşeyi unutmak için uyudum uayndığımda kendimi evimde değil de otel odasında bulunca herşeyin gerçek olduğunu bikez daha iyi hatırladım ve aklıma gördüklerim gelince soluksuz bı şekilde ağlamaya başladım ağlamamk için çok bile direnmiştim birkaç saat ağladıktan sonra uya kalmışım uyandığımda gözlerim çok agrıyordu elimi yüzümü yıkayıp üstüme şöförüm ahmeten istediğim ve getirdiği kıyafetlerden giydim odadan ve odadan çıktım çıkmamla donup kalmam bir oldu yan odamdan simsiyah giyinen uzun boylu yakışıklı bi yüzü olan etrafında en az yirmi koruması olan yan oda komşum çıktı onun çıkmasıyla koridorun başındaki adamlardan silahlar patlamaya başladı ben tam odama kaçıcaktım ki odanın kapısının kapandığını anladım ve yutkunup önüme döndüm önüme dönünce o adamın korumalarının arkasından bana baktığını gördüm bana el işareti yapıyordu bana yanıma koş dergibiydi onun dediğini yapıcaktım başka çarem yoktu koridorun başındakiler beni kapının yanındaki kirislerden görmüyolardı ben tam koçucaktım ki sırtımda hisetiğim acı ve sıcaklıkla yüz üstü yere düşüyordum ki adını bile bilmediğim adamın beni koluna alması bir oldu onun koluna düşünce panikleyip korumaları bizim öünümüze geçtiler onun kolarındayken siyah saçlarım yümüme geldiği için onu tam göremedim eliyle saçlarımı kulağımın arkasına koyarken " iyi misin " paniklemis gibiydi " cevap versene ve kadın " demesi bir oldu ben ona iyim diyicektim ki gözlerimin önü kararmaya başladı sırtımda hisetiğim yoğun acıdan nefes alamadım gözlerim kapanırken duyduğum son şey " ha siktir" diyen kolarında olduğum adamın sesiydi