SENİ YAĞMURDAN ÇOK

Yağmurda Tanıdım Seni Bazı insanlar hayatına sessizce girer…Ve bir daha hiçbir şey eskisi gibi olmaz.Aksa Sakay, sonunda hayalini kurduğu mesleğe adım attığında onu bekleyen şeyin sadece hastane koridorları ve yeni bir başlangıç olduğunu sanıyordu. Ama yanılıyordu.Batu Alp Bayraktar…Soğuk, mesafeli ve fazlasıyla kontrollü.Aynı hastanede yolları kesiştiğinde aralarındaki bağın bu kadar derinleşeceğini ikisi de bilmiyordu.Birlikte geçen uzun nöbetler, paylaşılan sessizlikler ve yağmur altında başlayan o ilk an…Zamanla mesafe yerini alışkanlığa, alışkanlık ise kaçınılmaz bir duyguya bırakır.Ama bazı hikâyeler sadece sevmekle yazılmaz.Bazen kırılmak gerekir.Bazen kaybetmek…Ve bazen de en çok sevdiğin şeyden bile daha çok sevmeyi öğrenmek…Çünkü bazı insanlar vardır…Seni yağmurdan bile daha çok sevdirir.