Simon

Simon Katolik bir ailede büyüyen sıradan bir İngiliz çocuğuydu, pazar okulları vardı babası onun asker olmasını istiyordu. Ailesini ve ülkesini onurlandıracak genç bir oğlan yetiştirmekti planları. Bu planların içinde Simon'ın kendi düşüncelerine yer yoktu tabii: Her gece tanrı ile konuşulacak her perşembe ve pazar yerel kiliseye gidilecek ve ekstra olarak pazarlari ayinden sonra olan kateşizm dersleri. Simon aşırı dindar yetiştirilmişti hiç sorgulamadı.

Liseye geçtiğinde bir grup arkadaşı vardi 4 kişiden oluşan bir grup. Gruptaki iki kişiyi yarım yamalak hatırlarken gruptaki o bir kişiyi Simon çok iyi hatırlıyordu... Andrew. Simon ilk başlarda sadece Andrew'la olan yakın temasını seviyordu... Hep yanına oturur, yürüyecekse hep onun yanına gider, selamlaşmak için sarılır... Evine kadar ona eşlik ederdi. Bunlar arkadaşca isteklerdi, düşünmedi pek üzerine... Ta ki Andrew bir kız arkadaş edinene kadar... Evelyn. O kızı o kadar çok kıskanıyorduki! Arkadaşını elinden almıştı nerdeyse... Artık Andrew onunla oturmuyordu derslerde, hatta kafeteryada... Eve de artık beraber yürümüyorlardı.

Birgün Andrew, Simon'ı kafeteryada yanında oturması için çağırdı, Evelyn ile yer değiştirmişlerdi? Simon'ın bacağı sekiyor elleri terliyordu... Eskiden normali olan şey şimdi ise heyecan veriyordu. Sonra Andrew Evelyn'e baktı ve sonra Simon'ın kulağına bişiler fısıldadı heyecanla: "Clara senden hoşlanıyormuş..." Andrew bişiler daha mırıldandı ama Simon geri kalanını duymadı. Nasıl yani? Clara... Evelyn'in arkadaşı... Önce kabul etmedi Simon ama fark ettiki Evelyn, Simon'a soğuk yapıyordu... Simon umursamadı ona ne ki? Ama Evelyn, Andrew'i Simondan daha da uzaklastiriyordu... Andrew öylesine bir günde bir gün dörtlü date yapmaktan bahsetti... Sırf Andrew ile tekrardan arası güçlensin diye Clara'ya bir şans vermek istedi. Ne olacaksa olsun artık diye geçirdi içinden kendi kendine. O gün geldi. Bir kafede oturuyorlardı Andrew, Simon'ın karşısında oturuyordu. Kızlar ise onların yanında. Clara ikidebir Simon'ın her lafına kıkırdayip kizariyor, Evelyn ise Andrew'in koluna vatoz balığı gibi yapışmış bırakmiyordu. Eh ama yeter artık! Etrafındaki sesler devam ederken bir anda sanki her ses boğuklaştı, gözü ise sadece tek bir şeye odaklandı: Andrew'in gözleri. Tanrı şahidiydiki onlar kadar güzel kahve görmedi gözleri. Simon dalmış gitmişken bir anda Clara elini tuttu utangaç bir şekilde. Simon irkildi, tabii Simon irkilince herkes utandığı için sandı ve güldü.

O gün çok uzun sürdü. Simon, Clara, Andrew ve sevgilisi hep bir dörtlü datedeydi. Günler hep aynıydı, Clara sıkıca Simon'ın elini tutar, kahve saçlarını savurur, Simon ise hep sarışın kirpiklerinin altından Andrew'i izlerdi. Arkadaşini özlüyordu... Evet, sadece arkadaşını özlüyordu.

Simon odasında kıskançlık krizlerine girer ne yapacağını bilemez ve Evelyn'in yerinde olmak için yalvarırdı.

Bir gün yine pazar ayininde Papazın konuşmasını dinliyordu ve Papazın eşcinsellikle ilgili birşeyler konuştuğunu duydu normalde bile öğretiyi pür dikkat dinleyen Simon daha çok kulak kesilmişti, yüzünde bir gülümseme ile dinliyor duygularını düşünüyordu... acaba bahsettiği kişilerden olabilir miydi kendisi? Taa ki şu sözleri duyana kadar gülümsemesini korudu “Evlatlarım, Tanrı’nın yarattığı düzeni unutmayın. Kendi cinsinize duyduğunuz arzu, sizi kutsal evlilik yolundan uzaklaştırabilir. Bu arzuların peşinden gitmek günahtır bedeninizin değil, Tanrının iradesinin sesini dinlemelisiniz. Günaha kapılmayın ve Rab’den uzaklaşmayın.” nasıl yani? Simon'ın duyguları onu günaha mi sürükluyordu? Boynundaki haç kolyesini yumruğunun içine aldı, elleri titriyordu... O gün akşam eve döndüğünde düşündü... Ama o zaten Andrew'i romantik olarak sevmiyordu ki? Bir arkadaş olarak seviyordu...