8.bölüm

kapıyı açtığında çıkan kişi iri yapılı bi erkekti üstüme doğru yürüdü ve şöyle dedi*sen kardeşimin nişanlısına göz koymuşsjn?*dedi şaşırmıştım kardrşi kimdi ki tanımıyordum bile *kardeşin kim?*dedim şaşkınca baktı *buseyi bilmeyem ilk insansın*dedi çok şaşırmıştım o ikisi nişanlılarmıydı ben düşünürken iri yapılı adam sinirlice bana bakıyordu*k.. Kardeşinle mert n.. Nişanlımı?*dedim şaşkın ve kekeleyerek*bilmememezlikten geldiğin belli*dedi vr üzerime yürüdü çenemden tutup yukarı kaldırdı *bakalım seninde namusuna göz koyunca noluyomus*dedi şaşkınca baktım arkadan kapıyı kilitlemeye gitti bendr çiçek vazosunu aldım adamın kafasına vurucakken arkasını dönüp kolumdan tuttu *bize işlemez*diyip sırıttı elimi aşağı indirip elimdeki vazoyu yere attı ve eli omuzlarıma gitti çırpındım *bırak beni imdaat!*çığlık atıyordum mert nerdeydi beni bırakıp gitti....

Adam kıyafetmi çıkarmaya çalıştı ama ben çırpınarak engellemeye çalışıyordum resmen t*cize uğruyordum çığlık attım evin içinde kimse duymadı...*boşuna bağırma seni kşmse kurtaramaz mert yok adamlar gitti, mert seni bıraktı bilerek*diyip güldü ağlamaya başladım kıyafetlerimi çıkarmaya başladı ağlarken çırpınıyordum *yapma..*dedim çaresizce. Dinlemedi beni üstümü yırttı s*dyenliydim *ben bilmiyordum yemin ederim*dedim ağlayarak ellerimle üstümü kapattım tek seçeneğim arkamdaki pencereydi geri geri gittim üzerime yürüyordu*uzak dur benden*dedim çaresizce *vücudun güzelmiş*diyip sırıttı hızlıca yanıma gelip belimden tutup kendine çekti ellerimi göğüslerine koyup ittirdim cidden çok güçlüydü artık içimdeki şeytanı cıkartacaktım kafa attım birden, bıraktı belimi eliyle yüzünü kapattı burnu kanıyordu yatak çarşafını alıp üstümü kapatıcak şekilde belime örttüm pencereye yöneldim o yüzüne bakarken bencereden atlicaktim pencereye, cıktım arkadan bi el saçımdan tutup çekti iki elimle pencereye tuttundum ama o cekiyordu üstümdeki çarşafta düşmüştü çığlık atmaya başladım *yardım edinn!!*diye bağırdım ikinci elinlede ağzımı kapattı kafam içeride bedenim penceredeydi ellerimi bıraktım mecburen elim kızarmıştı tutunmaktan bıraktıgım anda yere düştüm yani odaya *benden kurtulamazsın*dedi ve boğazımdan tuttu havaya kaldırdı tabi kaldırır olm 190 adam amk.

Kıpkırmızı olmuştum bi süreden sonra ayaklarımla çırpındım adamın özel yerine tekme attım bıraktı öksürmeye başladım öksürürken yerden çarşafı alıp üstüme bağladım o da kıvranıyordu yerde pencereye çıkıp yere baktım çok yükseydi atlayacağım yerde araba vardı atlasam geberirdim o yüzden kapıya baktım ama anahtar adamın cebindeydi almaya çalışsam beni yere çekip boğardı bu yüzden pencereye cıktım ve baktım aşağıya doğru en fazla ne olabilirdi ama zamanım kısıtlıydı.. Tam atlamaya cesaret etmişken arkadan belime hançer gibi birşey saplandı o anki acıyla inleme sesim heryere yayıldı saplanan şeyi iliklerime kadar hissetmiştim acısını arkamı dönüm baktım kafamı çevirebildim sadece göz yaşlarım arkama bakarken aşağıya dopru damladı *bunu yapmak zorunda bıraktın *diyip güldü ellerim pencerenin kenarlarından kaydı ve aşağı doğru arabının üzerine düştüm arabanın camı paramparça olmuştu sonra gözüm kapandı.... Ama kulağımda sesler vardı birisi *uyan uyan daina *diye bağırıyor birisi *burda kal*diyordu birisi ise sırtımdaki o hançeri çekmişti o hançer aslında makastı... Bi süre sonra polis sesleri ambulans sesleri ve ağlama sesleri... Sonra derin bir karanlık....

___________________

Uyanmıştım başımda mert vardı birde iş yerindeki kız arkadaşım mertin eli sargıdaydı canım yanıyordu benim gözümden yaş damladı yastığa doğru aktı ve hafifçe sırıttım *ben çok yoruldum ülkeme döneceğim*dedim saçımı okşadı mert elimi uzatıp çektim elini kafamdan *bana dokunma git nişanlının yanına*mert şaşırdı ve busenin bir pyunu olduğunu anlamıştı*ne nişanlısı kızım o busenin bir oyunu ailesini kandırıyor *dedi ona baktım ama pek güven vermiyordu bunca şeyden sonra...

*olsun genede uzak dur benden biz ayrı dünyaların insanıyız mert!*dedim ve kafamı başka yöne çevirdim çünkü ne geldiyse hep mert yüzden olmuştu ve buse yüzüne, geldiğim günden beri huzur yoktu burda bıkmıştım artık gidecektim ailemin yanına.. 😔

__________________

1 hafta sonra taburcu olmuştum yürüyebiliyordum en azından eşyalarımı alıp bi taksi tuttum evime gidip valizimi toparlicaktım bilet alıcaktım çünkü artık gitmem gerekti burası beni bunaltıyordu bu yüzden en iyisi gitmek idi. Bi taksiye binip evime gittim eve adımımı atar atmaz mertin parfumu kokuyordu resmen hemen bir oda parfumu alıp etrafa sıktım onun kokusunu bile istemiyordum. Ağır şeyler taşımamam gerekti amurgama zarar gelebilir hassastım ama valizlerimi zorda olsa odama cıkardım kendimi yavaşça yatağa attım uzandım ve derin bi düşündüm ama aklımda hep mert vardı mert mert yeter be. Hemen telefonu alıp uçak biletine baktım bir tane aldım zor alabildim ayol.

2 gün sonra gidicektim. Şimdiden hastane valizimi boşaltıp yeni valiz yapmaya başladım nerdeyse bütün kıyafetlerimi koydum zor sığdı ama çaktırmayın. Artık uyku vaktim gelmişti uyudum.

sabab olduğunda kalktım zorla hiç enerjim yoktu sıfırdı sıfır eringeç biriydim fakat hamarattım hemen gidip mutfağa bi kaç birşey hazırlayıp kendi kendime yedim kimsem yoktu ne bekliyonuz aaaaa

Cidden çok yorgun hissediyordum ama enerjim yerine gelmesi için dışarı çıkmam gerekti hemen sofrayı toparlıyıp odama çıktım ve giyicek bişeyler seçtim

Böyle birşey giydim sırtımdaki kocaman yara izini kapatması bile yeterdi bana

Artık hazırdım arabayla gidecektim nereye gideceğimi merak ediyorsanız kafeye gidip kendi başıma kahve içmeyi düşünüyordum son kahvemdi sonuçta...

Bu kadardddıııı bi isteğiniz varsa yazın🎀