2. bölüm · Sessiz çığlıklar

Hazal&Kuzey

Nisaliass 🪐

Sessiz Çığlıklar – İkinci Bölüm
~HAZAL'IN ANLATIMIYLA~
Sabah yine alarm sesiyle uyandım. Okul dokuzdaydı, ben ise yedide uyandım. Kendime kahve yaptım, sonra hazırlanıp okula gittim. Yine zorbalık göreceğime emindim. İç çektim ve yürümeye devam ettim. Yolun yarısında Arda ile karşılaştım.
"Selam Arda, nasılsın?" dedim.
"İyiyim, sen nasılsın?" dedi.
"Ben de iyiyim." dedim ve yürümeye devam ettik.
~ARDA'NIN ANLATIMIYLA~
Hazal'ı görünce mutlu olmuştum, çünkü ondan hoşlanıyordum. Ama ona açılıp aramızı bozmak istemiyordum.
"Hazal." dedim.
"Efendim?" dedi.
"Hoşlandığın var mı?" dedim.
"Yok." dedi.
Konuyu uzatmadım ve kapattım. Okula varmıştık. Her zamanki gibi Yağmur erkenden gelmişti.
"Günaydın Yağmur." dedim.
"Günaydın Arda." dedi bana.
Sonra oturduk.
~HAZAL'IN ANLATIMIYLA~
"Nasılsın Yağmur?" dedim.
"Ben iyiyim de sen nasılsın? Morlukların iyileşti mi, acıyor mu?" dedi.
Ben de, "İyiyim, geçti." dedim.
"Çok şükür." dedi.
Mutlu oldum. Annem görmesine rağmen bir şey demezken, Yağmur çok ilgilenmişti. İlk ders başladı. Buse ikinci derse anca gelmişti. Şaşırmadım. Biz dersi dinlerken İlaydalar bir şey konuşuyordu, birini suçlamak gibi. Biraz kulak misafiri oldum. Zil çalmıştı. Herkes çıktı, ben de dâhil.
~İLAYDA'NIN ANLATIMIYLA~
"Hazal'ı hırsızlık ile suçlayacağız. Ben parfümümü ve paramı koyacağım. Sonra müdüre ağlayarak gidip arama yapılmasını isteyeceğim." dedim ve gittim.
"Ne oldu kızım, neden ağlıyorsun?" dedi müdür.
Ben de, "Hocam, eşyalarım çalındı. Ne olur arama yapın." dedim.
"Tamam, sen git." demesiyle çıkmıştım. Bizimkilerin yanına gidip, "Bu iş tamam." dedim, kahkaha atarak.
~KUZEY'İN ANLATIMIYLA~
"Hiç içim elvermedi bu işe, yapmasak mı?" dedim.
Bana kızdılar.
"Saçmalama, sen bu işleri çok severdin. Ne oldu?" dediler.
"Bilmiyorum." demekle yetindim. Zaten bugün Arda'yla görünce kıskanmıştım ama belli etmedim. Ne oluyordu bana? Saçma sapan bir his içinde kayboluyorum sanki.
~HAZAL'IN ANLATIMIYLA~
On dakika sonra hoca geldi. Yanında İlayda ağlıyordu, Zeynep teselli ediyordu. Arama yaptılar. Sıra benim çantama geldi ve hoca parfüm ile bir miktar para çıkardı. Bağırmaya başladı.
"Bu ne, Hazal? Senden hiç beklemezdim. Beni büyük hayal kırıklığına uğrattın. Hemen odama geliyorsun." dedi.
Ben ağlıyordum.
"Ben yapmadım, yemin ederim." diyerek ağlarken ardından bir ses geldi.
"Ben yaptım." dedi.
Baktığımda Kuzey'di.
"Ben çaldım. Korkunca Hazal'ın çantasına koydum." dedi.
Neden yaptı bunu anlam veremedim. Okuldan atılmaktan kurtardı beni.
~İLAYDA'NIN ANLATIMIYLA~
Çok sinir oldum ama ses etmedim.
"Hocam, parfümü verir misiniz?" dedim.
"Sen bilmiyor musun? Parfüm getirmek yasak. Dönem sonuna kadar bende." dedi.
Planım elimde patladı. Sinir krizi geçirecektim az daha.
~HAZAL'IN ANLATIMIYLA~
Gün boyu İlayda beni öldürecek gibi baktı. Neyse, ben bunu düşünürken son ders zili çalmıştı. Eve yürümeye başladım. Eve vardığımda annem bağırıyordu.
"Neredesin sen? Saat kaç oldu! Akşam yemeği de hazır değil." diyordu.
Aldırış etmeden odama yürüdüm. Hâlâ bağırıyordu. Pijamamı giydim. Müzik dinleyerek resim yapıyordum. Bir süre sonra uykum geldi ve uyumaya hazırlandım. Alarmımı kurup uyudum.
Devam edecek... 🫶