Unutulmaz Gün

baran_akıncı47 seni takip etmek istiyor.

Takip isteğini görmek tebessüm etmemi sağlamıştı. Kabul ettim. Bugün okul yoktu ve bugün doğum günümdü. Okulumdaki tanıdığım herkes davetliydi oda.

Elimi yüzümü yıkayıp mutfağa gittim. Abim sandalyede oturmuş kahve içiyordu. Beni gördüğünde "Günaydın Deniz'im, iyiki doğudun" dedi. Gülümseyip "Günaydın" dedim. Abimin benim için hazırladığı menemeni yedikten sonra odama gittim. Doğum günün kutlu olsun mesajlarına tek tek cevap verdikten sonra telefonu bıraktım.

BİRKAÇ SAAT SONRA

Partinin başlamasına 1-2 saat kalmıştı. Güneşle birlikte aldığım siyah elbiseyi giymiştim. Saçlarım omuzlarımdan dökülüyordu abartısız bir makyaj yaptıktan sonra odamdan çıktım. Abim beni dış kapının önünde bekliyordu "annemin sana aldığı hediye" dedi elindeki paketi göstererek. Hevesle "annem geldi mi? " diye sorduğumda abim başını olumsuz anlamda salladı. Paketi elinden alıp mutfak masasının üzerine bıraktım. Şimdilik bakmaya gerek yoktu. "Hadi çıkalım" dedim abime karşı. Motoruma bindim kaskımı taktım abimde kendi motoruna binmişti.

🏍️
Güneş'in olduğu masaya ilerledim. Beni gördüğünde anında ayaklandı. Kollarını bana açtığında hızla ona sarıldım. Onunla çok konuşmazdık birbirimizi konuşmadan anlardık. O bana dünyada verilmiş bir cennetti.
Ben onu çok seviyordum, o da beni.

Masanın üzerinden bordo bir electro gitar vardı. Bu benim haftalardır istediğim gitardı.Bazı günler kafede Güneş ile birlikte canlı müzik yapıyorduk. Dekorasyon hakkında birkaç dakika konuştuktan sonra işe koyulduk.

🏍️

Okuldaki bütün arkadaşlarım gelmişti ama gözüm tek bir kişiyi arıyordu.

Baran'ı.

Ama onun sevgilisi vardı. Kendime çekidüzen vermek için başımı iki yana salladım. Partiye yarım saat kala kapıdan
siyahlarla kuşanmış Baran girdi. Gözü etrafı tararken birini aradığı belliydi. Sevgilisinin yanında olması gerekmez miydi? Neden yalnızdı? Beni gördüğünde gözleri durdu ve bana doğru adımlamaya başladı. Önümde durdu, gülümsedi ve ben de ona gülümsedim.

Baran bana doğru adım attıktan sonra kolumda bir el hissettim ve arkamı dönemeden kolumdaki el beni çekiştirdi, olanları idrak etmeye çalışırken kendimi kafenin arka bahçesinde buldum.

Çığlık atacakken kolumdaki el ayrıldı ve ağzıma kapandı. "Sadece konuşacağız." dedi, bu yüzü tanıyordum. Beni en yakın arkadaşımla aldatan eski sevgilimdi. Elini itekleyip "Seninle konuşacak hiçbir şeyim yok" dedim tükürürcesine. "Ona nasıl baktığını gördüm. Sen benimsin" dedi dişlerini sıkarak. "Ben senin malın değilim. Ne saçmalıyorsun sen?"

"Ben sana babandan görmediğin sevgiyi ver-"
Susmasının nedeni ona sertçe tokat atmamdı.Sağ tarafa düşen yüzünü hiddetle bana döndürdü. Kollarımı serçe tuttuğunda canım acıyordu. Bir anda Berke'nin elleri kollarımdan uzaklaştı, uzaklaştıran şey Berke'nin suratına inen yumruktu o yumruğun sahibi ise Baran Akıncı'ydı.

