Yanlış ilmek

Açelya, yağmurlu bir Paris gününde odasında kahvaltı yapıyordu, bugün neler yapacağını düşünüyordu. Ani bir telefon sesiyle irkildi, telefonuna baktı, annesiydi. Hafif bir sırtışla telefonu açtı:
-alo,annem. Nasılsın?
+iyiyizm kuzum, sen nasılsın?
- iyiyim ben annem dert etme beni ,bişeymi diyecektin?
+ evet kızım, bu hafta kuzenin varya Begüm, evleniyor düğünü var, mutlaka gelmen lazım.
-Annecim gelemem ben çok yoğunum şu sıralar. Daha sonra gelirim kutlarım ben onu.
±kızım saçmalama! Geliyorsun dedim bitti. Yarın burda olmazsan çok fena yaparım.
- tamam anne tamam. Ayarlamaya çalışırım. Şimdi çıkmam lazım,kapatıyorum. Görüşürüz.
-telefonu kapatır.-
-ya gelemiyorum be kadın! Anla işte!
Açelya söylene söylene kabanını giyerek evden evden çıkar,yürürken birine çarpar.
Kafasını çevirdiği anda üstüne sonrada karşısındakine bakar.
-Allahım ne yaptım ben! Pardon monaieur, c’est ma faute
Boran: Türkçe biliyorum hanım efendi,sıkıntı yok - Açelyanın telefonunu yerden kaldırıp açelyaya verir-
- çok teşekkürler çok cömertsiniz,teşekkürler tekrardan görüşürüz
-Açelya hızlı adımlarla uzaklaşır, fakat boran uzunca arkasından bakar-
Açelya fakülteye varır,ama aklı hala sabahki çocuktadır. Onu düşünür,derslere odaklanır ve günü bitirir.
Fakülteden çıktıktan sonra bir cafeye gider, hot latte yudumlarken instagramda gezinir ve dalmışken boranın hesabı önüne Çıkar
-hadi be! Bu sabahki çocuk değilmi?
Açelya hesabı gezerken bir fotoğraf görür, fotoğrafta kendisinde Açelyanın babası vardır. Açelya üste yazan yazıya bakar
“Müstakbel kayınbabamla”
Açelya yazıyı sindirmeye çalışır, fakat yapamaz. Açelya evin tek kızı olduğuna göre,kesinlikle bir işler çevriliyordu.
Açelya sabahı hatırladı,kuzenini düşündü. O kız daha 19 yaşındaydı ve asla evlenmek gibi bir niyeti yoktu. Açelya hemen kahvenin parasını ödedi, telefon rehberde Begümü ararken hızlı adımlarla arabasına doğru gidiyordu
-nerdesin be begüm ya!
Açelya arabasına bindi, begümü rehberde son anda buldu ve aradı
Begüm: alo, efendim abla
-napıyorsun ablacım, iyimisin?
Begüm: öyle abla staj falan işte sen nasılsın,
-iyi ablacım, direkt konuya giriyorum sen evleniyormusun?
Begüm: ay abla! Allah korusun. Tövbe de!
-Açelya iç geçirir-
-şimdi taşlar yerine oturdu, tamam ablacım ben gelince herşeyi anlatacağım sana, şimdi kapatıyorum tamammı? Hadi görüşürüz.
-Allah sizin belanızı versin, anne, anne!
Açelya havaalanına varır, biletini alır ve beklemeye başlar. Kendi uçağının adını seslenildiğinde ani bir şekilde ayağa kalkar, ve ani bir baş dönmesi ile yere yığılır…
-Devam Edecek-