Bölüm 1

Bu kitaptaki hikaye ve karakterlerin gerçek kişi ve olaylarla ilgisi yoktur. Tamamen hayal ürünüdür.

𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟

Çantamı omzuna atıp kışlanın geniş avlusuna adımımı attığımda, etrafımdaki yoğun disiplin hemen kendini hissettirmişti. Her yerde düzen, her yerde kurallar... Fakat bunlar , benim yabancı olduğum bir durum değildi. Yıllarımı askeriyede geçirmiştim, sert ve mizaçlı bir kadın olarak bu ortamın baskısını ezelden berri üzerimde hissetmiştim. Ancak bugün farklıydı. Bugün başladığım bu eğitim, kariyerimde yeni bir dönemin kapısını aralayacaktı.

Omuzlarımı dikleştirerek yürüdüm. Avlunun bir ucunda duran bir grup asker dikkatimi çekti. Hepsi üniformalarının içinde birer heykel kadar kusursuz dururyor, eğitime gelicek diğer subaylar için hazırda bekliyorlardı. Birkaç adım daha attım , grup liderlerinden biri bana dönerek,

"Üsteğmen Asya Yılmaz mısınız?" Diye sordu

Askeri, sert bir baş hareketiyle onayladım.
"Evet, benim." Dedim.

Asker, hızlıca bir dosyayı kontrol edip selam verdikten sonra , " o halde sizinle yüzbaşı Kuzey Alkan'ın emirleri doğrultusunda konuşacağım . Eğitim kuralları serttir ve burda hata yapma lüksünüz yoktur. Şimdi grubunuza katılın " dedi.

"Bunu bilerek geldim", diye karşılık verdim. Sesim kararlıydı , tavrım netti.

Eğitim alanına geldiğimde, tüm subaylar yerlerini almıştı. Kadın ve erkek askerler, birbirine benzeyen disiplinli duruşlarıyla sıraya dizilmişlerdi. Gözlerim, grubun en önündeki adamda takılı kaldı. Yüzbaşı Kuzey Alkan ... Onun hakkında daha önce çok şey duymuştum. Keskin zekası, disiplini ve sert tavrıyla tanınan bu adam, yalnızca bir lider değil, aynı zamanda bir efsaneydi.

Kuzey alkan, grubun önünde ellerini arkasında kavuşturmuş, kehribar rengi gözlerini tek tek herkesin üzerinde dolaştırıyordu. Bakışları bana ulaştığında kısa bir an durakladı. Gözleri bir anlığına, beni değerlendirir gibi kısıldı. Ardından yüzündeki sert ifade daha da belirginleşti.

“Burada bulunmanız bir şans değil,” diye konuşmaya başladı Kuzey alkan. Sesi, ortamda yankılanan bir komutanın otoritesini taşıyordu. “Bu eğitim programı yalnızca yeteneklerinizi değil, sınırlarınızı da test edecek. Emirleri sorgulayan ya da disipline aykırı hareket eden kimse burada barınamaz. Hepiniz bunu anlamış olmalısınız.” dedi.

Kuzey Alkan'ın sözlerini sessizce dinledim. Sertliğin ardındaki anlamı çözmeye çalışıyordum. Bu adam, yalnızca liderlik yapmıyor, aynı zamanda tüm otoritesini hissettiriyordu. Gözlerimi Kuzey Alkan'dan ayırmadan başımı dik tuttum. Bu, bir meydan okuma değildi; daha çok bu da benim, burada olduğumu ve varlığımı kabul ettirdiğimi hissettirme çabasıydı.

𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟

İlk eğitim için toplandık büyük bir salonda, her subay kendine ayrılmış yerlerde dikkatle bekliyordu. Bense diğer subayların arasında oturmuş, gözlerimi etrafta dolaştırıyordum. O sırada kapı açıldı ve salona Yüzbaşı Kuzey Alkan girdi.

Gözlerim itemsizce bu sert ifadeli adama takıldı. Kuzey Alkan, uzun boyu, geniş omuzları ve keskin hatlarıyla sadece fiziksel olarak değil, varlığıyla da ortamı dolduran biriydi. Üniforması kusursuz bir şekilde üzerindeydi ve kehribar gözleri, salondaki herkesi tek tek süzüyordu.

Kuzey Alkan'ın sert konuşmasına aldırmadan, gözlerimi onun üzerinde tutuyordum. Bir şeyler, bu adamın yalnızca bir asker olmadığını, daha derin ve karmaşık bir geçmişi olduğunu söylüyordu.

𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟

ilk dayanıklılık eğitimine geçmek üzere hazırlık alanına götürüldük. Kuzey Alkan'ın , timi izlerken dikkatini özellikle bana yöneltmişti. Benim hareketlerimi, duruşumu ve her komutuna nasıl karşılık verdiğimi inceliyordu.

Eğitimin ilk aşamasında, askerlerin bir engel parkurunu tamamlamaları gerekiyordu. Ben diğerlerine göre daha hızlı hareket ediyordum. Engel üzerinden atladığımda, çamurlu bir hendeğe düşmeden hemen toparlanıp yoluma devam ettim.

Kuzey alkan , parkurun sonunda beni beklerken alaycı bir sesle, “Üsteğmen Yılmaz, hız etkileyici ama bunu takım halinde yapmayı öğrenmelisiniz,” dedi.

Yüzümdeki çamuru silerken Kuzey Alkan'a baktım.
“Emirleriniz doğrultusunda hareket ediyorum, komutanım. Ancak bir ekip üyesi olarak da yeteneklerimi göstermem gerektiğini düşünüyorum.”dedim.

Kuzey Alkan , hafifçe başını salladı, ama yüzündeki ciddiyet değişmedi. “Yeteneklerinizi göstermek değil, ekibinizin başarısını sağlamak önemlidir. Bu, bireysel bir yarış değil.” dedi.

Bu sözler, benim içimde küçük bir kıvılcım yaktı. Kuzey Alkan'ın beni neden bu kadar yakından izlediğini anlamış gibiydim. Beni sınamak, benim limitlerimi görmek istiyordu. Ama ben, kendimi göstermek için bir fırsatı beklemeyecektim

𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟

Eğitimin ilerleyen saatlerinde ilk simülasyon tatbikatı başladı. Tim, bir ormanlık alanda düşman hattına sızarak rehineleri kurtarmakla görevlendirilmişti. Ben grubun strateji planında aktif bir rol aldım. Haritayı inceleyerek en güvenli rotayı işaret ettim.

“Bu rota güvenli ama yavaş,” dedi bir subay.
kararlı bir şekilde yanıt verdim. “Hızlı olmak önemli, ama önceliğimiz rehineleri sağ salim çıkarmak.”dedim.

Kuzey alkan, bu tartışmayı izliyordu. Nihayetinde benim planıma onay verdi, ama bir uyarıyla:
“Planınız iyi, ancak sahada uygulayabilmek için kararlılık gerekir. Hadi bakalım, gösterin ne yapabileceğinizi.” dedi Kuzey Alkan.

Tatbikat sırasında, benim liderliğim dikkat çekiciydi. Her hareketimi dikkatle planlıyor, ekibimin güvenliğini ön planda tutuyordum. Kuzey alkan, benim performansımı izlerken derin bir düşünceye daldı.

(Yüzbaşı Kuzey Alkan'dan)

Bu kadın yalnızca fiziksel olarak güçlü değil, aynı zamanda keskin bir zekaya sahipti.

(Üsteğmen Asya yılmaz 'dan)

Tatbikat başarıyla tamamladığımızda Kuzey Alkan, ekibi topladı.
“Bugün iyi bir iş çıkardınız,” dedi, sesi hala ciddi ama biraz daha yumuşaktı. “Ama bu sadece başlangıç. Önümüzde daha zor günler var.”dedi.

Kuzey Alkan'ın sözlerini dinlerken kendimi bu mücadeleye daha da hazır hissettim. Bu adamın liderliğinde ne kadar ileri gidebileceğimi görmek istiyordum. Ama aynı zamanda, Kuzey Alkan'ın bana karşı olan bu özel ilgisinin ardında ne olduğunu da çözmek niyetindeydim.

𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟

O gece, kışlanın yatakhanesinde, günün yorgunluğuna rağmen tatmin olmuş bir şekilde yatağıma uzandım. Kuzey Alkan'ın sesi ve tavırları aklımda yankılanıyordu. Bu adamı anlamak zordu, ama onun disiplinine ve liderlik tarzına duyduğum hayranlık da inkar edilemezdi.

(Yüzbaşı Kuzey Alkan'dan)

Ofisimde raporları incelerken Asya Yılmaz'ın performansını değerlendirdim.Onun kararlılığı ve liderlik becerileri etkileyiciydi. Ancak bu kadının dikkatimi çeken başka bir yanı vardı; tam olarak ne olduğunu anlayamasam da Asya Yılmaz’ın sıradan biri olmadığını hissediyordum.

(Yazarın anlatımıyla)

Bu, yalnızca bir eğitim değil, aynı zamanda onların sınırlarını aşacakları, birbirlerini tanıyacakları ve belki de birbirlerine en büyük meydan okumayı yapacakları bir yolculuğun başlangıcıydı...