Baran Akıncı.

Gözlerimi şaşkınlıkla açıp Baran'ı Berke'nin üzerinden almaya yeltenip vazgeçtim, kollarımı göğsümde bağladım, etrafı kolaçan edip gülümseyerek manzarayı izledim. Birkaç yumruk sonra Berke atak yapıp Baran'ın üzerine çıktı, birkaç yumruk attıktan sonra ileri atıldım, kolumdaki çantayı elime alıp Berke'nin kafasına sertçe darbe indirdim. Ve omuzlarından tutarak onu kenara ittim. Baran, kan içinde olan yüzüne rağmen bana gülümsedi, ben de ona karşılık verdim.

Berke "Bu burada bitmedi! " diye bağırdığında onu umursamadım. Kalkması için Baran'a elimi uzattım, o da ellerini benimkilerle birleştirdi.

Kalktığında vakit kaybetmeden ellerimizi ayırdım.
"Ellerine sağlık sağlam yumruktu"
"Sağol"
Parmaklarımı gayriihtiyari bir şekilde kaşına götürdüm. Aniden geri çekildiğinde ağzımdan ürkek garip bir ses çıktı. Utanıyorum. Çok utanıyorum. Baran burnundan hafifçe güldü. Daha çok utanıyorum. Baran çıkardığım sesi taklit edip bu sefer sesli güldü. Utançtan abimi sırtlayacam.

Konuyo değiştirmek adına "gel" dedim. Sorgulamadan peşime takıldı. Sağlık itinin olduğu bölmeye geldiğimde eteğimi toplayıp oturdum. Baran'da hemen yanıma oturdu. Sağlık kitinden pamuk, tentürdiyot ve yara bandı çıkardım. Gözlerimi Baran'a çevirdiğimde bana şaşkınlıkla bakıyordu. "Yaramımı iyileştirmeye çalışacaksın onlarla"
"Evet" dedim sonra hızla düzelttim "izin verirsen, evet "
"Gerek yok " dedi hızla. "Baran, lütfen" dedim ikna edici bakışlarım eşliğinde. Gözlerime biraz baktıktan sonra"tamam. " dedi zoraki bir şekilde.Elimdeki pamuğa tentürdiyotu sürerken"sevgilinlemi geldin? Sevgilin nerede? ""Sevgilim? "dedi sorgular bir tınıyla."Hani var ya sarışın... Uzun boylu... Güzel kız"
Tebessüm ederken"güzeldir"dedi ve sonra ekledi"ablam"
"hee" dedim aydınlanmış gibi. Konuyu değiştir. Konuyu değiştir. "Özel değilse, o kim Deniz?" özel ama madem konu değişiyor sana onun soy ağacını bile anlatırım. "Sevgilim" dedim garip bir şey söylemişim gibi baktığında dediğim şeyi düşündüm"di eski sevgilimdi beni yakın arkadaşımla aldatmadan önce. "
Bana beni anlar gibi bakıyordu. Bana bu bakışı atan ikinci erkekti ve bu beni fazlasıyla keyiflendirmişti. Beni anlıyordu."bitti" dedim.

"Teşekkür ederim Deniz. "

"Rica ederim Baran."
Aynı anda ayağı kalktık, artık içeri geçmemiz gerekiyordu.

Ona arkamı dönüp bir adım attım. "Deniz" dedi. Arkamı döndüğümde elinde tuttuğu kolye dikkatimi çekti ucunda küçük bir motor vardı. "Doğum günün için almıştım, takabilir miyim? " kafamı olumlu anlamda sallayıp arkamı döndüm. Saçlarımı tek elimle toplayıp takmasını bekledim. Fazla oyalanmadan taktığında önüme döndüm ve "Teşekkür ederim " dedim. Vakit kaybetmeden "Rica ederim " dedi.

