.

Bir gün batımı kadar huzurlu günleri,
bekledim
gösterdiğin hoş ilgiyi sevgiyi sandım,
Kandım
mutlu günlerimizin sonu olmazdı dedim,
yanıldım
Aslında içten içe bilirdim
mutluluğu değerli kılanın/ bir gün bitecek olması olduğunu /ancak kabullenmek istemedim/ Kendimi böyle olması gerekiyordu düşüncesine bıraktım /yavaş yavaş kayboldum /
yoğun duygular altında Boğuldum /
naçiz bedenim derin dipsiz bir boşluğa düştü/ düşeceğimi biliyordum kabullenemedim
güvendim...
ve yenildim
Oysa boşluktan kurtulmanın da
bir /yolu var
Bir yaz yağmuru gibi kısa ve Ferah
Yalnız senden geriye kalan sadece anılarımız ve içinde bitmeyen hisler/
kendi duygularımdan vazgeçmeyi bir an dahi düşünmedim
Sana duyduğum Nefret bile senin hatırandır sevdiğim