9. bölüm · Sır

SIRLAR VE GÜNAHLAR

Eylül Avşar

Allah 'ım yardım et noğluyor yani bunu bana söylemek zorundamıydı hayır hayır ben bunu nasıl içimde tutucam bi de hani madem kuzenler yarabbim nie bu nefret.

merakımdan ölmemek iççin sorma kararı aldım.

*Kuzenseniz neden ondan nefret ediyorsu sonuçta ailenden biri* dedim İris iç çekti uzunca düşündü ve üstü kapalı da olsa anlatma kararı aldı.

*benim babam Alpagunun babasını para için öldürmeye çalıştı yani işte alpagu küçük oldugu için Dayım ölürse herşey babama kalırdı aslında öyle bişey olsa miras annemin ailesinden geldigi için anneme kalması gerekirdi ama çok hastaydı o zamanlar annem yönetemezdi bunca şirketi zaten anladıgın kadarıyla sadece şirketten para kazanmıyorlar

İşte alpagu'nun babası bunu ögrenmiş babama idam cezası verdi sanki hala 17. yüzyıllardayız gibi.

Alpagu büyüdügün hırsını alamadı bizim suçumuz yoktu zaten babasıda ölmemişti yinede benim güzel masum kızımı öldürdü burşak minicikti benim bebegim*

şoktaydım konuşamıyordum İrisin çekti acılar aklıma sıgmıyordu tamam bende el bebek gül bebek büyümedim ama bu banbaşka bişeydi kendi bebegini kaybetmişti.

*bebegin kimdendi İris*

*yeter bu kadar daha fazla konuşmak istemiyorum söylediklerimi kimseye anlatmicaksın anladın mı*

başımı evet anlamında salladım. İris yanımdan kalkıp gitti dereye baktım minik minik rengarek balıklar vardı bazen sadece perilerin sihirlerin oldugu bir dünyada yaşamak istiyordum ever çok çocukça geliyor demi kulaga ama huzur verici.

ayakkabılarımı çıkardım ve suya girdim buz gibiydi balıklar ben girince uzaklaştı . birkaç dakka sonra balıklar yanıma yaklaştıkıyıya kuş gelmişti bi anda bir balıgı alıp kuşa fırlattım kuş balıgı alıp kaçtı diger balıklar hemen uzaklaştı balık bile olsa kimseyle bag kurmak itemiyordum.

zaten kafam çok karışıktı bir günde bu kadar sır bana fazlaydı. bir adam yanıma gelip Alpagu bey seni çagrıyor çabuk yanına git bekletme dedi.

sudan çıktım ıslaktım ama sorun degildi adamı takip ettim mübarek saray gibi bir yerdeydik 10 dk da anca adamın odasına geldik adam kapıyı açtı ama girmedi ben girince kapıyı kapattı.

Alpagu uyuzu yine o igrenç sırıtışıyla bana baktı artık ondan nefret ediyordum başkalarının dertlerini takmak istemiyordum kafama ama masum bir çocugun ölümünü görmezden gelemezdim.

*Otur Burşak önemli birşey konuşucaz*

oturdum ve onu dinlemeye başladim.

*Ajanım olucaksın ekibiniz yaptıgı tüm konuşmaları sırları önemli buldukları kişileri herşeyi ögrenip bana anlatıcaksın bende seni özgür bıraıcam yoksa uzun bir sure burdasın Burşak.

bu adam sanırım delirmişti aslında fikir cazipti bunu benden Alpagu degilde bir başkası istesi hemen yapardım ama onun masum bir çocuk hayatına kıydıgı aklıma gelince tekrar sinirlendim.

*Hayır kabul etmiyorum ben kurtulmanın bir yolunu bulurum*

*Kahkaha attı asla bulamassın benim iznim olmadan burdan kiimse çıkamaz tıpkı yıllar önce Anneannenin çıkamadıgı gibi oda zamanında dedeme artislenmiş ben burdan kurtulurum diye ama bak şuan mezarı bile yok . demesiyle donup kaldım

İyide benim annenemin burayla yani Ardel'lerle ne işi vardı.