1✨

Evimin altındaki pastane de oturup kahvemi içiyordum.

- Sena kızım bir bakabilir misin?

- Efendim Yıldız abla.

- Şu tepsiyi tutabilir misin? Ben bir lavaboya gidip gelicem kızım.

- Tabikide tutarım fıstık

Yıldız ablanın yanağını hafifçe sıkıp elinden tepsiyi aldım. Yine sakarlığım tutuverdi. Tepsiyi almamla düşürmem bir oldu." Hay senin gibi,bir işide doğru yap be Sena". Kendi kendime söylenirken pastanenin kapısının üstündeki zil çaldı. kesin ya müşteri gelmişti ya da Adnan amca.Adnan amca bu aralar Yıldız ablanın peşinden koşuyordu.hoş,bu çıkmazda peşinden koşmadığı bir o kalmıştı.

Şu anda ne müşteriyle ne de onunla ilgilene bilirdim.

- Bir dakika bekleyebilir misiniz?

- Yine bir şeyler kırıp döktün değil mi?

Ses çok tanıdıkdı. Bir o kadar da uzun süredir duymadığım bir sesti. Tezgahın arkasından kafamı uzatıp baktım."E-Ege". Yedi yıldır görmediğim ilk arkadaşım. Gerçekten gerimi gelmişti. Arada sırada telefonda konuşuyorduk ama eskisi gibi değildi. Üzerimdeki şaşkınlığı hemen bir kenara attım.

- Sence ben bir şeyleri kırmadan durabilir miyim?

Ayağa kalkar ve onun yanına giderim. En son hatırladığımdan daha çok uzamış. Hayır anlamıyorum bu kadar boy ne işinize yarıyor.

- Boşuna sana küçükken 'yürüyen felaket' demiyordum.

Ufak bir kıkırdamadan sonra.

- Eee...söyle bakalım ne istiyorsun ?

- Eve gelmiştim. Burdan ses gelince burda olduğunuz aklıma geldi. Bende buraya geldim... Yardım ister misin?

- Çok iyi olur. Bu kurabiyeleri de devirdiğimi görmesin yıldız abla. Bugün devirdiğim 3 kurabiyeler. Valla bir daha beni pastaneye sokmaz.

- Sen Yıldız ablanın küçük felaketisin. Sana kıyamaz o.

Haklıydı. Beni ailem on altı yaşında bıraktıklarında Yıldız abla bakmıştı bana. Ailem şu anda nerdedir ne yapıyodur bilemem. Vicdan azabı çekmemek için sadece evin faturalarını ödüyorlar. Yani ödemeselerde olur.

- pişt, daldın yine. Ne düşünüyorsun?

"Hiç" o sırada Yıldız abla geldi...

- Ege'mm...

Çocuğa öyle bir sarıldıki ben burda boğuldum.

- Yıldız ablamm...

Daha fazla dayanamadım, gülmeye başladım.

✨⚡✨

Ortalığı topladıktan sonra oturup biraz sohbet ettik. Hava kararmaya başlamıştı. Biraz daha oturduktan sonra yukarı eve çıktık. Oturduğum apartman üç katlıydı ve çıkmazın en sonunda ki evdi. Girişte Yıldız ablanın pastanesi vardı, birinci katda da o otururdu, ikinci kat ise Ege'lerindi, ve bende çatı katındaydım.

Kendi katıma çıktım ve anahtarı kapıya sokup açtım. Alt kattan Yıldız ablanın "Abovv" diye bağırışını duydum ve aşağı Ege'nin katına indim. Ege'nin evinin duvarlarındaki boyalar hep yere dökülmüş ve heryer çok pisti.normal. Eve yedi yıldır kimse girmemişti. Yedi yıl önce Ege anne ve babasını bşr trafik kazasında kaybetmiş di. Bu olaydan sonra yurt dışına gitmişti ve hiç gelmemişti.

- Yavrum sen bence bu gün. Hatta bu ev toplanana kadar Sena da kal. Bu ne be böyle. Sanki savaş çıkmış evde.

- Gerçekten. İstersen gel kal. Yani buranın şu anda kalcak bir tarafı yok.

- Haklısınız. Ben o zaman aşağıda arabadan valizlerimi getiriyim.

- Yavrum biliyorsun benim evde üç tane bir birinden yaramaz kedi var. Ege'yi görürlerse hep den çıldırırlar.

Hafifçe kıkırdadım ve Yıldız ablanın omzunu okşadım. Bu sırada Ege aşağı inmişti.

- Biliyorum yıldız ablam. Hem sorun değil. Belki böyle daha iyi olur. Yine eskisi gibi kaynaşırız.

Yıldız ablanın keyfi yerine geldi.tekrardan etrafa gülücükler saçmaya başladı.

- Afferin kız sana. Ne güzel dedin.

Konuşurken omzuma bir tokat atmıştı. Kendi kendimize gülerken Ege geldi. Biz yukarı eve çıktık, Yıldız ablada kendi katına indi.

✨⚡✨

Birazcık daha oturup sohbet ettik. Artık benim gözlerimden uyku akmıyor adeta fışkırıyordu.
"E hadi kalk bakalım sana odanı gösteriyim"dedim. Sanki evde on tane oda varmış gibi alt tarafı üç oda vardı. Mutfağın hemen yanındaki odaya giderek."burdada kalabilirsin,istersen diğer odadada kalabilirsin"dedim." Teşekkür ederim,burası iyi"dedi."eh iyi geceler o zaman" dedim.

" İyi geceler 'yürüyen felaket'..."

✨⚡✨