Siyah Orkide kitap kapağı

1. bölüm / 5

Siyah Orkide

Sokak Lambası

Yazar: Ördeeekkk Pato(ördek)

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 5Şu an: Sokak Lambası

Suzan- Binay kalk hadi geç kalıcaksın

Bu bana seslenmesıyle beraber toplam 12 kere çağırmıştı. Yataktan mızmızlanarak kalktım ve her zamanki gibi aynanın önüne dikildim. Her sabah bunu yapıyordum. 18 yaşındaydım ve yaşıtlarıma göre kiloluydum. Onlar 50 ise ben 70'dim. Buna nazaran yüzümde tombulluk yoktu ama yinede herkes bana "şişko binay" diye alay ediyorlardı. Hemen üstümü giyindim bir yandan üniversite sınavının yaklaşmasıyla heyecan yapmışken bir yandan da ailemden uzaklaşmaktan korkuyordum. Ablam bağırmadan hemen sofraya koştum ve yanağından makas aldım.

- Dünyanın en güzel ablası bakalım bize ne yemek yapmıışşş

Ablam gülerken o sırada abim geldi ve ikimizide gıdıklamaya başladı.

Burak- Bana günaydın makası yok demek ben anladım sizii

Derken kahkaha atıyorduk. Annemle babamın ölmesinin üstünden 1 yıl geçmişti ama biz hala atlatamamıştık. En nihayetinde sofraya oturduğumuzda ablam kuymak yapmıştı. En iyi olduğu şey olabilirdi. Biz yarı karadenizliydik hemen yemeye başladık ve birkaç dakika içinde bitti. Abim masadaki sezligi bozarak soru sordu

Burak- Abla iş ilanlarına baktın mı

Suzan- Baktım ablam sen canını sıkma hatta bugun iş görüşmem var bana şans dileyiiinnn

Burak-Abla bak söylemiyorsun ama istersen bende işe gireyim

Suzan- Sinirleniyorum ama hayır sen okulunu bitirceksin

Bana dönmüştüki ben çığlık attım
GEÇ KALDIIMM

Abimde benle telaşlanmıştı çünkü okulumuzun arası 10 dk oldugu için beraber gidiyorduk. Ama bugün suratı asık şekilde geri yerine oturdu

Burak-Binay bugün tek gitsen olur mu güzelim benim bugün dersim yok

Ben gülümseyerek başımı sallarken hepsine veda öpücüğü kondurup evden çıktım. Bugün hava güzeldi. Hızlı adımlarla okula dogru gitmeye başladım bir yandan da aklımda olan şarkı sözlerini mırıldanıyordum

'Sen bir aysın,ben kara gece'
Gel derim,gel derim gel derim'

Devamını unutmuştum ve kendime sinirlenerek kendimle konuşurken okula vardığımı bile fark etmemiştim. Bir anda bir çığlık sesi geldi. Kafamı oraya çevirdiğimde bir adamın kanlar içinde yerde yattığını gördüm. Bu beni birkaç adım geriye itsede yardıma ihtiyaçı vardı ve anına vicdan azabı çekmeye başladım. Yavaş adımlarla ona doğru giderken yanına eğildim

- Bayım iyi misiniz

Adam hali yokken başını iki yana salladı ve elindeki kağıdı uzattı.

-İsterseniz ambulans çağırayım

Adam sanki bir anda canlanmış gibi

-Hayır,sakın beni o konuma götür

Biraz ürksemde adamın bir kolunu boynuma attım ve adrese gitmeye başladık burdan 2 ev uzaklıktaydı ve hemen varmıştık. Adamı orda bırakmayı düşünmüştüm ama düşündüğümü anlamış olmalı ki

-Kapıyı çalıcak bile halim yok

İki katlı lüks bir villaya gelmiştik. Kapıyı çaldığımda benden 5-6 yaş büyük olan bir adam açtı. İlk önce adama baktı ve beni görünce bir an garipsedi. Ben hemen konuşmaya başladım

- Siz yanlış anladınız ben okula gidiyordum sonra o bayılmış haldeydi bende yardım edeyim dedim elinde kagıt vardı ve bura yazıyordu. Uzun bir konuşmanın ardından nefes aldım ve utangaç bir şekilde yanlış mı geldim?

Yanımdaki adam bana teşekkür ederken içeri giriyordu. Karşımdaki adam öcü görmüş gibi bana bakmaya devam ederken arkamı döndüm. Arkamı dönmemle önüme çevrilmem bir oldu. Bu sefer anlamayan gözlerle bakan bendim

- Burda kalıcaksın

Bu sözüne sinirlenerek ona kalkıştım

- Oldu çay kahve de yapayım ister misin?

