2. Bölüm

Biz o an öğretmenimizin bayılacağını düşündük, ama öğretmenimiz sadece ayakta öylece dikilmiş bir şekilde kafasından kovayı çıkartmaya çalışıyordu. Öğretmen kovayı çıkarttığında "Kim yaptı bunu! " diye sordu sınıfa.
(Bir sessizlik oldu)
Kimse ağzını kıpırdatmayınca öğretmen iyice sinirlendi ve sesini yükselterek bir daha sordu. Ahmet, Mehmet, Mustafa ve Eymen ise hoca gelmeden önce kıkırdadıkları şakaya şimdi nerdeyse ağlayacaklardı. Hoca bir kere daha tam yükselecekti ki...
YANGIN ALARMII!!
Alarmlar çaldı ve koridorda tam olarak herkes böyle bağrınıyordu. Herkes elinde karnesiyle bahçeye koşuyordu. Bizse arkadaşlarımızın yaptığı şaka yüzünden karnelerimizi alamamıştık bile. Elimiz boş aşağa doğru koşturduk. Koridorda herkes o kadar çok bağrıyordu ki kulaklarım sağır olmuştu nerdeyse. Bahçeye inince toplanma alanına doğru gittik sonra müdür hemen mikrofonu açıp bi konuşma yaptı:
-Çocuklar okulumuzda yangın çıktı. Hepiniz evlerinize dağılıyorsunuz. İyi tatiller hepinize. Çabuk bahçeyi boşaltın!
"Allah allahh. Herkes etrafta yangın yangın diye koşuşturuyor müdür hâla iyi tatiller diyor" diye geçirdim içimden eve gittiğimde telefonum susmuyordu. Herkes bu yangın ve şaka olayını grupta konuşuyordu. Grup demişken, bizim whatsapp'ta bi grubumuz var. Adı da "Okulu Sevmeyen Çocuklar Tatile Girince Coşarlar" Çok saçma farkındayım :( Ama bizimkiler böyle saçma şeyleri seviyor.
Okulu Sevmeyen Çocuklar Tatile...
Grubundan 50 yeni mesaj.
50 mi? Daha fazlası olmadığına dua ediyorum.
Okulu Sevmeyen Çocuklar Tatile...
Grubundan 80 yeni mesaj.
50 mesajdan 80 mesaja nasıl çıktı. Ama eminim saha fazlası da olcak.
Okulu Sevmeyen Çocuklar Tatile...
Grubundan görüntülü arama

Whatsapp Mesajları

Okulu Sevmeyen Çocuklar Tatile Girince Coşarlar
Sena: Aramaya gelsenizee
Gizem: Ya evet gelsenizee
Gizem: @Masalmisimm
Masal: Efendim Gizem?
Gizem: Aramaya gell
Masal: Niye?
Gizem: Ya gel iştee konuşuyoruzz
Acaba açsam mı. Açsam ne konuşcaz bugün olan bütün olaylarla ilgili zaten grupta yazışmışlar. Başka konuşcak bişey yok ki.
- Masall! Hadi gel kek yapıcam bana yardım etti.
- (Ohh çok şükür en azından gruptaki lerden kurtuldum) Tamam annee geliyorum.
Okulu Sevmeyen Çocuklar Tatile Girince Coşarlar
Gizem: Masall
Gizem: Nereye gittinn
Masal: Geldim
Masal: Ama gitmem gerek
Gizem: Niye
Masal: Annem kek yapcakmış yardım etmem için çağırdı çünkü
Gizem: Tamam bi dahakine gelceksin ama aramaya
Masal: Söz verememm
Masal: Hadi bb
Gizem: Bb
-Masall! Hadi kızım gell.
-Geliyorum anneee!
Grupla konuştuktan sonra telefonu yatağımın üstüne bırakıp kek yapmak için annemin yanına gittim. Aslında mutfak işlerini pek sevmem ama şu an grupla konuşmak istemediğim için annem benim hayatımı kurtarmış oldu. Kek yaptıktan sonra odama geri gidip telefonu elime aldım. Almaz olaydım:(
Okulu Sevmeyen Çocuklar Tatile...
