Sırlar ve sıralar

BÖLÜM 2: SIRLAR VE SIRALAR
O gün her şey sınavla başladı. Fen dersi normalde ama 8. sınıflara deneme sınavı varmış. Sınava girenler: Esma, Sude, Azra, Raziye, Zehra... Bizim sınıftan sadece bu kadar kişi. Erkeklerden hiç girmeyenler vardı. Ben, Elif, Işıl... Ve tabii ki Arda.
Sınıfa girdim, gözlerim onu aradı. Yoktu. İçimden bir şey koptu. "Bugün de gelmeyecek herhalde," dedim içimden. Dert yandım kendi kendime. Elif bana baktı, anladı ama bir şey demedi.
Sonra hoca geldi: "Gelmeyenler 8/B ve 8/A sınıfına geçsin!" Biz de 8/A'ya gittik. Kapıdan girdim, bir baktım... Arda orada! Kalbim yerinden çıkacak gibi oldu. O kadar sevindim ki anlatamam. Bir de ne göreyim? Pişti olmuşuz! Ben açık mavi kot pantolon, o da açık mavi kot. Üstümüzde forma ama bende lacivert hırka var. Gözlerimiz buluştu, ikimiz de gülümsedik. Ama belli etmedik. Çünkü kimse bilmemeliydi. Azra denemede, sınıfta değil. Ama yine de içimde bir korku var. Ya bir gün öğrenirse? Ya kızlar duyarsa? Neyse, şimdilik sadece o anın tadını çıkarıyorum.
Sınıfta kalanlar belliydi: Ben, Ömer, Muhammet, Arda, Yusuf, Elif, Işıl. Azra yok, çünkü denemede. Ama aklımın bir köşesinde o var. Her zaman var.
Sonra biz bekliyoruz. 8/E'den Berkay geldi. O çocuktan gıcık kapıyorum zaten. 8/A'dan girmeyenler vardı, 8/B'den kimse yoktu. 8/C bizim sınıf. 8/E, 8/A... Derken hoca yerlerimizi değiştirdi. Ben cam kenarı 1. sıra. Berkay orta sıra 1. Arda duvar kenarı 1. sıra. Yani hepimiz ön sıradayız ama farklı köşelerdeyiz. İçim rahatladı biraz. Ama sadece biraz.
Derste dalmışım. Overthink yapıyorum. "Acaba bugün konuşacak mıyız? Acaba o kot pantolonu benim için mi giydi? Yok canım, saçmalama Ayşe. Hem Azra var. Hem kimse bilmemeli." Derken... Arda bana baktı. Ve güldü. Bana bakıyormuş! Ben de ona baktım, gülümsedim. Berkay da bize bakıp "Noluyor lan bunlara?" der gibi bir bakış attı. Görmen lazımdı! Kdkdkdkdk! Ama içimden "Aman birisi görmesin," diye geçirdim.
Türkçe hocası bir şeyler yazdırdı. Sonra teneffüs zili çaldı. Ben sıramda oturuyorum, Elif'le konuşuyorum. Birden müdür geldi sınıfa. Baktı, beni gösterdi: "Kızım gel bakayım." Sonra Arda'ya da: "Gel oğlum." İkimiz gittik. "Siz niye kot giydiniz? Bir daha olmasın. Pazartesi kesinlikle siyah giyeceksiniz." Tamam dedik. Ben utanıyorum, Arda da yanımda. İkimiz aynı anda azar işittik. Kdkdkdk! Ama içimden "Keşke hep böyle yan yana olsak," diye geçirdim. Sonra hemen sildim o düşünceyi. Kimse bilmemeli.
Sınıfa geri girdik. Hoca öyle bir dedi ki... Ben beni dövecek sandım. Çok korkunçtu. Neyse, sonra nöbetçi hoca geldi: "Gençler bahçeye inin!" İndik. Ben, Elif, Işıl üçümüz takılıyoruz. Bahçede kedi var, sevdik. Zil çaldı, sınıfa çıktık. Yine Türkçe. Offf, sıkıcıydı valla. Derste bir şey olmadı. Zil çaldı, teneffüs. Onda da bir şey olmadı.
