SESSİZ OYUN kitap kapağı

1. bölüm / 1

1. Kitap

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 1Şu an: 1. Kitap
  1. 1 1. Kitap2.081 kelime · Okuduğun bölüm

GİRİŞ
Ben hep yalnızdım, hep. Ama sonra farkettim ki aslında yalnız değilim. Ama neden?Neden böyleydi.Artık yalnız hissetmiyordum ama yinede yalnızdım. Neden?
Şuan bu tüm yazdıklarımı göz ucuyla okuduğuna eminim. Nerden biliyorsun diye soruyorsan eğer bende böyleydim çünkü. Bu yaşıma kadar okuduğum tüm kitaplar romantik sahneler içindi. Ne kadar ciddi sahne olursa onları hemen geçerdim. O sayfaları da tek kelimesinden anlardım.
Şuan böylemiyim hala bilmiyorum ama
Kitaplar romantik sahnelerle güzelleşir...
Neyse çok boş yaptım
Ben Lilith, 19 yaşındayım. Okula gitmemi insanlar nedense çok istiyor. Ama ben kendimi sanalda daha iyi hissediyorum çünkü en azından orda bana iyi hissettiren insanlar var. Gerçektekiler gibi vicdansız değil.
Kendimi oyunlarla daha hissediyorum,okuduğum kurgu kitaplarda dahil buna. Sanırım o kadar çok yaptım ki bunları artık kendimi oradaymış gibi hissediyorum.

1.BÖLÜM:SESSİZ YILAN
Sabah saat 6 gibiydi. Artık gittikçe daha da erken uyanmaya başlamıştım ama oysaki çok geç saatlerde yatıyordum. Uyandığım gibi çoraplarımı giydim. Çoraplarım olmadan ben bir hiçtim. Onlar yokken kendimi çok fazla savunmasız hissediyordum. Ardından lavaboya geçip cilt bakımımı yaptım. Kahvaltı yapmak yerine kendime bir kahve yaptım mutfağa geçip. Ondan sonrada bütün günümü geçireceğim yere,odama geçtim.
Bilgisiyarımı açarken sesler geldiğini farkettim. Artık değiştirmem gerekiyordu.Bilgisiyar açılınca rp grand e girdim. Sevdiğim bir youtuber da bu oyunu oynuyordu.Oyun çok ilgimi çekmişti.Bende hemen yükledim.Oyunu ilk oynamaya başladığım sıralar pek bişey anlamamıştım. E nede olsa yeni başlamıştım.
Oyuna girdiğim an erkek arkadaşımla karşılaştım. Oyun adı Ragnar dı.Onu artık sevemiyordum cünkü son zamanlarda garip davranıyordu.zaten bir beklentimde yoktu. Beni görmeden oyundan cıktım. Kalan tum morelimde bozulmustu ıste. Balkona kahvemide alıp cıktım. biraz hava almalıydım. tam o sırada agacların arasında yuzu bana dönük bir slüet gördüm. Belkide bana dönük degildi benim sacma sapan hayal gücümdü. Biraz daha oyalanıp cıktım. Hersey cok sıkıcıydı. Bilgisayarımın basına oturdum.erkek arkadasımla oyun oynamaya basladık. tam o anda kapı caldı.hemen dönmek üzere gittim.bana pizza gönderilmisti.üstelik kargocu yoktu. hemen yerden aldım ve üzerinde bir not gördüm. Notta beni görüyormusun yazıyordu. tam o anda sokak lambasından cızırtı sesleri geldi. Lambası bozulmus gibi... Bir yanıp bir sönüyordu... Asıl kan donduran sey ise kargocu asılmıstı... Boynu kesilmisti ve ic organları görunuyordu.bi kere daha lamba yanıp söndügünde kaybolmstu hemen lambaya kostum etrafıma baktım ne silüet nede kan izi... Kanım donmustu kosarak eve girip kapıyı kitledim. Elime bir bıcak aldım ve bagırdım. Az önce gördügüm seyler...hic birsey yapamıyordum. Elim titriyordu kapıma dogru adım sesleri geliyordu. Yaklastı yaklastı. Ve kapıyı caldı. Tekrar bagırdım var gücümle ve kapının kolu cevrildi. Anahtarımı nerden bulmustu? ve kapı agır agır acıldı. Ona bakarsam yüzünü görursem beni oldururdu. Gözlerimi kapattım yanıma yaklastı. Bir anda arkama gecti ve yanagımı oksadı.gözlerim hala kapalıydı ve bir anda acıp ona döndüm lakin bıcagı elimde bulamadım. Ama daha yüzünü göremeden beni ters cevirdi ve belimi tuttu.Yavaşça kulağıma eğilip"Hayatını kurtardım güzelim,ben olmasam zehirleniyordun...Ayrıca o şey pizza falanda değildi"dedi.Yüzüne bakmaya çalıştım ama belimi daha sert tuttu."Kimsin sen?"diye inledim.Ardından beni yüzüne doğru çevirdi ancak o sırada kaybolmuştu.Nabzım yükselmiş,ellerim titriyordu.pizzayı gönderen ve o adamı öldüren o degil miydi? Nefesim kesilmisti.Yavaşca içeri geçip kendimi kanepeye attım.Tavana doğru gözlerim kilitlenmişti.Bian aklım beni belimden tutuşuna gitti. Cidden çok naif bir şekilde tutuyordu. Ah,bir dakika bunu düşünmem çok yanlıştı. Kendime tekrar bir kahve yaptım.Kafam dağınık olduğu için çok acı olmuştu,içemedim. Gözlerim kapanıyordu.Gerisini hatırlamıyorum
...