Grubundan 200 yeni mesaj
Bizim grupta 1 günde 500 mesaj attıkları için 200 mesaja şaşırmıyorum bile. Hatta hâla az bile atmışlar. Saat de 22.00 olmuş. Günlük yazıyım bari.
Sevgili Günlük,
Merhaba sevgili günlük bugün karne günüydü sınıf arkadaşlarımız Mustafa, Eymen, Ahmet ve Mehmet Sınıf hocamıza karne günü şakası yaptılar. Sınıf hocamız bu şakaya çok sinirlendi ama şakayı yapanları bulamadan yangın alarmı çaldı. Herkes bahçeye koşturdu. Müdür de iki saniye bi konuşma yaptı ve evlerimize dağıldık. Ben normalde bugün sabah okula gitmek istemeyerek uyandım. Karne günü de olsa gitmek istemiyordum işte. Demekki yangın olacağını hissetmişim de gitmek istememişim. Ama yine her zamanki gibi annem beni zorladı, neymiş asıl karne günü en eğlenceli günmüş. Gördük nasıl eğlenceli olduğunu. Bana göre asıl tatiller çok eğlenceli. Neyse sevgili günlük sonra görüşürüz iyi geceler baybay:))
Günlük yazdım, bugün o kadar kaoslu bir gündü ki güzel bir uykuyu hakkettim diye düşünürken annem seslendi. ''Masall, yatmadan önce bir bölüm kitap oku'' dedi. Ben de anneme karşılık verdim, ''Ya anne tatile girdik ne kitap okuması yaa''. Ama haklıydım sonuçta bu sene çok zor geçmişti sınavlar, günlük ödevler derken kendimize nerdeyse vakit ayıramıyorduk. Anca hafta sonları ama onun da bir günü illa ödev ile doluyordu. Sadece bir gün kendimize vakit ayırabiliyorduk. Annemden de bunu anlamasını ve beni 3 ay boyunca rahat bırakmasını istiyorum ama annem bunu anlamıyor. İçimden de hiç kitap okumak gelmiyordu açıkçası. ''En azından bir iki sayfa oku'' dedi annem. Cevap vermedim. Ama annemi de kırmamak için en azından bir iki sayfa da olsa okudum. Sonra Gizem'den bir mesaj geldi...
Whatsapp Sohbeti:
Gizem: Masal
Masal: Efendim Gizem?
Gizem: Yarın öğleden sonra bi cafeye gidelim mi ikimizz
Gizem: Bi kahve falan içeriz
Masal: Anneme sormam lazım evde yapcak bir işim yoksa gelirim
Masal: İki dk sorup gelim bekle
Gizem: Tmm
Annemin yanına gidip yarın Gizemle dışarı çıkıp çıkamayacağımı sordum. Annemde ''Çıkabilirsin ama çok oyalanmayın 28 Haziran teyzenin doğum günü biliyorsun bizim evde ona sürpriz bir doğum günü kutlaması yapcaz. Anneannenler babaannenler dedenler herkes burda olacak bu yüzden yarın evde temizlik ve hazırlık yapmam gerekiyor ve senin de bana yardım etmen gerekiyor'' dedi tam olarak. Ben de 13.00 gibi buluşuruz yarım saat veya en fazla bir saat kalır gelirim zaten eve dedim ve odama gittim.
Whatsapp Konuşması:
Masal: Kk
Masal: Kk
Masal: Kkkkkk
Masal: Bak artıkkk
Gizem: Heh geldim
Gizem: Sordun mu? Ne dedi annen
Masal: Sordum
Gizem: Eee
Masal: Gidebilirsin ama çok gecikme dedi yani 13.00 gibi falan buluşsak en fazla bir saat kalabilirim ben yani
Gizem: Tamm
Gizem: Yarın görüşürüz o zamann baybayy
Masal: Baybayy
Artık gerçekten güzel bir uykuyu haketmiştim diye kendimi motive ettim biraz. Sonra uyumaya çalıştım.