Baran'ı beklemeden içeri girdim ve hemen abim ve Güneş'in yanın gittim. "Neredesin sen?"
"Hiç abi öyle bir dolandım"kafasını sallayıp beni onayladı. Pastayı kesecektik sonunda. İki katlı çikolatalı bir pastaydı üzerinde 1 tane tos pembe mum vardı. Gireceğimiz yaş kadar mum dikmek saçma geliyordu. Pastayı üflediğimde kafede bir alkış tufanı koptu. Gülümseyerek baktım bütün sevdiklerime. Çok şükür Berke def olup gitmişti. Neyse, bu mutlu günümde o malın ismini zikretmiyeceğim. Dilek tutmamıştım çünkü o da saçma geliyordu. Pasta arkada dilimlenmek için götürülmüştü. "Fıstığım, al bakalım hediyen" elinde tuttuğu motor anahtarını bana fırlattığında havada tuttum ve ağzım kulaklarıma varacak şekilde güldüm. "Teşekkür ederim abi, çok teşekkür ederim. "
"Dikkatli sür ha, sakın kaza yapma. "
"Aman abi, ne kazası"

Güneş kolumu çekiştirip şarkı söylediğimiz bölüme götürdü. "Hadi hadi " diyerek beni iteledi.

Mikrofonlardan birini Güneş'te uzattım diğerini ise elime aldım güneşin aldığı gitarı da elime aldıktan sonra başladık.

"Yağmurlar var, kalbimde sakın sakın
Islanma kaç kurtar kendini
Sığın başka duvarlara.

Yağmurlar var, kalbimde sakın sakın
Islanma kaç kurtar kendini
Sığın başka duvarlara.

Kaç kurtar kendini bur'dan
Ruhunu al git çok uzaklara
Kaç kurtar kendini durma,
Aldırma o sahte suratlar.

Kaç kurtar kendini bur'dan,
Yok dostun her biri kurnaz
Yavaş yavaş süzüldü kalbine
Kurmuş bak her biri kumpas.

Nefes alıp veriyoruz hepimizin sorunu başka,
Sürekli sarıyoruz oyunu baştan
Gözüyle görse bile yorumu başka
Her birimizin kaderide sonuda başka."

Yeni mororumun önündeydim. Şarkıyı Güneş ile birlikte şarkı söyledikten sonra eve gitmeye karar vermiştim abim biraz daha kalıp sonra gelecekti. Kaskımı takıp motora bindim. Tam gaza basacakken bir ses beni durdurdu" Yarışa ne dersin? "bu ses Baran'a aitti. Kazanır mıydım, bu motorla kesinlikle kazanırdım. Bu yüzden kafamı salladım.
Parmaklarıyla 1-2-3 dediğinde. Son gücümle gaza bastım. Motor sürmeyi seviyordum hemde çok. Motor sürerken uçuyor gibi hissediyordum ve bu aşırı derecede çok güzeldi. Uçmayı dahada hissetmek adına ellerimi iki yana açtım.Motor sürerken yüzümde her zaman nedensiz bir tebessüm oluyordu. Çocukluktan geliyordu benim motor aşkım.

Baran önüme geçtiğinde hırsla hızlandım ancak yeterli gelmiyordu. Dahada hızlanmak için teker kaldırdım aniden önümdeki kırmızı komyona son hızla çarptığımda motordan feci bir şekilde düştüm ve yerde sürtünmeye başladım. Kafamın yerden yüksek bir yerde olduğunu hissedince zorlukla gözlerimi araladım.

Baran kaskını çıkarmış ellerini iki yanağıma koymuştu kafam ise dizlerindeydi. Baran bir şeyler söylüyordu ancak idrak edemiyordum. Vücüdum çok ağrıyordu. Bir yaş gözümden firar ettiğinde Baran hızla sildi. Bedenim Baranın kucağından ayrıldı. Kırmızı ve mavi ışıklar yüzüme çarpıyordu.

Ölüyor muydum?