4.Bölüm Hayata alışma

Saat sabah 8 idi uyanmış hazırlanıp kendime mısır gevreği hazırladım hazırlandım çantamı hazırlarken kendime yedek kıyafet koydum.Telefonum çaldı arayan Aslıydı .3lü arama yapmıştı .
Sinan;Oo prense elbisesini giymeye hazırmı kara prenses
Aslı: aldın mı elbiseni
Eylül:yok buçukta çıkacağım
Aslı: şaka gibi
Eylül: malesef
Eylül: saat buçuk olmuş ben çıktım.
Evet elbiseyi giyecektim.Çaresizce evden çıkarken Yiğit:i gördüm evimi nasıl buldu bu çocuk .Alt kattaki ablayla konuşuyordu her halde evimi soruyor kapı kapanma sesi geldi sandığımda aşağı inerken
Yiğit: senin ne işin var burda
Eylül: asıl senin ne işin var
Ayşe teyze: Kötü kötü bakarak bu yeni taşınan kız torunum
Eylül:torunum mu?
Yiğit: niye beğenemedin mi?
Elbiseyi uzattı. Yukarı çıktım
Ayşe teyze: Niye bu kıza birşey uzattın?
Yiğit:bir eşyası bende kalmış onu geri verdim. Bir kaç güne uğrarım .Birşeye ihtiyaç duyarsan ara beni. Bide kıza bulaşma .
Ayşe teyze;niyeymiş ?
Yiğit: arkadaşım da ondan öptüm .
Bunların sesini duydum arkadaşımız yok kankayız elbiseyi giydim çantayı taktım .Sinan ve Aslı ellerinde Bim poşeti içinde bariz bir şekilde soda olduğu belli olan bir poşetle merdivene çıkacakken
Sinan : ne işin var burada.
Aslı ; başka bir yerde buluşmayacak mıydın
Yiğit : canım babaannemin üst komşusu çıktı
Sinan; sen ne hakla kızı tehdit edip zorla kıyafet giydiriyorsun.Aslıya yaptıklarınız yetmedi mi?
Yiğit: bilip bilmeden beni suçlama .Arkadaşımın suçunun sinirini benden çıkartma .Hem arkadaşın anlaşmayı kabul etti .
Sinan : Sabır,Yürü git
Harbiden gidiyordu
Tam indim bizim Aslı ve Sinan gülmeye başladı. Aslı ver bakalım çantayı prensesler hiç çanta taşır mı? Gibi cümleler ile beni kızdırmayı becerdiler.Sodaları uzattı.
Ayşe teyze:Sessiz olun
Eylül:sabır
Sinan :taşınmak istersen babamı tanıyosun
Eylül: yok saol
Aslı ; siz çocukken nasıl tanıştınız ?
Eylül:Ben basketbol oynuyordum su içmeye gittiğimde o da benim toplumla oynuyordu .O sırada kilolu bir çocuk topu ver dedi bu da vermiyorum dedi dayak yedi ben de çocuğun üstüne soda patlattım .Sonra konuştuk ona basketbol öğrettim
Sinan : azcık dayak yedim abartma
Gülüştük.Okula vardık herkes bize bakıyor takmadım ama bizimkiler çok güldü vardık .Yiğit gelmiş.
Aslı: normalde bu çocuk pek derse gelmez
Eylül;bize ne
Sinan :Yani bize değil de senin için belki
Eylül: saçma bir anlaşma işte
Yiğit yanıma geldi yakışmış sevgili komşum
Eylül:ben senin nenenin komşusuyum senin değil.
Yiğit:şimdilik
Hoca sınıfa geldi. Bana tip tip baktı aferin prenses dersi dinliyor dedi .Sude denen kız göz devirdi .sabır bide tüm sınıf gülüyor teneffüste üstümü değişip kıyafeti çöpe attım.
Yiğit yanıma geldi.
Yiğit:elbise nerde
Eylül: çöpte
Yiğit:ne,neden çöpe attın onu kiraladım .koş çıkar
Eylül:hayır ,banane
Yiğit : ya hadi
Eylül: git kendin çöpten çıkar
Yiğit kızlar tuvaletine giremem hadi
Sude tuvaleten çıkıp elinde o elbiseyi yiğite attı
Sude birdaha kıyafetini çöpe değil kıyafe atık kutusuna at dedi ve o dediği çöpe attı.Tövbe estağfurullah bu kız neyin kafasını yaşıyor.
Yiğit: kız haklı çok ayıp Eylül
Eylül:git kıyafet geri dönüşümünden al .
Yiğit: şaka yapdım ya hiç sana güvenip kıyafeti kiralık alır mıyım ilk karşılaştığımızda bile parayı gizlice cebime sokmuş kızsın.
Sabır çekip sınıfa çıktım .
Okul bitti ve biz de Aslı nın kiralık ev aradığını duyduk ben benim evde yer var Aslı asla olmaz kanka bana kira verirsin dedim ikna oldu anlaştık.
Aslı eşyalarını toplayıp bana taşındı.
Akşam da makarnamızı yedik ve uyuduk Sinan da gittim