Bu sorum onu hem güldürmüş hemde düşündürmüştü.

-Çay yaparsan olur

Kızgın gözlerle ona bakarken kolumu çektim ve hızlıca bahçe kapısına koştum. Benim arkamdan gelmeye yeltendi ama içerdeki adam acı çekiyor olmalı ki yüzüme kapıyı kapattı.
Hemen soluklanıp okula gittim. Çoktan 1 saat geçmişti ve okula gitmenin bir manasıda yoktu. O adam bileğimi o kadar sıkı tutmustu kı kıpkızarmıştı. Baktığımda en sevdigim bilekliğimi düşürdüğümü fark ettim ve arkamı döndüm. Büyük ihtimalle ordaydı ama bir daha oraya gidecek cesaretim yoktu. Öğle arasına 5 dk kaldığını fark ettim. Bizim öğleden sonra okul yoktu. Biraz dışarda oyalandım ve çıkış saati geldiginde evin yolunu tutmaya başladım. Annemle babam öldüğünden beri artık benim sorumlulugum abim ve ablamda olduğu için okul çıkış saatinde gine aramışlardı hemen telefonu açtım.

Suzan- Ablam nerdesin

Geliyorum abla sokağın başındayım

Suzan-Tamam kuzum iyi haberlerim var hemen gel

Eve geldiğimde ablam salonda oturup abimle konuşuyordu. Benim geldiğimi görünce hemen

Suzan- İŞİ KAZANDIMM

Hemen ona sarıldım ve sarılarak etrafımızda dönmeye başladık. Abimde yanımıza geldiginde dönmeyi bırakmıştık ve huzur içinde sarılıyorduk...
.
.
.
BİRKAÇ SAAT SONRA
Odama geldiğimde hiç fark etmemiştim ama benim camım ile geldiğim o ev birbirlerine bakıyordu. Benim odamda balkon vardı ve neredeyse her gün oraya çıkar ders çalışırdım. Oraya çıkmadan soğuk kahvemi yaptım ve balkona yerleştim. Piskolog olmak istiyordum ve bunu yapacağımdan emindim. Bir süre sonra üstümde bir bakış hissettim ve bu sıcağa rağmen titredim. Kafamı kaldırdığımda sabah karşılaştığım o dev cüsseli adam vardı. Kendi yerimde gerilmeme sebeb olan kişi yerinde sırıtıyordu ve kağıda bir şeyler yazıyordu. Yazması bittiğinde havaya kaldırdı ve yazısını okumaya çalıştım ama göremeyince 1 dakika işareti yapıp gözlüğümü taktım. Bu sefer daha netti. Kağıdın üstünde

Kendine kahve yapıyorsun ama keçi' yazıyordu. Bu sözlerine sinirle baktım ve bende yazmaya başladım. Kocaman harflerle
DERSİMİ BÖLÜYORSUN
Bunları okuduğunda eli havaya kalkıp yerine oturdu ve bilgisayarıyla ilgilenmeye başladı. Arada benim tarafımı kontrol etsede yerinden kıpırdamıyordu. Ders çalışmamım 3. Saatinde bir kağıt daha havaya kalktı

Biraz molamı versen senin yerine ben sıkıldım

Bu sorusunu cevapsız bırakarak esen havaya ince bir battaniye alıp geri yerime yerleştim.

Ona baktığım da içeri gidiyordu ve arkasından bay bay işareti yaparken kahkaha atıyordu. Gıcık adam ben kafamı tekrar derse gömdüğümde bu sefer onun elinde çay ve benim gibi ince battaniyeyle gördüm. Kopyacı diye yerimde tıslarken bağırmamak için zor duruyordum nihayet dersim bittiğinde eşyalarımı topladım ve içeri geçtim ve perdelerin hepsini kapattım. Yavaşça perdenin arkasından baktığımda oda içeri geçiyordu. Pf ne saçma gündü ama telefonumu elime aldığımda hocanın attıgı testlerı göz gezdirdim ve biraz arkadaşlarımla konuştum. Evet benle dalga geçerlerdi ama beni sevenlerde vardı. Gözlerim yavaş yavaş kapanmaya başlayınca kendimi uykuya teslim ettim...
.
.

Nasıl olmuuşşşş yorumlarınızı bekliyoruuumm
Bakalım isimsiz adam neler yapıcak?
Suzan nasıl bir iş buldu?
Belkide Burağın dersleri vardı ama neden yalan söyledi?
Tahmınler yorumlaraaa
Diğer bölümde görüşmek üzereee

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

117okunma 9beğeni 20yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…