2.BÖLÜM:SIR
Sabah uyandığımda kanepedeydim. Etrafıma biraz bakınca neler olduğunu anlamadım.
Kahvaltı ya indim. Eskiden olsa annem beni çağırırdı kahvaltıya. Ama şuan o yoktu... Sessiz bir şekilde kahvaltımı yapmaya başladım,her zaman ki gibi. Kahvaltımı bitirdikten sonra saat 4 e kadar oyun oynamaya karar verdim. Nasıl olsa yapıcak başka hiçbirşeyim yoktu.
Her zamanki gibi favori oyunuma,rp grande girdim. Oyunda aile evinin içi boştu. Yoksa kimse bugün oyuna girmemiş miydi? Yanıma farklı bir aileden adam yaklaştı. "Beni hatırladın mı?" Daha kaç kişiyi hatırlayacakltım yeter artık. Cevap yazdım "HAYIR HATIRLAMIYORUM YETER" ardından cevap yazdı "tamam sakin ol bisey demedim. "Kuzenin ben uzaktan kuzenin" dedi. Hangi kuzenimdi? Baba tarafımı anne tarafımı? Kaç yaşında? İsmi ne? Aklımda bir sürü soru işareti vardı. Ellerim titreyerek mikrafona bastım,sonra aklıma hemen ses değişitiricii kullanmak geldi uzylı sesiyle hangi kuzenimsin dedim oda ses değştiriciye cevap verdi "sesin neden uzaylıya benziyo" ya of daha kaç tane salakla tanışacaktım yine uzaylı sesiyle cevap verdim "ses değiştirici kullanıyorum hatta işey daha söyliyim sende kullanıyosun ilerizeka"cidden oda ses değiştirici kullanıyordu ve sesi seksi bir adam sesine benziyordu. "Sesim o kadar sahte mi geliyor cidden"dedi sonda gülerek. Baktım mikrofonum açık kalmıştı ve ben sesli düşünmüştüm hemen cevap verdim "ben başkasına dedim onu neden üstüne alınıyosun" . "Hmm öyle mi pizzacı?" dedi. Bu ne diyordu böyle! "Oyunda pizzacı mı var seni salak aptal velet!" dedim. "Velet mi?" dedi alaycı bir sesle "Abinim ben senin 22 yaşındayım" dedi. Sinirlenip oyunu kapatttım. O 22 yaşındaysa ben de 30 yaşındayım o zaman.Sesi bildiğin 22 yaşında cidden ama efekt kullandığı çok barizdi. Ben daha önce hiç böyle bir sesle karşılaşmamaıştım çünkü sesi o kadar yumuşak ve çekiciydi ki....
Lilith sakin ol! diye bağırmak istedim kendime. Gözlerim kocaman açıldı, ağzımı elimle kapattım. Hatırlıyordum, hatırlıyordum! O ses katil adamın sesine çok benziyordu. Onunla tekrar konuşabilmek için oyuna tekrar girdim. Tam oyun açılacağı sırada elektrikler kesildi. Şansımı sikeyim! Ses cidden onun sesiydi... Yada ben mi halisinasyonlar görüyordum? Hızlıca oyuncu koltuğumdan kalkıp telefonumunun ışığını yaktım
Dışarıdan sesler geliyordu. Telefonuma dısarı cıkmam gerektigini söyleyen bir mesaj geldi. Camdan asagıya baktıgımda ise sokak kan gölüydü. Hemen dısarı cıkıp bagırmaya basladım. Sonra birden uyandım.hepsi bir rüyaydı. Bugün olması gerekenden geç uyanmıştım acaba neden geç uyanmıştım? Bunu düşünmeyi bırakıp tekrar kahve yapmaya gittim. Fazla kafein bana zarar veriyordu ve bu hiç olması gerektiği gibi değildi. Resmen bağımlı olmuştum kahveye çünkü çocukluğumdan beri içiyordum. Hemen ve kahvemi içip kitap okumaya başladım.+ 18 kitaplar hoşuma gidiyordu.Hayır hayır sapık değilim. Sadece bunları yaşayabileceğim br sevgili istiyorum.

