Giriş: KAYIP

5 Ekim 2004
Bir çocuğun doğumu, bir çocuğun kaybı.
Duydunuz mu hiç; bir ailenin çocuğu hayata gözlerini açarken, diğer çocuğunun kapattığını?
Bir kız çocuğu doğdu; çok güzel bir kız. Kahverengi gözleri ile etrafa bakıyordu. Bu kızın adı Gece’ydi.
Gece Akpınar... Akpınar ailesinin ikinci çocuğu. Bir de bu güzel kızın bir abisi vardı; kendisinden iki yaş büyük bir oğlan. Kızın aksine masmavi gözleri vardı bu oğlanın. Kızı biraz kıskanmış gibi bakıyordu ama yine de kardeşi olduğuna sevinmişti.
Bu küçük kız doğduğunda oğlanın pabucu dama atılmıştı. Kimse onu umursamıyordu. Hayır, hayır; tabii ki de bu oğlanı, yani Atlas’ı da çok seviyorlardı ama sadece şimdilik yeni bir kız doğduğu için tüm ilgi Gece’deydi. Oğlan babasına seslendi, babası bir karşılık vermedi ya da belki de duymamıştı. Ama oğlan cevap alamayınca, daha o iki yaşındaki haliyle bir yere yürümeye çalıştı. Henüz daha tam yürüyemese de yavaş yavaş gidiyordu. Oğlan biraz dolaştı ve ailesinin yanına gitmek istedi. İki yaşındaki çocuk, yeri doğal olarak hatırlayamadı. Ağlamaya başladı ve bir ses duyuldu:
— Anne!
Oğlan ağlamaya başladı. Daha henüz düzgün konuşamıyorken bile "anne" demeye çalışıyor, olduğu yerde tepiniyordu.
Babası oğlunun sesini duyduğunda hemen oraya koşmaya başladı ancak her şey için artık çok geçti. Atlas yoktu.