Sıcak intikam•~

BÖLÜM 1
Gerçekler….
Perdenin arasından yansıyan Güneş ışınlarının yüzüme çarpması üzerine yataktan kalktım ve elimi yüzümü yıkamaya banyoya gittim. Yüzümü yıkadım
Ve her zamanki gibi işe gitmek için gardıbobun başında “Bugün ne giysem acaba?” diye düşünüyordum. Aynı zamanda mutfakta yemek yapan kocam
Sercan’nın şarkı söyleme seslerini dinliyordum.Doğruyu söylemek gerekirse
sesi rahatsız ediciydi,fakat üzülmesin diye onu uyarmadım. Lakin.. içimde bir
şüphe vardı,çünkü ilk defa bana yemek yapıyordu. Bu normal değildi,yani bana göre….
Saatime baktığımda saat 12:08 di, ve ben hala hazır değildim,dolaba bakarken askılıkta duran yaka kartım gözüme çarptı,içimden yazıları okumaya başladım
“Eftelya Demir…”
Kendimi tanıtmak gerekirse…
Ben Eftelya Demir ,32 yaşındayım asistanlığı bitireli 5 yıl oldu şuan bir doktorum aynı zamanda kocam Sercan ile 3 yıldır evliyim
Ama şimdi konumuza geri dönelim……
Sonunda ne giyeceğime karar vermiştim. Kendime bakmak için boy aynasına yöneldim, Harika görünüyordum aynaya dalmışken kocamın
“Yemek hazır!” Sesiyle irkildim,ardından mutfağa gittim..
Sercan:yemek hazır karıcım,senin için yaptım
Ona başımı sallayarak “hıhı..” diye geçiştirdim çünkü bu hareketleri bana yapmacık geliyordu aynı zamandada ilk defa böyle bir şey yapıyordu..
Eftelya:ben geçiyorum o zaman şuraya,ee sende istersen bi ellerini yıka
berbat durumdalar..
Dedim ve yüzüme sahte bir tebessüm takındım
Sercan:haklısın ben en iyisi banyoya gidiyim
banyoya gitti. Kapının kapandığından emin olduktan sonra gülümsememi söndürdüm ve masaya oturdum yemeğe tam başlıyacakken
Sercan’ın telefonundan bildirim geldi,kafama takmadım ve yemeğe başladım sonra tekrardan bildirim geldi,ardından tekrar,tekrar ve tekrardan normalde böyle şeyleri kafama takmam ve yine öyle yaptım fakat o bildirim sesi öyle bir noktaya geldiki, artık kafamda çanlar çalıyordu, bu yüzden sertçe çatalı masaya koydum ve Sercan’ın telefonunu elime aldım ardından tam telefonun bildirim sesini kapatacakken üstten gelen “Tuğçe’m❤️” adlı kişinin “hayatım saat kaçta geliceksin evime??” Yazısını gördüm ve refleksle parmağım mesajın olduğu bölgeye gitti, o ani hareketimle whatsapp açıldı. O sinirli ifadem yerini koca bir şaşkınlığa bıraktı,ellerim hafifledi.
gözlerim hızlı bir şekilde mesajları okuyordu.Kalpli mesajlar,fotoğraflar,iltifatlar ve o mesajı okudum,”onu sadece babasının parası için kullanıyorum merak etme🤣” bu mesajı Sercan yazmıştı…
kanım dondu,o mesaj herşeyi bitiren,duygularımı yok eden,sinirli ve aynı zamanda üzgünlük hissini veren,anılarımı.. anılarımızı! yok eden ve artık sadece bunu düşünmeme neden olan mesajdı…
o şokla birlikte telefon elimden düştü,ellerim havada, gözlerim duvarda kalakaldı ve işte o an anladım
sabahki hislerim beni yanıltmamıştı….
“Peki.. bana neden böyle davranıyordu?”
bu tarz minyonlarca soru kafamda dolaşırken,onun sesini duymamla irkildim
Sercan:Eftelya??….
Gelen Sercandı kafamı ona çevirdim yüzümdeki şaşkınlık gitmemişti ben ona şaşkın bir şekilde bakarken o ise bir şeyler anlamaya çalışıyordu. Böyle biri o mesajları nasıl yazmış olabilirdi aklım almıyordu..
Sercan: Eftelya iyimisin??….
İyi olduğumu düşünmüyordum,düşünemiyordum!
Peki ben ona ne cevap vericektim?……