3.BÖLÜM:YERE DÜŞEN KAFALAR
Bilgisiyarımın başına geçip biraz mlbb oynadım. Çok tercih edeceğim bir oyun değildi fakat stresli zamanlarımda cidden birilerini vurmak hoşuma gidiyordu. Ardından telefonuma annemden bir mesaj geldi.
-Biliyorum uzun süredir görüşmüyoruz ama şirketimizin 100. Yıldönümüne gelmelisin Lilith
-Beni hiçbirzaman istemedin,sürekli beni uzakta tuttun. Şimdi neden beni yanında istiyorsun?
-Gelmelisin Lilith, Herkes gücümü görmeli.
Sinirle telefonu yere attım. Ama o törene gidecektim çünkü genellikle o törenlere şehirdeki herkes katılırdı. Eğer o törene gidersem katili görme olasılığım yüksekti. Üstüme sade birseyler giydim.dısarı cıkıp bir taksi durdurdum.hemen gelmistim. İnsanları rahatsız edici bakısları üzerimdeydi. Annemi görmem ve ona yaklasmam uzun sürmedi.gösteri birazdan baslıycaktı ve ödül verilecekti. Yerime oturdum yanıma birisi geldi. Maske takmıştı. Uzun süredir görüşmediğim kuzenim yanıma geldi. "Dans edelim mi" dedi. Tamam dedim ,dans etmeye basladık. Belimi kavradı beni çevirdi. Ona uyum sağlamaya calıstım. Güzelde sağladım. şarkıların sonları geliyordu. Anlıma kücük bir buse kondurdu. Hersey o anda basladı bi anda bardak kırılma sesleri geldi. Herkesin elindeki ve masalardaki kadehler bir bir kırıldı lakin sadece benimmasamdaki kadeh kaldı. Bi anda ısıklar söndü. Herkes daha ne oldugunu anlayamadan ısıklar acıldı ve cansız bedenini gördüm. Kahretsin o ölmüstü ve onun katili bendim! Bıcakla ölmüstü elimde kan vardı ve bıcak yerdeydi. Polis sesleri geliyordu ve ben kacmak istiyordum.kostum... kostum... Ve yolumu polis arabası kesti. Yere oturup bagırmaya basladım. Tanrım bu bir kabust,degilmi?
Gözlerim kapanıyordu, birileri bana birşeyler fısıldıyordu.... Kırmızı mavi ışıklar görüyordum
Gözlerimi açtığımda hapishanedeydim. Bir sorgu odasındaydım. Bir polis karşımda iki polis onun yanında olmak üzere
Bana bakıyorlardı
-Onu sen öldürdün değil mi?
Ellerimdeki kanlara bakılırsa onu ben öldürmüştüm.
-Sanırım ben öldürdüm
-Net cevap ver!
Gözlerim kocaman açıldı. Nefesim kesiliyor,ellerim titriyordu
-Gözaltına alındın
Başım dönüyordu. İki polis kollarımdan tutup beni hücre ye doğru götürdüler.Hücrenin o soğuk havası cildime temas edince ürperdim. Kapıyı üzerime sertce kapattılsr onun katili bendim.o benim yüzümden ölmüstü.katil bana takıntılı olduğu icin... Obenim yüzümden ölmüstü.aniden hücrenin kücük penceresi acıldı ve sert bir ses arkadasından gelmis diyıp bir mektup bırıraktı. Benim arkadasım yoktuki.hemen alıp actım.
Neden onunla dans ettin güzelim?
Sen sadece benimsin.
Seni almaya gelicem ve tek kelime etmeyip benimle geliceksin
Yoksa...:)
