1. Bölüm:HAVALİMANI

Uçağın "inişe geçiyoruz lütfen kemerlerinizi takın" anonsuyla gözlerimi açtım kemerimi takıp camdan dışarıya baktım. Sonunda o aileden kurtulup ankaraya gelmiştim. Yeni Bi hayat beni bekliyordu...

Uçaktan indiğimde gözlerim inciyi aradı. Onu gördüğümde yine mini kırmızı elbisesi ve topuklu ayakkabılarıyla bana doğru geliyordu. Elimdeki bavulu bırakıp ona sarıldım sımsıkı. "kızım sonunda geldin ya, herşeyi ayarladım ama ilk önce yemek yiyoruz" ona kafa sallayıp arabaya doğru yürüdüm. Arabaya bindiğimde ayağımdaki sporları çıkarıp topuklularımı giymiştim. Telefonumu uçak modundan çıkarıp ekrandaki 21 cevapsız aramaya baktım. Tabiki babam ve üvey annem aramıştı telefonu Bi kenara bırakıp inciye baktım."herşey hazır dimi" bana baktığında içten gülümsemesiyle anlamıştım.

9 SAAT ÖNCE

Başımdaki silahın soğukluğu korkutmuyodu beni o silahı tutan kişi canımdan çok sevdiğim adamdı karşımda duran babama baktım "senden nefret ediyorum" sadece gülüyordu ve bu beni daha çok sinirlendiriyodu. Bağlı sandığı ellerimle belimdeki silahı alıp ilk önce babamın bacağına sonra depoda herkese sırayla kurşun yağdırdım. Evet Ardıç çakırı vurdum ama unuttuğu şey öz kızı olduğumdu poyraza dönüp "çıkalım buradan yeter bu kadar aksiyon"dediğimde direk silahı belime koyup poyrazın elimi tutmasıyla beraber depodan çıktık.

Adım gökçe çakır, tüm ülkede aranan azat çakırın kızı 23 yaşında hayatın başındayım evet ama bu hayat bana çocukluğumdan beri adil davranmadı. Poyrazla arabaya binip havalimanına doğru yola çıktık. Poyraza döndüğümde oda bana bişey dicekti "uçağa bindiğimizden inmemiz kadar birbirimizi tanımıyoruz, indiğimizde seni inci benide ege alıcak tamammı güzelim" kafamı sallayıp önüme döndüm ve hikayemizin başı böyle başladı.

ANKARA

Araba durduğunda camdan dışarıya baktım bana sevdiğim adam kapımı açıcaktı. Hemen inciye dönüp "organizasyon tamam dimi" dedim heyecanlıydım inci telefonundan başını kaldırıp "hayatım sakin ol herşey tamam hadi başlasın eğlence"

Arabadan inip poyrazın kolunaa girdiğimde kendimi güvende hissediyodum. Yavaşça mekandan içeri girdik, masaya oturduğumuzda tüm gözler bizdeydi. "ben lavaboya gidiyorum" diyip masadan kalktığımda karşımızdaki masadaki kızında kalktığını gördüm. İnciye bakıp gülümsediğimde anlamıştı, hemen lavaboya girip kızı bekledim. Ellerimi yıkarken arkamda Bi nefes hissettim arkamı döndüğümde beklediğim kişi buradaydı yazel çakır babamın üvey kızı. "buraya gelebilecek kadar cesaretliymişsin üvey ablacım" dediğinde ona gülümseyip "sende hala benim yanıma gelebilecek kadar cesaretliymişsin ha bu arada ellerin iyi dimi en son poyraza dokunduğunda canın yanmıştı ya üvey kardeşim" birden gözlerinden ateş çıktı ve çantasındaki bıçağı çıkarıp boğazıma dayadı. Tam o sırada acı içinde inleyip yere yığılması bir oldu.

İnciye bakıp sırıttığımda ellerimi tekrar yıkayıp yazeli orda bıraktım masaya geri döndüğümüzde poyrazın yanına oturup gülümsedim. Çantamı elime alıp içindeki hamilelik testini önüne koydum. Bakışları değişti sırayla egeye ve inciye baktı ikisinde gülümsüyordu, sonradan bana baktı ve sandalyemi kendisine çekip dudaklarını boynuma bastırdı. Kafasını kaldırmadan "bana bu hissi yaşattığın için teşekkür ederim güzelim" dedi gülümseyip "rica ederim sevgilim" dedim.

Yemeklerimizi yiyip mekandan çıktığımızda yine trafikteydik. O sırada telefonum titredi arayan yazeldi ama görüntülü bi aramaydı. Telefonu açtığımda karşımda eli yüzü kan içinde duran anneme baktım. O sırada yazel silahını kaldırdı, gözümü kırpmadan izliyordum "annene veda et üvey ablacığım" dedi. Tek bir ses ateş sesi sonra telefon kapandı. Karnıma giren Bi ağrıyla bağırmam bir oldu. Bacaklarımdan akan kana baktım.

Herşey şimdi başlıyordu yazel çakır namı diğer üvey kardeşimin ölümü benim elimden olucaktı...

------------------------------------------------------------------

Aşklarıımm bu benim ilk kitabıımm wattpad kapandıktan sonra buraya geçtim. İnşallah beğenirsiniz kısa oldu farkındayım ama emin olun diğer bölümler daha güzel ve uzun olucak öpüyoruuumm :))