Sonra zil çaldı, Fen dersi. Arda orta sıraya geçti. Ben cam kenardayım. Daha yakınız! Hoca "Test kitabını açın, çözün," dedi. Açtım, çözüyorum. Ama bir yandan Arda'ya bakıyorum, bir yandan çözüyorum. Napayım, çocuğa aşık olmuşum ben! Zil çaldı, teneffüs.
Teneffüste kızların yanına gittik. "Nasıl geçti deneme?" diye sordular. Zor geçmiş. Şimdiki derste sayısala geçeceklermiş. Azra da oradaydı denemeden sonra. Bir ara: "Arda bugün bana bakıyor gibi," dedi. Kalbim durdu. "Yok canım," dedim. "Belki başkasına bakıyordur." Azra güldü: "Yok ya, bana bakıyor işte. Eski sevgilisi sonuçta, belki geri dönmek istiyordur." İçim parçalandı. Ama belli etmedim. Kimse bilmemeli.
Zil çaldı, sınıfa girdik. Matematik. Ama hoca genelde serbest bırakıyor. Bizi de serbest bıraktı. Ben, 🙄 Sonra I Elif, Işıl... Önce isim şehir oynadık. En az puanı ben aldım.şıl: "Hadi kim kiminle nerede ne zaman ne yapıyor oynayalım!" dedi. Tamam dedik. Sana bir tanesini söyleyeyim: Benimle Arda ile olmuştu. "Arda ile dışarda gece 2'de twerk atıyormuşuz!" Kdkdkdkdk! Gülmekten öldüm yemin ederim! Ama bir yandan da "Birisi duymasın," diye içim gitti.
Arda da bize bakıyor. Elif, Arda'ya sesleniyor. Ben Elif'e "Elif deme!" diyorum. Elif "Napıyon?" dedi Arda'ya. O sıra gülmekten altıma işedim ama çok az, belirgin değil. Sonra bir tane de Yusuf'la Muhammet ile evde gece 4'te "Başşşımmlaaa" beraber yapıyorlar dedi. Gülmekten öldük gene!
Zil çaldı, öğle arası. Kendi sınıfımıza geçtik. Mal mal hareketler yapıp gülüyoruz. Çok eğlenceliydi bugün, aşırııı derecede! Sonra zil çaldı. Teknoloji Tasarım. Bizim erkeklerin hepsi Cuma'ya gitmiş. İçinde Arda da var. İmanlı çocuk! Neyse, ders sarmadı, uyudum. Hoca da sıkıldınız mı dedi, açın kitabınızı okuyun dedi. Hoca da mal mal trip atıyor. Cuma son dersler zaten. Bir de "Senin sesine katlanıyorum" dedi. Ona dua et!
Bizim erkekler zilin çalmasına 10 dakika kala geldiler. Kapıda güvenlik onları bekletmiş. Zil çaldı, teneffüs. Ben Elif'le takıldım. Bir şeyler anlatıyoruz. Zil çaldı, ders başladı. Herkes sınıfa girdi. 10 dakika falan geçti aradan. Birden kapı açıldı! 5-6 tane öğretmen! "Çocuklar çantanızdan uzak durup ellerinizi havaya kaldırın!" Abi ben orada hocaları görmesem okula baskın oluyor sandım! Çok korktum!
Hocalar teker teker bakıyor. Kızlara kadın hocalar, erkeklere erkek hocalar. Esma'dan parfüm, Azra'dan deodorant, Raziye'den bileklik, Sude'den akıllı saat ve ruj, Muhammet'ten telefon çıktı. Benden de ayna ve toka var. Tamam mı, okul eşyasından başka olmayan hoca "Hocam aynayı alıyor muyuz?" dedi. Ya sabırrr! Ben aynayla insanları bombalayacam herhalde! Tokaya bile dediler, "Tokayı alacaz mı?" diye.