Sağa döndümm...
Sola döndümm...
Bir türlü uyuyamadım. Ben de telefona bakmaya karar verdim biraz, belki telefona bakarken uykum gelir de uyurum diye düşündüm... Bir ara uyandım, saate baktım saat 9.00'du. Odam kapkaranlıktı, herhalde perdem kapalı diyedir diye düşündüm ve yataktan kalkıp perdeyi açtım. Ama perdeyi açtığım andan itibaren ne gün ışığı vardı, ne de o ışık odama geliyordu. Şaşırdım. Çünkü sabah olmasına rağmen hava aydınlık değildi. Odama gün ışığının sabahın huzuruyla yayılması gerekirken bu sabah o işi sokak lambaları üstlenmişti.
Acaba saatim mi yanlış diye düşünüp kontrol ettim ve saat doğruydu. İçimi bir huzursuzluk kapladı, acaba güneş tutulması mı vardı bugün dedim ve Chat GPT'ye bugün güneş tutulması olup olmadığını sordum. O da yok deyince ben iyice gerildim. Bir içeriye bakayım dedim annemler uyanmış mı diye. İçeriye gittim ve annemle babam salonda oturmuş kahve içiyorlardı:
-Ooo tembel tenekemiz uyanmış.
-Anne, baba neler oluyor?
- Ne oluyormuş kızım
-Görmüyor musunuz saat sabah 9.05 geçiyor ama hala hava aydınlanmamış.
-Yeni uyandığın için daha kendine gelemedin herhalde, hava gayette aydınlık. Hem sen bugün arkadaşınla buluşmayacak mıydın? Hadi hızlıca elini yüzünü yıka ben hazırlıyorum kahvaltını.
Gözlerimi ovuşturdum. Ve hiç bir şey değişmedi, yine her yer karanlıktı. Her şey çok garipti, annemle babam da dahil. Onlar sabahın bu saatinde asla kahve içmezler. Bugün Gizemle buluşacaktık ama hava karanlık olduğu için iptal olcak galiba. Kendi kendime düşünmeye devam ettim elimi yüzümü yıkarken. Sonra kahvaltımı yaptığım sırada Gizem yazdı.
Whatsapp Sohbeti
Gizem: [https://live-loc.chat-share.app](https://live-loc.chat-share.app)/p/x7K9m2Lq4W
Gizem: Masal gideceğimiz yerin konumunu attım.
Gizem: Çok güzel bir çay bahçesi
Gizem bunu yazınca ben iyice şaşkına döndüm. Buluşma iptal değil miydi? Konum attığına göre değildi. Mesaja bakmak için telefonu açığımda saatin 12.30 olduğunu gördüm. Ne! Saat az önce 9.00'du ne ara 12.30 oldu. Bu işte gerçekten bir terslik vardı. Gizem'e o anlık cevap vermek istemedim ve hazırlanıp attığı çay bahçesine gitmek için evden çıktım. Sokaklar aynen evde göründüğü gibi bomboş ve
kapkaranlıktı. Zar zor yolumu buldum. Gizem'in attığı çay bahçesine gittim. Bu arada da saat 13.00 olmuştu.
Bekledimm...
Bekledimm...
Gizem hâla gelmedi. Saat desen 13.15 geçiyordu. Arıyorum telefonlarımı da açmıyor. Aradan bir saat geçti. Ben artık herhalde gelmez dedim ve eve doğdu yola koyuldum. Yolda yürürken bir tane köpek "Hırr" ladı bana. Ve sonra üstüme doğru koşmaya başladı, ben de kaçmaya. Ben kaçıyorum o kovalıyor, o kovalıyor ben kaçıyorum. Böyle bi döngüdeydik. Ben aynı zamanda arkama bakarak da ilerlediğim için önümde olup biten hiç bir şeyi de görmedim. Önümde bir ağaç varmış. Ve PAT!