Ne? kafayı yemek üzereydim. Bu tam bir sapıktı! Tam bir sapık! Kimdi ve benden ne istiyordu? Beni almaya mı gelicekti? Hemen burdan tek basıma cıkmalıydım.burası güvenli degildi.ancak güvenligin sesiyle irkildim. Ögle yemegi vaktiydi. Birsürü mahkumla karsı karsıya olacaktım. Yemekhaneye gittim büyük bir gürültü vardı. İki suclu birbirini öldüresiye dövüyordu ve güvenlikler durdurmuyordu.tam o anda yerde yatan adamla göz göze geldim. Benim yüzümdem dikkati dagılmıstı ama cabuk topladı. Adama cok pis vuruyordu heryeri kan icindeydi.neyseki son anda gardiyanlar geldi o admlar yüzünden yemek bile yiyemeden hücremize döndük. Hücrem asırı kücüktü ve sadece iki yatak tuvalet ve cesme vardı.sanırım odalar iki kisilikti ama bunu düsünmekten daha önemli islerim vardı. Karnım çok actı. Biraz oyalandım ama sonra bunun yanlıs bir fikir oldugunu burdan derhal o psikopat gelmedem kacmam gerektigini hatırladım ne yapıcagımı bilmiyorum. Bu sefer hücre pencerem yerıne kapım acıldı. O adam... Az önce yemekhanede göz göze geldigmiz belalı adam! O adamla dövüştüğü icin ikisinin hücrelerini ayırmıs olmalılardı! Biraz geri çekildim. Bana yaklaşıp yemek uzattı. Hafifçe gülümseyip afiyet olsun dedi. Ondan sonra benim karşımda uzakta bir yere oturdu. Çok açtım ama yemeği yiyemezdim çünkü içinde ne olup olmadığını bilmiyordum. "Neden yemiyorsun" dedi meraklı bir sesle. "Aç değilim" dedim. Bana yaklaştı gözlerime bakıp gülümsedi. Kaşığı eline alıp yemeğimden bir kaşık aldı. "Zehirli değil yiyebilirsin merak etme" dedi yumuşak bir sesle. Daha sonra eski yerine geçip oturmaya devam etti. Ona güvenmiştim bir nebze de olsa. Çok acıktığım için yemeği yemeye başlamıştım. Tadı gayet güzeldi. Yemeği bitirip tabağı kenara koydum. Sonra karşımdaki güvenlik, adamı çağırdı. Birinin onunla görüşmek istediğini söyledi. Adam yavaş adımlarla hücreden çıktı. Ardından bir mektup daha hücremden içeri doğru geldi
Güzelim,az sonra dışarı çıkıcaksın
Biri seni almaya gelicek ve bir eve bırakıcak.O ev, benim evim
Sakın korkma canım, seni her daim koruyacağım.
Dışarı çıkacağım için içim biraz içim biraz rahatlamıştı. Ama bu adam kimdi ve benden ne istiyordu? Dediği gibide az sonra bir güvenlik geldi. Bana eliyle dışarıyı gösterdi. Hızlıca dışarıya çıktım, beni bir araba bekliyordu. Hızlıca arabaya bindim çünkü artık buradan gitmek istiyordum. Bir müddet sonra bir evin önüne vardık. Lüks gözküyordu, evin kapısında bir adam beni bekliyordu. Boyları 190 civarıydı, akyazdı, mavi gözlüydü, keskin çene hatları onu çok çekici gösteriyordu. Onun tam karşısına dikildiğimde beni belimden tutup kendine doğru çekti, aramızdaki boy farkı yaklaştığımızda daha fazla belli oluyordu. Hemen geri çekilmeye çalıştım ve "napıyorsun" diye fısıldadım. Ben geri çekilmeye çalıştığımda belimi daha sıkı tuttu ve yüzüme doğru eğildi, o kadar yakındı ki nefesini neredeyse dudaklarımda hissediyordum. Bu fazla olan ve ani yakınlıktan dolayı yanaklarımın ve kulaklarımın uçlarının ısındığını hissettim. Bana bakıp neredeyse belli olmayan ve o kadarda çekici bir şekilde gülümsedi
