Cesaret bazen seçtiklerin değil vazgeçtiklerindir

İnsan bazen vazgeçer,vatanı için geride bıraktıklarına veda eder . Tuna'da veda etmişti geride kalanlara,ama söz konusu vatansa kendiside kalırdı geride.

Ben TUNA ,vatanı için geride kalan Tuna

Annemi kaybettiğimiz de babamda artık kaybetmekten
Korkuyordu,annemi kaybedeli beş yıl olmuştu ama babam hayla korkuyordu.beni ve abimi kaybetmekten.
Annem beş yıl önce trafik kazasında hayatını kaybetmişti ,
babam yıllardır bir kere bile tebessüm etmemişti bize,ama bizim için güçlü durmak zorundaydı
Zordu ama ayakta durdu

Annem gittiğinde ben 23 yaşındaydım kara harp okulunda okuyordum son yıllımdı annem gittiği için babam benide kaybetmek istemediği için beni okuldan alıp başka bir meslek yapmamı istedi evet belki canı acıyordu annem gitmişti ama bende onun kadar üzgündüm annem vefat ettiğinde aylarca ağlamıştım
benide kaybetmekten korkuyordu ama benim vatan sevgim acımdan daha fazla basıyordu

Ben yıllar önce bir yemin ettim benim toprağımı kirleten ber iblisi kendi kanıyla boğacaktım ,her şehit için gökyüzünü siyeha boyayacaktım

Babamı en son 24 yaşımda yemin töreninde gördüm
bana"gitme gidersen dönme"demişti ondan kopmak zordu ama yeminim üstüne antda içtim

Artık ne bir babam nede bir abim vardı abimde uçağa binip Mardin'e,ilk görev yerine gideceğim zaman aramıştı
"Zerre acımam yok dimi babamıda bırakıp gidiyorsun hiç mi düşünmüyorsun bu adam ne yapar bensiz nasıl yaşar diye sen bencilsin tuna,sadece kendini düşünen bir bencil başka birşey değilsin bundan sonra sakın ola arayıp sorma bundan sonra senin ne bir babam nede bir abin var"demişti

Abim Mustafa inkılâp öğretmeniydi bizi yanlız bırakmamak için mesleğine Ankara'da devam ediyordu abim çok sesiz birisidir her zaman hayat dersi verir hiç kimseye bulaşmaz kendi halinde birisiydi ama bana birisi bişey yapsa onu asla affetmezdi

Hiç unutmam birkere mahallede saklambaç oynarken 20 den sonra saymayı bilmediğim için bir çocuk saçımı çekip itmişti beni oturup ağlamıştım hiçbirşey yapmadım çünkü abimin geleceğini biliyordum oturup abimi bekledim ve tahmin ettiğim gibi gelmişti saçımı düzeltti ve anlıma bir öpücük kondurup elimden tuttu eve doğtu ilerledik yol boyunca bana bunun kim yaptığını sordu herşeyi anlattım bana vanilyalı dondurma alıp eve götürdü

Ama artık ne beni seven babam ne de beni koruyan abim vardı nede bi ailem ,29 yaşındayım şuan tamtamına bel yıldır ne abim nede babamın sesini duymuştum

Duyduğum tek bir ses vardı (VATAN için İNTİKAM)🇹🇷