1 bölüm

Baştan söylüyorum bu kitabın gerçeklikle gram alakası yoktur ve tamamen benim hayallerim üzerine kurulmuş bir hayat ayrıca bir çoğu gerçek olamayacak şeyler var bunu bilerek okuyunuz
İyi okumalar:)

Çok korkuyordum kendimi bilmediğim bir odada bulmuştum en son odamda sıcacık yatağımdaydım şimdi ise bilmediğim bir odada ve gördüğüm yuvarlak küçük camdan da Sabah olduğunu ve kar yazdığını gördüm. Kaşlarımı çattım ama... Ama Türkiye' de mevsim Yaz ayıydı lan neredeyim ben! O anda kapı açıldı gördüğüm yüzle "Şahin abi!?" Dediğimde yüzüme garip garip baktı

1 hafta sonra

Buradan kurtulamıyordum bu şerefsiz tam bir pisikopat Ne demek sen artık benim kızımsın! Kanımda onun kanı dolaşması imkansız en fazla üvey olur be! Diyip rahatça Yataktan kalktım ayağımdaki kelepçeyle nasıl rahat olursa artık kapıya vurdum

"Ne zaman çıkaracaksınız beni!" Diye bağırdım o sıra kilit açıldı kapı açılınca Şahin içeri girdi ben aşırı sinirli bir şekilde suratına baktım tepsiyi masaya bırakıp

"Öyle bakma erken karışacak yüzün" dediğinde

"Sanane!" Diye bağırdım o da sinirlenmeye başlayıp

"Ben senin babamın bana bağıramazsın!" Dediğinde

"Zorla üvey babam olmaya çalışan birisin sadece!" Dediğimde gülmeye başladı

Hatta kahkaha atmaya başladı ne oluyor be

Kafasını kaldırıp "Ah küçüğüm maalesef üvey olarak değilim hatırlıyor musun uyandığında her yerinde iğne izleri vardı?" Dedi anlamayarak baktım ne alakaysa artık

"Bana ait kan yaşıyorsun hemde biyoloji olmamı sağlayan bir kan" NEEE

"Fazla hayal kuruyorsun öyle kanla biyoloji babam olamazsın" dedim fakat o cebinden bir kağıt çıkardı ve yüzünde büyük bir sevinç vardı şerefsiz
Kağıdı okuduğumda ağzımın içinden küfür ettim

"Lan buna mı inanacağım Ben ne malum başka birisine ait olmadığı!" Dediğimde gülümsemeyi kesip ofladi
Dışarı baktım kar güzel gözüküyordu

"Beni ne zaman bırakacaksın?" Dedim

"Hiçbir zaman"

"Çok konuşurum asla susmam!" Dedim ona dönerek

"Dinlerim sonra sorularına cevap veririm" dediğinde sinirle yüzüne baktım

"Çok fazla yemek yerim ve çok kıyafet giyerim bir günde giydiğimi Bir daha giymem" dediğimde yüzüme alayla baktı

"Son dediğinin gerçek olmadığını ikizimde biliyoruz" dediğinde sinirle baktım

"Çok gıcıksın!" Dediğimde gülümsemeyi seçti sonra bahçeye bakıp"istersen bahçeye çıkabiliriz" dediğinde tüm söylediklerimi unutup

"Yaaa gerçekten mi?" Dedim sevinçle oda gülümsedim. Ve başıyla onayladı sonra ayağımdaki kelepçeyi çıkarıp dolabı gösterdi "istediğini giy bebeğim" dedi
Sonra gitti "bebeğimmiş!" Dedim huysuzca
Dolabı açıp

Beyaz Kazak mavi pantolon ve kırmızı ceketimi giyip Beyaz botlarımı giydim sonra saçlarımı iki yanda örüp bağladım

Bahçeye çıkınca sevinçle karla oynamaya başladım bahçenin duvar kısmına yaslanmış beni izleyen sahini umursamayıp Kendi kendime takıldım

Bölüm sonu