-Ne oldu, güzelim? Kızardın...
-Hiçte bile, yalan söyleme!
Biraz daha yüzüme doğru eğildi, gülümsemeai daha belli oluyordu dudağının bitiminin ve yanağının sonundaki o küçücük gamzesi gözüküyordu.
-Daha adını bile bilmiyorum
Boğazından kısık bir gülme sesi gelince hafifçe irkildim.
-Beni bu kadar çok mu merak ediyorsun?
-Ne yapmamı bekliyorsun?
-Zhenya. Ve ayrıca beni iyice tanıyınca bana minnet duyucaksın
-Sana neden minnet duyayım? Evine çağırdın diye mi?
-O da bir sebep ama daha farklı sebepleri de emin ol ki olacak, güzelim.
-Ben senin güzelin değil
Daha sözümü bitiremeden boynumda bir sıcaklık hissettim. Bacaklarımın bağının çözüldüğünü hissettim ama Zhenya ondan bir santim bile uzaklaşmama izin vermeden beni tutuyordu.
-Ne oldu, güzelim? Bacaklarının bağı mı çözüldü?
Kelimeler resmen ağzımda kaybolup gidiyordu. Ağzımı açtım ama konuşamadım ve Zhenya'nın gülümsemesi genişledi. Gülümsemesinde ki hem tehlike hissini hemde arzuyu hissedebiliyordum. Zhenya beni hızlıca içeri götürüp ardından kapıyı kapattı ve bacaklarımın alt kısmından tuttu daha sonra beni kucağına kaldırdı. Refleks olarak düşmemek için hızlıca Zhenya'nın omuzlarına tutundum. Zhenya'nın o siyah pahalı ayakkabılaının sesi büyük evde yankılanırken beni kucağında merdivenlerden çıkarttı ve yatak odasına götürdü. İçer girince kapıyı arkamızdan kapattı. Zhenya'yı o anın korkusu ve heyecanı ile o kadar sıkı tutmuştum ki Zhenya'nın omzunu sıktığımın farkında değildim. Zhenya bana baktı
-Bu kadar mı heyecanlısın, güzelim? Beni sanki kaybolacakmışım gibi tutuyotsun.
Sonra gülümsedi
-Tıpkı bir kedi gibi beni tırmalıyorsun bu izleri sırtıma da bırakacak mısısın?
Daha ne olduğunu anlayamadan bei odasının ortasındaki yatağa götürdü
-Ne yapıyorsun?
-Seni becereceğim, bebeğim
-Ne?
Tam o sırada beni yatağa doğru koydu ve yavaşça gömleğinin düğmelerini çözdü ve gömleğini yatağın kenarına fırlattı. Tanrım o kadar güzel kasları vardı ki bir an dayanamayıp dokunacaktım. Ben daha o düşün içinden çıkamamışken beni tuttu ve kendine doğru çekti. Ellerini benim başımın yanına koydu ve bacağını bacaklarımın arasına soktu, bana doğru eğildiği sırada sessizlik bozuldu ve telefon çaldı.
-Lanet olsun...
O an sesi o kadar derin çıkmıştı ki kalp atışlarım bile değişmişti. Yavaşça geri çekildi ve saçını geriye doğru tarayıp telefonu açtı.
-Ne var Alex?
-Patron, dediğin adam ülkeden kaçmış
-Tamam ama beni aramdan önce mesaj at seni lanet olası
-Tamam patron kusura bakmayın
Telefonu kapattığında Zhenya o kadar sinirli görünüyordu ki bir an gülmemi enegelleyemedim. Ben gülünce dönüp bana baktı ve tekrar yatağa yaklaştı
-Senin için çok mu komik, güzelim? Bu gece o güzel sesin ne kadar yüksek çıkacak test edeceğiz

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

1okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…