1.Bölüm {Aile}

Merhaba bugün benim hayatımı dinliyeceksiniz bazen sıkılacaksınız bazen heyecandan ne yapacağınızı bilemeyeceksiniz belki benim yaşadığım duyguları aynısını yaşayacaksınız okurken ve ben arkamdan bakıp bu kız halla dimdik ayakta pesetmedi ve pesetmiyecek diyeceğim.çok kötü şeyler yaşamiş olsamda ben bu hayattan asla vazgeçmedim hayatın Siyah ve Beyaz tarafını gördüm umarım benim gördüğüm sizde görürsünüz.

Karanlık sokaklarda yürüyordum serin bir hava vardı üşüsemde aldırış etmeden yürüyordum bir bir evlerin önünden geçiyordum pencerenin yansimasiyla oradaki aileleri izlerdim babalar kızlarıyla nasıl oynadığını annesi kızının saçini öpe öpe taradığını izlerdim sadece uzaktan izlerdim.hergün o sıcak yuvaları görünce daha çok kahroluyordum içimde fırtınalar kopardı"Neden Allah'ım neden benim ailem yok,bir cezamı işledim ama ben küçük bir çocuktum ..."
gözlerimden yaşlar yavaş yavaş akmaya başlardı.hiç ailem olmadı beni sevdiğini söyleyen bir Ailem hiç olmadı gözümü yetimhanede açtımda küçük bir bebektim ve şimdi koskocaman genç bir kızım.artik kimseye ihtiyacı olmayan kız bir anne babam olmadı ama bir sürü kardeşim var.ve benim için anlamaları büyük üç kardeşim var Feza Cem ve Ali biz üç kardeş yetimhanede tanıştık
Çok komik bir şekilde tanıştık ama çok kötü ayrıldik yani ben ayrıldım onlar halla bir arada gidip Uzaktan izliyorum onları nekadar aramiz bozuk olsada onlar ailem ve tek ailemi kaybetmek istemezdim...
Biraz daha yurursem yorgunluktan bayılacak ileride bir bank gördüm yaklaştigimda üstünde ver çöp vardı hem temizliyor hemde söyleniyordum