Arda'yı arıyorlar. Arda'dan bir şey çıkmadı. Öyle çocuğun üstüne kadar baktılar. Bazılarınkinde ayakkabısını çıkarttılar. Tövbe tövbe! Neyse, elektronik eşya getirenleri alıyorlar, hocalarla birlikte gidiyon. Ama parfüm, takı, deodorant gibi şeylerde gitmiyon. Muhammet ve Sude gittiler. Neredeyse orada 40 dakika falan durdular. Hocalar gitti.
Sonra arama şu sebepten dolayı olmuş: Erkekler tuvaleti sigara kokuyormuş! Ondan sonra zilin çalmasına 10 dakika falan var. Ben Arda'ya baktım, güldüm. O da baktı, güldü. Zil çaldı. Ben anlatıyorum: "Okula baskın olacak sandım!" Onlar da: "Baskın olsa silah sesi gelirdi!" dedi. Kdkdkdk!
Sonra bizim kızlar, Ömer'de telefon var ama detaylı bakmadılar ona dediler. Biz de baktık çantasına. Telefon var mı diye. Çocukta iPhone 15 Pro çıktı! Sonra Zehra hemen hocaya ispiyonladı: "Hocam Ömer'de telefon var!" Aldı telefonunu, gitti. iPhone 15! Sonra Ömer de hocayla gitti.
Sonra ders Türkçe oldu. Arkamda Işıl, önümde Raziye var. Işıl beni güldürüyor. Arda da bana bakıyor! Ağğağağa! Ama içimden "Aman görmesinler," diyorum. Sonra ben uyku moduna geçtim. Yanımda Arda var. Dürttü beni: "Kalk, uyuma!" dedi. Ben de: "Sanane!" dedim. Kdkdkdk!
Sonra uyudum, geri kalktım, uyumadım. Işıl'la gülüşüyoruz. Daha doğrusu bütün kızlar gülüyor. Arda da "Bunların hepsi mal," diyor. Daha çok gülüyorum ben de. Sonra hoca: "Ayşe, şu soruyu sen oku!" dedi. Ben gülüyorum. Gülme krizim tuttu, bayılacak derecede gülüyorum. Okuyamıyorum. "Hocam," diyorum. Hoca da: "Ayşe her zaman ya uyuyor ya surat asıyor ya gülüyor ya ağlıyor!" diyor. Kckdkfkfk!
Okumaya çalışıyorum, okuyamıyorum. Hoca Işıl'a dedi: "Ayşe okuyamıyor, sen oku." Işıl okumaya başladı, yarısında o da gülmeye başladı. Hoca da: "Bu bulaşıcı herhalde," dedi. Azra okudu.
Sonradan Sude, Muhammet, Ömer geldi. Bozuldu işte. Sude ağladı: "Hocam 8. sınıfta atacaklar, okuldan 1 senem var!" falan dedi. Muhammet de sinirliydi, Ömer de. Sonra ağladı falan Sude.
Zil çaldı. Sıra olduk. İstiklal Marşı okundu. Arkamda Arda vardı. Öyle yani. Sonra da gün bitti.
Eve giderken Elif yanıma geldi: "Ayşe, sen Arda'ya bir şey mi hissediyorsun?" Şok oldum. "Ne? Yok! Nereden çıktı?" Elif güldü: "Bilmem, bugün ona bakışını gördüm. Bir de o sana bakıyordu." Kalbim çok hızlı atıyordu. "Yok ya," dedim. "Sadece... sadece garip bir çocuk işte. Hem Azra var, unutma." Elif ısrar etmedi ama gözlerinden inanmadığını anladım.
Eve gittim. Yatağıma uzandım. Telefonuma baktım. Arda'dan mesaj mı? Yok. Ama olsun. Bugün bana baktı. Bugün bana güldü. Bugün beni dürttü. Bugün... bugün bir şey oldu. Ama kimse bilmemeli. Çünkü Azra var. Ve kızlar var. Ve ben... ben yalnız kalmaktan korkuyorum.
Ama bir yandan da içimde bir umut var. Belki bir gün her şey yoluna girer. Belki bir gün Azra anlar. Belki bir gün kızlar küsmez. Belki bir gün... Arda bana "Seni seviyorum" der. Ve ben de "Ben de" derim. Ama o güne kadar... kimse bilmemeli.
---
Devam edecek...